توصیه های بهداشتی در سالمند

توصیه هایی برای کنترل پوکی استخوان در سالمندان آزمایش سنجش تراکم استخوان بهترین راه تشخیص زودرس،درمان به موقع و پیشگیری از عوارض و مرگ ناشی از بیماری پوکی استخوان است.

- روزانه بطور منظم ورزش کنید.
- پیاده روی ورزش مناسبی است.

- روزانه مواد غذایی حاوی کلسیم بخصوص لبنیات پاستوریزه کم چرب مصرف نمایید.

- از اضافه کردن چای،پودر نسکافه،پودر کاکائو و قهوه به شیر خوداری کنید؛این مواد مانع از جذب کلسیم می شود.

- از مصرف نوشابه های گازدار خودداری نمایید،مانع از جذب کلسیم می شود.

- از مصرف دخانیات و الکل خودداری کنید.

- روزانه به مدت  15 تا30 دقیقه با استفاده از مواد محافظت کننده نور آفتاب در مقابل نور مستقیم خورشید قرار بگیرید.

* عوامل خطر ابتلا به پوکی استخوان

- سابقه شکستگی استخوان پس از 40 سالگی به دنبال ضربه های کوچک

- بی حرکتی و بستری طولانی

- فقدان ورزش مستمر و منظم

- مصرف کورتون و یا سابقه آن

- مصرف دخانیات

- سوء تغذیه لاغری

- سابقه پوکی استخوان یا شکستگی لگن در مادر

- یائسگی زودرس

خوابیدن و برخاستن از رختخواب

* نحوه صحیح خوابیدن

- استفاده از بالش کوتاه زیر سر برای خوابیدن

- استفاده از تشک سفت یا چند لایه پتو بجای تشک

- خوابیدن در حالت طاقباز یا به پهلو

- در حالت خوابیدن به پهلو،جمع کردن پایی که بالاتر قرار گرفته است به داخل شکم

* نحوه صحیح به رختخواب رفتن و بلند شدن از آن

- برای بلند شدن از رختخواب ابتدا به یک پهلو بچرخید؛سپس از طریق سفت کردن عضلات شکم و با کمک دست ها در لبه تخت بنشینید و بعد بایستید.

- در هنگام دراز کشیدن این مراحل را برعکس انجام دهید.

توصیه هایی برای پیشگیری و کنترل بیماریهای دهان و دندان در سالمندان خمیردندان برای شستن دندان مصنوعی مناسب نیست.

مراقبت از دندان های طبیعی

- روزی دو بار ترجیحاً بعد از خوردن غذا بطور صحیح مسواک بزنید.

- برای مسواک زدن حتماً از خمیردندان  (به دلیل داشتن فلوراید) استفاده نمایید.

- با استفاده از نخ دندان سطح بین دندانها را روزی یک بار تمیز کنید.

- قبل از مسواک زدن از نخ دندان استفاده کنید.

- به صورت سالانه معاینات دوره ای دندان پزشکی را انجام دهید (حتی اگر مشکلی ندارید) شیار بین لثه و دندان،محل مناسبی برای گیرکردن مواد غذایی و تشکیل جرم دندانی است،بنابراین تمیزکردن این ناحیه در پیشگیری از بیماری لثه بسیار موًثر است.

مراقبت از دندان های مصنوعی

- دندانهای مصنوعی را پس از خروج از دهان حداقل یکبار در روز با مسواک نرم بشویید.

- برای شستن دندان های مصنوعی از مایع ظرفشویی استفاده نمایید و پس از آن دندان های مصنوعی را بخوبی با آب بشویید.
- بعد از خارج کردن دندان مصنوعی،لثه ها و زبان را با یک مسواک نرم بشویید و سپس لثه ها را با انگشت ماساژ دهید.

- دندان های مصنوعی را شب ها هنگام خواب از دهان خارج نمایید و در یک ظرف آب یا آب نمک تمیز قرار دهید.

خم شدن و بلند کردن اشیاء از روی زمین

* نحوه صحیح خم شدن

- با کمی دقت می توانید بسیاری از کارهای روزانه را بدون خم کردن کمر انجام دهید.

- ابتدا پاها را کمی از هم باز کنید.

- شکم را سفت کنید و کمــر را صاف نگه دارید.

- شانه ها را به سمت عقب بکشید،سپس با خم کردن مفصل ران و زانو خم شوید.

- خم شدن ناگهانی و شدید به جلو می تواند موجب آسیب مهره های کمری شود.

* نحوه صحیح بلند کردن اشیاء از روی زمین 

- به جلو نگاه کنید گردن و کمر را صاف نگه دارید.

- شکم را سفت کنید.

- روی پا با خم کردن زانو و مفصل ران،در نزدیکی شیئ مورد نظر بنشینید.

- سپس جسم را به آرامی از روی زمین بردارید (هرچه شیئ به بدنتان نزدیکتر باشد،فشار کمتری به ستون فقرات وارد می شود.)

در صورت داشتن درد در زانو یا کمر بهتر است روی زمین ننشینید و روی صندلی بنشینید.

نشستن

* نشستن برروی زمین

- به مدت طولانی در یک جا ننشینید (هر 20 دقیقه یک بار بلند شوید و حداقل یک دقیقه راه بروید)

صاف بنشینید و به جایی تکیه کنید.

- عضلات شکم را بدون حبس کردن نفس منقبض کنید.

- شانه ها را به عقب برده و به جلو نگه دارید.

- برای راحتی بیشتر یک بالش کوچک پشت کمر قرار دهید. 

* نشستن برروی صندلی

- برای نشستن از صندلی که دارای پشتی با پهنا و فررفتگی مناسب باشد،استفاده کنید بطوری که پشتی صندلی،تنه را تا حد شانه ها بگیرد و کمی به عقب شیب داشته باشد،بخش عقبی نشیمنگاه صندلی فرورفته باشد.

- ارتفاع صندلی به گونه ای باشد که هنگام نشستن،زانوها در زاویه 90درجه قرار بگیرند و کف پاها به راحتی برروی زمین باشند.

- از صندلی دسته دار با پهنای مناسب دسته صندلی (حداقل 5 سانتیمتر) استفاده شود تا آرنج و ساعد به راحتی روی آن قرارگیرند؛ارتفاع دسته صندلی باید به گونه ای باشد که پس از قرار دادن ساعد برروی دسته صندلی،شانه ها بالاتر یا پایین تر از حد طبیعی خود قرار نگیرند.

ایستادن و راه رفتن

* نحوه صحیح ایستادن:

- صاف بایستید و شانه ها را صاف نگه دارید.

- عضلات شکم را منقبض کنید تا شکم تُو برود و گودی کمر کمتر شود.

- اگر برای انجام کارهای روزانه مثل اطو کردن لباس و شستن ظرف ها مجبور به ایستادن در یک جا هستید،چهار پایه ای به بلندی 20 سانتی متر را زیر یک پا قرار دهید و پس از هر 10 دقیقه جای پا را عوض کنید. 

* نحوه صحیح راه رفتن

- هنگام راه رفتن بدنتان را صاف نگه دارید و شانه ها را به عقب بکشید،عضلات شکم را منقبض کنید.

- در جاهای ناهموار،سربالایی و سر پایینی راه نروید.

- برای راه رفتن از کفش مناسب استفاده کنید.

- پا در کفش راحت باشد،به نحوی که بین نوک انگشت بزرگ پا و نوک کفش حدود یک سانتی متر فاصله باشد.

- تمام عرض پا به وسیله رویه کفش پوشانده شود.

- پاشنه کفش پهن باشد و بلندی پاشنه آن حداکثر 3 سانتی متر باشد؛کف کفش لیز نباشد.

- از کفش چرمی یا گیوه استفاده شود تا پا عرق نکند.

توصیه هایی برای مقابله با اختلال خواب در سالمندان

- روزانه به طور منظم ورزش کنید پیاده روی بسیار مفید است.

- به تمرینات ورزشی حداقل دو ساعت قبل از خواب خاتمه دهید (باعث اختلال خواب نشود)

- از چرت های روزانه خودداری کنید و یا کمتر شود.

- در ساعت معین در شب به رختخواب بروید و یک ساعت معین در صبح بیدار شوید.

- هنگامی به بستر بروید که واقعاً احساس خواب می کنید.

- اگر زمانی که به بستر رفتید،خوابتان نمی برد،از بستر خارج شده و خود را با کاری سرگرم نمایید تا زمانی که احساس کنید خوابتان گرفته است.

- از تماشای تلویزیون یا مطالعه در بستر پرهیز نمایید.

- قبل از خواب دوش آب گرم بگیرید.

- برای شام غذای سبک میل کنید.

- بعد از ساعت 6 بعدازظهر مایعاتی مانند چای و نوشابه گازدار کمتر مصرف کنید.

- از مصرف چای و قهوه پس از شام خودداری کنید.

- یک لیوان شیر گرم قبل از خواب بنوشید.

- از تکنیک های آرام سازی در شروع خواب استفاده کنید.

- از خوابیدن در محیط های پر سر و صدا و در نور زیاد خودداری نمایید.

هفته سلامت 1391

هر سال 18 فروردین ماه، روز جهانی سلامت، در کشورهای مختلف، گرامی داشته می‏ شود. شعار امسال این روز، از سوی سازمان بهداشت جهانی، "زندگی سالم، طول عمر بیشتر" با موضوع "سالمندی و سلامت" تعیین شده است.

در سال 1948 میلادی، در نیویورک، نخستین اساسنامه کنفرانس بین المللی بهداشت از سوی سازمان بهداشت جهانی تدوین شد. در ژوئن همان سال هم نخستین مجمع عمومی سازمان بهداشت جهانی در ژنو با حضور نمایندگان بیش از 61 کشور جهان تشکیل شد. از آن سال به بعد همه ساله چنین روزی به عنوان "روز جهانی سلامت" شناخته می‏ شود.

البته گفته می شود نامگذاری روز جهانی بهداشت توسط یک پزشک ایرانی صورت گرفته است. بر این اساس در سال 1945 در اجلاس سانفرانسیسکو نمایندگان دو کشور چین و برزیل پیشنهاد تاسیس سازمان جهانی بهداشت را عنوان می کنند و در هفتم آوریل 1948 با ارسال اساسنامه سازمان بهداشت جهانی به سازمان ملل، رسما این سازمان شکل می گیرد.

اما در 12  آگوست 1946 (دو سال قبل از هفتم آوریل 1948)، نامه ای از سوی مرحوم دکتر محمد حسین حافظی، رییس هیات نمایندگی ایران در کنفرانس نیویورک، نوشته می شود که در آن پیشنهاد انتخاب روزی به نام روز جهانی بهداشت عنوان می شود.

بر اساس این گزارش، در کشور ما نیز روز جهانی بهداشت در روز 18 فروردین، مراسم و مناسبت های بسیاری در حوزه سلامت برگزار می شود. ضمن اینکه از روز 18 تا 24 فروردین ماه که در کشور ما به عنوان هفته سلامت نامگذاری شده، همه ساله برنامه های مختلفی به این مناسبت برگزار می شود.

همچنین با توجه به اینکه در جمهوری اسلامی ایران، امر بهداشت همواره به عنوان یکی از مباحث مبنایی در مباحث توسعه مندی کشور مد نظر بوده است، در قانون برنامه پنج ساله پنجم توسعه جمهوری اسلامی نیز از ماده 32 تا 38 به امر سلامت اختصاص داده شده است.

گفته می شود نامگذاری روز جهانی بهداشت توسط یک پزشک ایرانی صورت گرفته است

ایام هفته سلامت سال 1391 به ترتیب زیر نام گذاری شده است:

جمعه            18/01/91            سالمندی، ورزش و سلامت

شنبه            19/01/91            سالمندی و آموزش همگانی

یک شنبه      20/01/91             سالمندی، حوادث و بلایا

دوشنبه       21/01/91             سالمندی و شهرهای دوستدار سلامت

سه شنبه    22/01/91             سالمندی، سلامت و همکاری

چهار شنبه   23/01/91            سالمندی و مراقبت در برابر بیماری ها

پنج شنبه    24/01/91             سالمندی و کرامت اجتماعی

Good health adds life to years

زندگی سالم، طول عمر بیشتر

موضوع سال2012  سازمان جهانی بهداشت

Ageing and health

سالمندی و سلامت

بیماری‌ای که از گربه بوجود می‌آید

سال هاست که گربه ها به عنوان ناقلان یک بیماری عفونی جدی به نام توکسوپلاسما یا توکسوپلاسموز شناخته شده اند.انگل این بیماری می تواند بیشتر حیوانات و پرندگان را آلوده کند، اما تکثیر سلولی آن تنها در گربه ها امکان پذیر است.

خوشبختانه این بیماری توسط افراد به یکدیگر منتقل نمی شود، ولی هر فردی می تواند به راحتی به آن مبتلا شود.

انتقال انگل توکسوپلاسموز

در طبیعت انواع زیادى از حیوانات اهلى که انسان از گوشت آنها استفاده مى‌کند، وجود دارد. این حیوانات با بلعیدن انگل آلوده مى‌شوند و انگل را در بافت‌هاى مختلف خود نگهدارى مى‌نمایند.

انسان با خوردن گوش خام یا نیم پز آنها به‌ انگل توکسوپلاسموز مبتلا مى‌گردد.

گوسفند و خوک در انتقال این بیمارى نقش عمده‌ترى دارند.

گربه و انتقال انگل توکسوپلاسموز

گربه به‌طور معمول فضولات خود را زیر خاک پنهان مى‌کند، ولى در اثر آب باران، حرکت کرم‌هاى خاکى و عوامل دیگر به سطح زمین آورده مى‌شود.

پرندگان با صید کرم‌ها و دانه‌چینى، و جوندگان با خوردن دانه‌هایى که در محیط آلوده به این انگل هستند، آلوده مى‌شوند.

از طرف دیگر علفخواران اهلی، به ویژه گوسفندانى که در اطراف شهرها و روستاها چرا مى‌کنند، با خوردن مواد آلوده به انگل توکسوپلاسموز، آلوده مى‌شوند و کیست‌هاى توکسوپلاسما را در ماهیچه‌هاى خود نگه مى‌دارند.

راه های انتقال

تماس مستقیم با حیوان آلوده

انتقال خون

پیوند عضو آلوده

استفاده از شیر حیوان آلوده و تخم‌مرغ خام

انتقال تصادفى در کارکنان آزمایشگاه‌ها

وجود این انگل در کودکانی که از مادران مبتلا یا آلوده متولد می شوند، یا افرادی که سیستم ایمنی بدن آنها ضعیف است، خصوصا آن دسته از افرادی که حامل ویروس ایدز یا در حال شیمی درمانی هستند، می تواند جدی و خطرناک باشد

علائم

این انگل در اغلب افرادی که دارای سیستم ایمنی قوی باشند، علائم و نشانه‌ای از خود بروز نمی دهد و گاهی ممکن است که فرد نداند ناقل است. اما در بعضی از افراد علائم خفیفی مثل: تب، سردرد، بی‌حالی و درد عضله به همراه تورم غدد لنفی ظاهر می شود که گاهی با سرماخوردگی اشتباه گرفته می شود.

در افرادی که دچار نقص ایمنی می‌شوند، مثل بیماران مبتلا به ایدز یا کسانی که به خاطر سرطان، شیمی درمانی می‌شوند، انگل موجود در بدن دوباره فعال می‌شود و ایجاد عفونت شدید می‌کند. این عفونت به صورت التهاب مغز یا انسفالیت با تشنج، کاهش سطح هوشیاری و سردرد شدید خود را نشان می‌دهد و بسیار شدید و خطرناک است.

عوارض

وجود این انگل در کودکانی که از مادران مبتلا یا آلوده متولد می شوند، یا افرادی که سیستم ایمنی بدن آنها ضعیف است، خصوصا آن دسته از افرادی که حامل ویروس ایدز یا در حال شیمی درمانی هستند، می تواند جدی و خطرناک باشد. به طوری که ممکن است موجب تخریب مغز، حملات صرعی، مشکلات ریوی و حتی مرگ شود.

جنین مادرانی نیز که از مرگ نجات می یابند ممکن است دچار عوارضی نظیر کوری، فلج مغزی و عقب افتادگی ذهنی شوند. البته شدت و خطر عفونت در جنین بستگی به آن دارد که در چه زمانی از دوران بارداری، مادر به این انگل آلوده شده باشد.

در انسان این انگل به صورت کیست هایی می تواند تقریبا هر عضوی را متاثر سازد، اما اغلب روی مغز و ماهیچه های قلب اثر می گذارد.

توکسوپلاسموز در مادران باردار

اگر در فاصله 6 ماه قبل از بارداری، خانمی آلوده به انگل توکسوپلاسما شود و بیماری بهبود یابد، دیگر مستعد دریافت عفونت نیست و هیچ خطری نوزاد او را تهدید نمی‌کند.

آن چه باعث خطر می‌شود، عفونت مادر در دوران بارداری است که باعث سرایت انگل به نوزاد می‌شود.

عفونت مادر در چند ماه قبل از لقاح نیز احتمال سرایت به جنین را خواهد داشت.

خطرات توکسوپلاسموز برای جنین

جنین‌هایی که مادرانشان در اوایل بارداری دچار عفونت می‌شوند، بیماری خیلی شدید مغزی و چشمی خواهند داشت و بسیاری از آنان قبل از تولد می‌میرند.

جنین‌هایی که در ماه‌های آخر بارداری مادرشان آلوده شده باشند، عموما سالم به دنیا می‌آیند، ولی ممکن است دچار مشکلات ذهنی، تشنج و بیماری‌های مغزی شوند.

توصیه به مادران باردار

اگر شما باردار هستید یا تصمیم به بارداری دارید، حتما تست توکسوپلاسموز را انجام دهید. چرا که در صورت ابتلا، درمان به موقع می تواند به طور چشمگیری از احتمال خطرات آن برای جنین جلوگیری کند.

در صورت آلودگی نوزاد، باید درمان شروع شود و نوزاد آلوده تحت درمان دارویی قرار گیرد.

گوشت خام یا گوشتی که کاملا پخته نشده است را مورد مصرف قرار ندهید. تمام گوشت های قرمز را خوب بپزید تا کاملا رنگ قرمز آن عوض شده و آب آن خارج شود

پیشگیری از توکسوپلاسموز

- به مدفوع گربه دست نزنید و اگر خاک گلدان را عوض کرده و باغبانی می کنید، این کار را با دستکش انجام دهید و پس از اتمام کار، حتما دست ها را با آب و صابون بشویید.

- اگر در منزل گربه دارید، گوشت خام به او ندهید و نگذارید که به هر مکان آلوده ای رفت و آمد کند.

- گوشت خام یا گوشتی که کاملا پخته نشده است را مورد مصرف قرار ندهید. اغلب پستانداران خصوصا گوسفند ممکن است آلوده به این انگل باشند. بنابراین تمام گوشت های قرمز را خوب بپزید تا کاملا رنگ قرمز آن عوض شده و آب آن خارج شود. هرگز گوشت نپخته را مزه نکنید.

- تمام میوه و سبزیجات خصوصا آن دسته که به صورت خام مصرف می شوند را کاملا ضدعفونی کرده و با آب بشویید.

- از مصرف شیر غیرپاستوریزه و فرآورده های آن خودداری کنید، چراکه ممکن است حاوی انگل باشند. قابل ذکر است این انگل برای افرادی نظیر دامداران، دامپزشکان و قصابان، یک خطر شغلی محسوب می شود.

بیماری توکسوپلاسموز

توکسوپلاسموز یک بیماری عفونی است که توسط یک انگل میکروسکوپی که درون سلول های انسان و حیوانات (به خصوص گربه و حیوانات مزرعه ای) زندگی می کند ایجاد می شود.

بیماری چگونه منتشر می شود؟

مردم از طرق زیر می توانند به این بیماری مبتلا شوند:

- تماس با گربه های آلوده (گربه ها این بیماری را از طریق خوردن پرندگان، موش ها، و سایر جانوران به دست می آورند)

- خوردن گوشت خام یا نیمه پخته که عفونت را داراست.

- خوردن میوه ها و سبزی های نپخته و نشسته که با کود آلوده شده اند.

- از طریق زایمان (یک زن که در دوران بارداری توکسوپلاسموز گرفته، می تواند آن را به کودک به دنیا نیامده اش از طریق رگ های خونی منتقل کند)

به طور طبیعی این بیماری از انسان به انسان منتقل نمی شود (مگر در زنان حامله که به کودک خود منتقل می کنند)

علایم و نشانه های بیماری چیست؟

این بیماری می تواند از حیوانات به انسان ها منتقل شود، اما گاهی هیچ علامتی ایجاد نمی کند. وقتی که کودکان علایم را نشان می دهند، بستگی به سن و میزان مقاومت دستگاه ایمنی آنها در برابر عفونت دارد(همانند انسان ها، گربه های آلوده نیز هیچ علامتی را نشان نمی دهند).

انواع توکسوپلاسموز

توکسوپلاسموز در مردم به سه الگوی اصلی تقسیم می شود:

توکسوپلاسموز مادرزادی که در آن کودک قبل از تولد مبتلا می شود

توکسوپلاسموز در یک کودک سالم (که علایم آن مشابه علایمی است که یک زن باردار تجربه می کند)

توکسوپلاسموز در یک کودک با سیستم ایمنی ضعیف

توکسوپلاسموز مادرزادی

وقتی یک زن حامله (که شاید هیچ علایمی نداشته باشد) در طی بارداری عفونت را می گیرد و درمان نمی شود، امکان زیادی برای آلوده کردن جنین دارد. نوزادانی که در طی سه ماهه اول بارداری مادرشان، آلوده شده اند، علایم شدیدتری دارند.

به هر حال این موضوع نادر است که یک زن که عفونت را قبل از بارداری گرفته بتواند آن را به فرزندش منتقل کند، زیرا بدن او و بدن نوزاد در مقابل آن پاسخ ایمنی ایجاد می کند. پس بهتر است بارداری حدود شش ماه بعد از ابتلا به توکسوپلاسموز اتفاق بیفتد.

حدود 90 درصد کودکانی که دچار توکسوپلاسموز مادرزادی می شوند علایمی ندارند، اما درصد زیادی، علایم را در ماه ها و حتی سال های بعد نشان می دهند، یا در هنگام تولد نشان می دهند، مثلا برخی به طور نارس یا خیلی کوچک به دنیا می آیند.

برخی علایم دیگر عبارتند از:

تب

غده های لنفی متورم

زردی (یرقان)

اندازه سر بزرگ یا کوچک غیر طبیعی

کهیر

خونریزی زیر پوستی

آنمی (کم خونی)

طحال یا کبد بزرگ شده

حمله صرع

اشکال در غذا خوردن

کم شنوایی

عقب افتادگی ذهنی

وقتی یک زن حامله (که شاید هیچ علایمی نداشته باشد) در طی بارداری عفونت را می گیرد و درمان نمی شود، امکان زیادی برای آلوده کردن جنین دارد

توکسوپلاسموز در کودکان سالم

یک کودک سالم که دچار عفونت با توکسوپلاسموز شده است، احتمالا علایمی از عفونت نشان نمی دهد و یا فقط تعدادی غدد متورم دارد که:

- عمدتا در ناحیه گردن ظاهر می شوند.

- گاهی اوقات قابل لمس هستند.

- در ماه های مختلف گاهی بزرگ و گاهی کوچک هستند.

چگونه بیماری تشخیص داده می شود؟

پزشکان به ندرت می توانند این بیماری را از طریق آزمایشاتی که در آزمایشگاه برای بررسی انگل های میکروسکوپی در خون، مایع نخاعی، غدد لنفی، مغز استخوان، مایع آمنیوتیک و... انجام می شود تشخیص دهند.

پزشکان اغلب دستور انجام آزمایشاتی را برای اندازه گیری سطح آنتی بادی در خون فرد که در مقابله با عفونت ساخته شده، می دهند.

بیماری چگونه درمان می شود؟

غیر از بیماران دارای سیستم ایمنی ضعیف و بیماران باردار، بقیه عمدتا نیازی به درمان عفونت توکسوپلاسموز ندارند، زیرا علایمی مثل ورم غدد لنفی به مرور زمان رفع می شوند، اما در کودکان باید کودک توسط پزشک معاینه شود، زیرا تورم غدد لنفی می تواند علت دیگری داشته باشد.

زنان باردار دچار بیماری توکسوپلاسموز، باید برنامه درمان را تحت نظر پزشک انجام دهند. تحقیقات نشان می دهند که درمان مادر باردار آثار سوء کمتری در نوزاد ایجاد می کند، اما حتما از انتقال بیماری به نوزاد جلوگیری نمی کند.

کودکان دچار توکسوپلاسموز مادرزادی باید به وسیله داروهای ضد توکسوپلاسموز به مدت حدود یک سال بعد از تولد درمان شوند. پزشک نوع داروهای مصرفی را تعیین می کند.

کودکان سالم دچار توکسوپلاسموز عمدتا به مدت 4 تا 6 هفته تحت درمان قرار می گیرند و کودکانی که سیستم ایمنی ضعیف شده دارند عمدتا در بیمارستان بستری می شوند تا اقدامات درمانی لازم انجام شود.

چگونه از این بیماری پیشگیری کنیم؟

اگر گربه های اطراف شما (یا گربه خانگی شما) گوشت نپخته و یا خام نمی خورد، افراد خانواده در معرض خطر کمتری نسبت به این بیماری هستند. اما آنها می توانند از طریق خوردن گوشت خام، آلوده شوند.

توصیه هایی برای پیشگیری از توکسوپلاسموز در خانواده شما را بیان می کنیم:

توصیه های غذایی:

- گوشت را کامل بپزید.

- دستتان را بعد از تماس با گوشت خام یا سبزی آلوده، با آب و صابون بشویید.

- همه میوه ها و سبزیجات را قبل از مصرف بشویید.

- گوشت را مدت کمی قبل از مصرف منجمد کنید، زیرا کمک می کند که عفونت توکسوپلاسموز، محل مناسب زندگی اش را از دست بدهد.

- همه ابزارها و سطوح برنده و سطوح آشپزخانه (به خصوص بعد از تماس با گوشت خام) را بشویید.

توصیه هایی در مورد گربه ها:

- گربه خود را درون خانه نگه دارید تا با خوردن جانوران دیگر دچار عفونت نشود.

- به گربه خود، گوشت خام ندهید.

- گربه های ولگرد را دور کنید.

توصیه های عمومی و مربوط به کارهای خانگی:

- در هنگام کارهای باغبانی، دستکش به دست کنید و بعد از آن دست هایتان را بشویید.

- برای پنجره ها حفاظ (توری) بگذارید تا از ورود حشرات جلوگیری شود (مدفوع گربه، یک محل مناسب برای مگس ها و سوسک ها است و این حشرات می توانند مدفوع را و در نتیجه عفونت توکسوپلاسموز را به غذا وارد کنند).

- آب تصفیه نشده ننوشید.

حساسیت بهاری سرمنشا آسم است

در سال های اخیر حساسیت فصلی و تب یونجه، آسم و سایر آلرژی ها شیوع بیشتری یافته است. در شهرهای بزرگ و پیشرفته، آمار افرادی که به آلرژی مبتلا می شوند، رو به افزایش است و گروه بزرگی از آنان را کودکان، نوجوانان و جوانان تشکیل می دهند.

آلرژی بطور ساده به معنی یک واکنش تغییریافته است. در بعضی از مواقع مکانیسم دفاعی بدن در برابر چیزی که به طور طبیعی بی خطر است، واکنش نامتناسبی از خود نشان می دهد، بطوری که زندگی روزانه فرد را مختل می کند.

گرده افشانی

بخشی از آلرژی ها در اثر گرده افشانی گیاهان در فصل بهار است.

در زمینه شیوع حساسیت در فصل بهار و گرده افشانی گیاهان :

«در فصل بهار با توجه به تفاوت شرایط اقلیمی بین استان های مختلف کشور و با شروع فصل رویش یا گرده افشانی، گرده های گیاهان از طریق باد انتشار پیدا می کنند. باز شدن دانه های ریز گیاهان در هوا به تعداد بسیار زیاد و استنشاق آن، در افراد ایجاد آلرژی فصلی می کند که به این حالت تب یونجه گفته می شود.»

در زمینه حساسیت فصلی :

«نام دیگر آلرژی فصلی، تب یونجه است، اما بر خلاف تصور ارتباط مستقیم با یونجه ندارد، بلکه هر نوع علف هرز و یا گیاهی می تواند موجب بروز آن شود.»

علائم شایع

«معمولاً علائم به صورت آبریزش بینی، عطسه های مکرر، قرمزی چشم و خارش و اشک، خارش گوش و حلق و گلو تظاهر پیدا می کند. در افراد، علائم حساسیت متفاوت است. هر فردی ممکن است یکی از این علائم و یا بعضی از این علائم را داشته باشد. تب یونجه در ماه های اردیبهشت و خرداد شدیدتر ظاهر می شود.

بعضی از افراد ممکن است دچار خارش گوش شوند که در اثر وارد شدن گرده گیاهان به داخل گوش آنها نیست، بلکه به علت فعال شدن عصب مشترک پشت حلق و گلو این خارش اتفاق می افتد

افرادی که آلرژی فصلی دارند به گرفتگی بینی مبتلامی شوند که مشکلی اساسی در سیستم تنفسی آنان به وجود می آورد، زیرا وقتی بینی شخص کاملاً گرفته شود، وی دچار سردرد و اختلال خواب شده و در این حالت فقط از طریق دهان تنفس می کند و هنگامی که از خواب بیدار می شود، در ناحیه گلو و دهان خود احساس خشکی دارد، در این حالت حتی مزه غذاها را هم احساس نمی کند.

گرده ها به چشم ها نیز به راحتی وارد می شوند و قرمزی و بیرون آمدن اشک از چشم از علائم شایع آن است. در این حالت گرده گیاهان وقتی وارد چشم شد به صورت اشک خارج می شود و به راحتی می توان آن را شست و یا پاک کرد. در صورت شدت سوزش چشم باید از قطره های ضدحساسیت استفاده کرد.»

عوامل آلرژی زا

«مبتلایان به حساسیت فصلی با شروع گرده افشانی گل ها و گیاهان علائم خود را نشان می دهند. در این حالت، نگهداری گلدان های کوچک در فضای منزل، پر پرندگان خانگی و نگهداری حیواناتی مانند جوجه اردک، گربه، سگ و غیره، بیماری را شدت می دهد.

حساسیت فصلی فقط مخصوص فصل بهار نیست، بلکه در تابستان و پاییز با خوردن بعضی از میوه ها نظیر هندوانه، خربزه، انگور، گوجه فرنگی و توت فرنگی ممکن است آلرژی ظاهر شود. گرده های گل ها و درختان وقتی وارد ریه می شوند، ممکن است منجر به بیماری آسم شوند که در این حالت بیمار باید تحت نظر پزشک مداوا شود.»

«حساسیت در افراد مختلف با توجه به منطقه، نژاد و عوامل وراثتی بسیار متفاوت است و ممکن است هر فردی به نوع خاصی از گرده ها و به یک گیاه و یا حتی چند گیاه حساسیت داشته باشد. این گرده ها از اوایل بهار تا تیر ماه در هوا پخش می شوند که بیشترین میزان انتشار آن در هوا در ماه خرداد است.

مقدار این گرده ها در هر روز با روز قبل و با روزهای دیگر فرق می کند. هر گیاه گرده های خود را در زمان مشخصی در هوا منتشر می کند. بعضی از گیاهان دو بار در روز گرده افشانی می کنند، یک بار صبح و بار دیگر هنگام عصر.

گرده افشانی در گیاهان سوزنی برگ مانند سرو و کاج به دلیل حجم زیاد گرده ای که تولید می کنند و کرک و پرزهایی که با جدا شدن غلاف جوانه برگ در ابتدای فصل رویش در هوا منتشر می شود، مربوط است. درختانی که گرده های زیادی در هوا پراکنده می کنند مانند درخت نارون، چنار، زبان گنجشک، درخت فندق و صنوبر، بعد از بوجود آمدن برگ ها روی شاخه شروع به گرده افشانی و منتشر شدن آن در هوا می کنند. کپک ها هم به صورت تجمعی روی گیاه قرار می گیرند و هاگ این گیاهان در فصل تابستان منجر به حساسیت فصلی می شود.»

حساسیت زدایی

عده ای از متخصصان معتقدند تنها با استفاده از داروهای ضدحساسیت می توان حساسیت زدایی کرد.

«با استفاده از داروها می توان تا حدی این آلرژی ها را کم کرد، چون مخاط بینی پر از خون است، لذا جذب داروهای ضدحساسیت در این ناحیه بالاست و سریع تر در بهبود بیماری اثر می کند.

از این رو بیمارانی که نیاز به درمان دارند بهتر است از اسپری های بینی استفاده کنند. این اسپری ها از شدت یافتن آلرژی و تبدیلش به آسم کم می کند و برای درمان خارش بینی و چشم نیز مؤثر است.

داروهای ضدحساسیت به صورت تزریقی و یا قرص نیز برای بیمار تجویز می شود که مصرف این داروها در طولانی مدت و بیش از دو هفته، به دلیل ایجاد عوارض جانبی توصیه نمی شود

برای رفع خارش گلو و یا حلق از داروهای ضدخارش مانند آنتی هیستامین ها استفاده می شود.

در مرحله بعدی درمان، اگر از شدت بیماری فرد کم نشد، از بیمار مجدداً تست حساسیت گرفته می شود. با انجام این آزمایش ها و تست ها می توان به حساسیت فرد نسبت به یک ماده غذایی و یا یک عامل تشدیدکننده در محیط زندگی او پی برد و نیز به فرد یادآور شد که این عوامل را از محیط زندگی خود دور کند و با تزریق واکسن و یک درمان طولانی مدت سه تا پنج ساله برای بیمار انجام می شود.

بعد از هر تزریق، بیمار باید تحت نظر پزشک معالج باشد. البته نقش وراثت و ژنی که در بدن هر فرد نهفته است نیز نباید نادیده گرفته شود، زیرا می تواند در بروز و شدت این بیماری اثر داشته باشد.»

 درباره پیشگیری از عارضه حساسیت فصلی توصیه می کنم:

- در منزل از نگه داشتن گل و گیاه در مواقع شدت حساسیت خودداری شود.

- هنگام فصل بهار و گرده افشانی گل ها و گیاهان، درها و پنجره های منزل بسته باشد.

- هنگام سوار شدن در اتومبیل پنجره ها بسته باشد.

- در منزل از دستگاه تهویه استفاده شود.

- حتی الامکان افراد با شدت آلرژی بالا، هنگام رفتن به پارک ها و طبیعت از نشستن روی چمن ها و علفزارها خودداری کنند.

- افراد هنگام اتمام کار روزانه و قبل از خوابیدن، حتما استحمام کنند.

بیماری ویلسون با مشکلات کبدی و مغزی

کبد و بیماری های آن

کبد (جگر) اندام مهمی در بدن است که بدون آن ادامه حیات غیرممکن است. پانکراس(لوزالمعده) و کبد، نقش مهمی در هضم و متابولیسم مواد غذایی به‌عهده دارند. کیسه‌ی صفرا نیز اگر چه اندامی مهم است، ولی بدن به‌خوبی خود را با فقدان آن، تطبیق می‌دهد. آگاهی از ساختمان و عملکرد این اندام‌ها بسیار مهم و با ارزش است.

فیزیولوژی و عملکرد کبد:

کبد به وزن تقریبی 1500 گرم، بزرگترین غده‌ی بدن است و دو لوب اصلی، راست و چپ دارد.

کبد از دو منبع خونی تغذیه می شود:

شریان کبدی، که یک سوم خون کبد را تامین می‌کند و از آئورت منشا می‌گیرد، و ورید باب که دو سوم خون کبد را تامین می‌کند و خون گرفته شده از لوله ی گوارش را به آن می‌رساند. مجموعه‌ای از مجاری صفراوی نیز در کبد وجود دارند که صفرا (که منشأ آن سلول های کبدی است) از طریق این مجاری خارج می‌شود.

کبد قادر به تولید مجدد خود می‌باشد. وجود 20- 10 درصد از کل کبد برای ادامه‌ی حیات کافی است؛ ولی با خارج کردن آن از بدن، مرگ در عرض24 ساعت اتفاق می‌افتد. کبد برای انجام بیشتر اعمال متابولیک بدن ضروری بوده و بیش از 500 عمل مختلف را انجام می‌دهد.

کارهای اصلی کبد عبارت‌اند از:

- متابولیسم کربوهیدرات، پروتئین و چربی؛

- ذخیره و فعال کردن ویتامین‌ها و مواد معدنی؛

- تبدیل آمونیاک به اوره؛

- متابولیسم استروئیدها؛

- عمل کردن به‌عنوان یک صافی؛برای محافظت در برابر سیل مواد مضری که به‌ خون سرازیر می‌شوند.

کبد صفرا تولید می‌کند، نمک‌های صفراوی برای هضم و جذب چربی و ویتامین‌های محلول در چربی استفاده می‌شوند و بیلی روبین محصول نهایی انهدام گلبول‌های قرمز، در کبد ترکیب شده و از طریق صفرا دفع می‌شود.

هپاتیت A از طریق خوردن مواد آلوده مثل: آب و غذای آلوده به فاضلاب انتقال می‌یابد.

هپاتیت حاد ویروسی:

این بیماری یک التهاب شایع کبد‌ی است که به وسیله‌ی ویروس‌های هپاتیتE A,B ,C ,D, ایجاد می‌گردد.

هپاتیت A از طریق خوردن مواد آلوده مثل: آب و غذای آلوده به فاضلاب انتقال می‌یابد. بی‌اشتهایی شایع‌ترین علامت آن است. سایر علایم آن شامل تهوع، استفراغ، درد در ناحیه بالایی شکم، و ادرار تیره و زرد می‌باشند. بهبودی معمولاً کامل بوده و عوارض طولانی مدت به ندرت دیده می‌شود.

هپاتیتC ,B می‌توانند به‌صورت مزمن در آمده و افراد مبتلا می توانند ناقل بیماری شوند. این دو نوع بیماری از طریق خون، محصولات خونی، منی و بزاق انتقال می‌یابند. به‌عنوان مثال سوزن آلوده، انتقال خون یا جراحات باز که باعث پاشیده شدن خون به دهان و چشم‌ها می‌گردد، هم‌چنین تماس جنسی، از راه‌های انتقال هستند. هپاتیت مزمن فعال، می‌تواند منجر به سیروز و نارسایی کبدی گردد.

ویروس هپاتیت D برای بقا و انتقال، به ویروسB متکی است. این بیماری می‌‌تواند همزمان با هپاتیت B، ایجاد شود. این بیماری معمولاً به صورت مزمن در می‌آید.

هپاتیت که بیشتر در کشورهای جنوبی، شرقی و مرکزی آسیا، شرقی و غربی آفریقا گزارش شده است از طریق دهانی – مدفوعی انتقال می‌یابد و به نظر می‌آید که آب آلوده در مناطق پرجمعیت ساکن در شرایط غیربهداشتی، می‌تواند منبع عفونت باشد.

هپاتیتE معمولاً به صورت حاد دیده می‌شود.

هپاتیتC ,B می‌توانند به‌صورت مزمن در آمده و افراد مبتلا می توانند ناقل بیماری شوند. این دو نوع بیماری از طریق خون، محصولات خونی، منی و بزاق انتقال می‌یابند.

عوارض عمومی هپاتیت حاد و ویروسی در چهار مرحله ظاهر می‌شوند:

مرحله اول: (پیش عارضه) شامل تب، درد مفاصل، آرتریت، قرمز شدن پوست و ادم می‌باشد.مرحله دوم: که در آن بی قراری، خستگی، درد عضلانی، بی اشتهایی، تهوع و استفراغ، تغییر حس چشایی، و اختلال نسبی در تکلم وجود دارد.مرحله سوم: زردی ظاهر می شود.مرحله آخر یا مرحله بهبودی: زردی و سایر عوارض فروکش می‌کند.

بهبودی کامل در 95 درصد مبتلایان به هپاتیت A و 90 درصد افراد مبتلا به هپاتیت B حاد حاصل می‌گردد،اما فقط 30- 15 درصد افراد مبتلا به هپاتیت C بهبودی کامل می‌یابند. هپاتیت E معمولاً به صورت مزمن در نمی‌آید و نتایج آزمایش‌ها نشان داده که کارکرد کبد، بعد از 6 هفته به حالت عادی برمی‌گردد.

سیروز کبدی:

بیماری مزمن کبدی است که به دلیل افزایش بافت فیبری، ساختمان طبیعی آن نابود می‌شود و می‌تواند در نتیجه‌ی ابتلا به بیماری‌های کبدی مثل هپاتیتB ، بیماری کبد الکلی (بیماری ناشی از مصرف زیاد الکل) و بیماری‌های خود ایمنی باشد.

سیروز، تظاهرات بالینی متعددی دارد که عبارت‌اند از:

- سوء تغذیه

- جمع شدن آب در شکم (آسیت)

- آنسفالوپاتی کبدی

- تغییرات قند خون و...

تغذیه درمانی صحیح می‌تواند در کاهش بروز عوارض موثر باشد، ولی دریافت کافی مواد مغذی به دلیل بی‌اشتهایی، تهوع و فقدان حس چشایی مشکل است.

تعداد وعده‌های غذایی بیشتر و کوچک تر، بهتر از 3 وعده غذایی تحمل می‌شوند. مکمل‌های مایع خوراکی نیز باید دریافت گردد و تغذیه‌ی اضافی هم در بیماران مبتلا به سوء تغذیه و هم‌چنین در افرادی که در معرض خطر عوارض کشنده‌ی بیماری هستند، در نظر گرفته شود.

کبد؛ اعمال و بیماری‌های آن

کبد یکی از بزرگ‌ترین غدد بدن است که زیر دیافراگم، در پهلوی راست قرار دارد. کبد مخروطی شکل بوده و سطحی صاف، نرم و لاستیک مانند دارد. رنگ آن قهوه‌ای متـمـایل بـه قـرمز تـیـره است.

کبد از دو بخش بنام لوب بزرگ و کوچک تشکیل یافته است. قسمت اعظم کبد از سلول‌هایی موسوم به هپاتوسیت تشکیل یافته است.

کبد دارای دو منبع خونی می‌باشد:

1- شریان کبدی، یک سوم خون کبد را تامین می‌کند و از آئورت منشاء می‌گیرد.

2- ورید باب، دو سوم خون کبد را تامین می‌کند و خون گرفته شده از لوله گوارش را به آن می‌رساند.

اعمال مهم کبد

کبد، یک عضو بسیار حیاتی و مهم می‌باشد. کبد مسئول بیش از 500 کارکرد حیاتی در بدن است. وظایف مهم کبد عبارتند از:

- بیش از یک لیتر خون در هر دقیقه توسط کبد فیلتر می‌شود.

- تفکیک مواد مغذی از مواد زاید، سم زدایی، تبدیل مواد شیمیایی سمی و غیر قابل دفع به مواد غیر سمی و قابل دفع (غیر فعال کردن سموم)

- باکتری‌ها و سموم را پیش از آن که به جریان عمومی خون بدن راه یابند، از بدن دفع می‌کند.

- در حفظ تعادل و تنظیم هورمون‌های بدن نقش دارد.

- در ذخیره سازی و متابولیسم چربی‌ها، کربوهیدرات‌ها و پروتئین‌ها نقش دارد.

- محل ذخیره گلوکز (قند) خون است. کبد گلوکز را تبدیل به گلیکوژن کرده و در خود ذخیره می‌کند. در صورت نیاز مجددا گلیکوژن را تبدیل به گلوکز کرده و به جریان خون وارد می‌سازد.

- محل ذخیره چربی‌ها، ویتامین‌ها، املاح معدنی (آهن، فولات، مس) و سایر مواد مغذی.

- سنتز آلبومین، فاکتورهای انعقاد خون، گلوگز از برخی آمینو اسیدهای خاص، گلوبین، فاکتورهای ایمنی سیستم ایمنی بدن، فسفولیپیدها و لیپوپروتئین ها را کبد برعهده دارد.

- کـبد صفرا را ترشح می‌کند. صفرا مایعی زرد متمایل به سـبـز اسـت. وظیفه صفرا، کمک به هضم و جذب چربی‌ها و دفـع مــواد زاید است.

- زدودن بیلی روبین از خون و دفع آمونیاک

کبد تصفیه خانه و پالایشگاه بدن است. اگر کبد وجود نداشت، داروها برای همیشه در بدنمان باقی می‌ماندند و بی اثر نمی شدند

- در سه ماه نخست بارداری، تولید گلبول‌های قرمز در جنین منحصرا توسط کبد صورت می‌گیرد. از هفته 24 بارداری به بعد، مغز استخوان این وظیفه را به عهده می‌گیرد.

- تمام خون برگشتی از دستگاه گوارش که حاوی مواد غذایی است، ابتدا به کبد می‌رود.

- کبد قادر است خودش را به طور کامل احیا و بازسازی کند. در پیوند کبد، تنها لوب بزرگ‌تر کبد فرد سالم به بدن فرد دریافت کننده پیوند زده می‌شود که پس از چند هفته، هم اهدا کننده و هم دریافت کننده کبدشان بازسازی می‌گردد.

بیماری‌های کبد

1- هپاتیت: هپاتیت به التهاب کبد اطلاق می‌گردد. عامل این التهاب می‌تواند ویروس، باکتری، برخی داروها و یا ضربه مکانیکی باشد. اما از این میان هپاتیت ویروسی از همه شایع‌تر و خطرناک‌تر است.

هپاتیت A وE از طریق آب و غذا انتقال می‌یابند. هپاتیت B از طریق خون، مایعات بدن، رابطه جنسی، سوزن مشترک و مادر آلوده به جنین انتقال می‌یابد. هپاتیت C نیز عمدتا از طریق خون انتقال می‌یابد.

2- کبد چرب: به تجمع سلول‌های چربی در کبد اطلاق می‌گردد.  در افراد چاق و دیابتی بیشتر مشاهده می‌گردد.

3- سرطان کبد: در این حالت تکثیر سلول‌های کبدی سریع‌تر از حالت عادی انجام می‌گیرد. هپاتیت B و C شانس ابتلا به سرطان کبد را افزایش می‌دهند.

4- سیروز کبدی: آسیب پیشرفته‌ی کبد، سیروز کبدی نامیده می‌گردد. در این بیماری، کبد دیگر نمی‌تواند خودش را ترمیم و بازسازی کند، به همین خاطر کبد به تدریج از کار می‌افتد. پیوند کبد، تنها راه درمان سیروز کبدی می‌باشد. مصرف زیاد مشروبات الکلی، هپاتیت B و C، و بیماری‌های خود ایمنی از عوامل ایجاد کننده سیروز کبدی می‌باشند.

5- سنگ کیسه صفرا: به وجود سنگ در کیسه صفرا اطلاق می‌گردد. سنگ کیسه صفرا عمدتا از بلورهای کلسترول تشکیل یافته است، اما در این سنگ‌ها املاح صفراوی و کلسیم نیز مشاهده می‌گردد.

6- یرقان(زردی): به افزایش غلظت بیلی روبین خون اطلاق می‌گردد. یرقان موجب زرد شدن پوست، سفیدی چشم‌ها و غشای مخاطی دهان می‌شود.

علایم خوب کار نکردن کبد

عدم تحمل غذاهای چرب و ادویه دار

افزایش وزن

سردرد تکرار شونده

سوءهاضمه

یبوست مزمن

ضایعات پوستی مثل اگزما، پسوریازیس و جوش دانه‌ها

طعم فلز در دهان

تورم و یا درد شدید شکم

اختلالات روده ای، سینوسی و آلرژیک

سیستم ایمنی ضعیف

پیری زودرس

خستگی مزمن

خونریزی و یا کبود شدن سریع پوست

ادم پاها (تجمع مایعات در پاها)

مدفوع آغشته به خون و یا قیر مانند و یا مدفوع کم رنگ

ادرار خیلی تیره

خارش طولانی مدت پوست

بی‌اشتهایی، تهوع و استفراغ و علائم شبه آنفلوانزا

پیشگیری از بیماری‌های کبدی

- از مصرف مشروبات الکلی و مواد مخدر جدا خودداری کنید.

- مصرف بی رویه استامینوفن و سایر مسکن‌های درد مانند: TYLENOL به غیر از آسپیرین، برای کبد مضر می‌باشد.

- حتما خود را در مقابل ویروس هپاتیت B واکسینه کنید.

داروها نیز برای کبد سم محسوب می‌شوند، بنابراین از مصرف خودسرانه آن‌ها بپرهیزید. داروها را با تجویز پزشک مصرف کرده و میزان دوز مصرفی آن‌ها را خودسرانه افزایش ندهید

- از مصرف بیش از حد ویتامین‌های محلول در چربی مانند A,D,E,K  بپرهیزید.

- از مصرف غذاهای پرچرب بپرهیزید.

- وزن خود را در حد متناسب حفظ کنید.

- بهداشت فردی را رعایت کنید.

- از مصرف داروهای غیر ضروری اجتناب ورزید. از مصرف همزمان چند دارو با هم خودداری کنید، مگر با تجویز پزشک.

- مصرف ویتامین C و چای سبز برای سلامتی کبد مفید است.

- مصرف غذاهای سرخ کرده، آماده (فست فود) و روغن‌های جامد را به حداقل برسانید.

- از غذاهای پرچرب، خیلی شیرین و یا شور بپرهیزید.

- به طور منظم ورزش کنید. 2 تا 3 روز در هفته فعالیت بدنی داشته باشید.

- مصرف غذاهای پر فیبر را افزایش دهید مانند: سبزیجات، میوه‌ها، برنج، غلات و دانه‌های سبوس‌دار.

- هرگز به سرنگ و سوزن‌های دور انداخته شده دست نزنید.

- هنگام سمپاشی، استفاده از اسپری حشره‌کش و رنگ کردن حتما از ماسک استفاده کرده و از تهویه مناسب اتاق مطمئن گردید. همچنین برای جلوگیری از تماس یافتن این‌گونه مواد شیمیایی با پوست، حتما از دستکش، کلاه و ماسک استفاده کنید.

- از آمیزش جنسی محافظت نشده و استفاده مشترک از سرنگ و سوزن خودداری کنید.

- هپاتیت B و C درمان نشده منجر به سیروز کبدی، سرطان کبد و سرانجام پیوند کبد می‌گردند. بنابراین چنانچه جزو آن دسته از افرادی می‌باشید که در معرض این بیماری‌ها قرار دارید، حتما واکسن هپاتیت B را تزریق کنید و به طور منظم هم تست هپاتیت را انجام دهید.

بیماری ویلسون یک بیماری وراثتی است که در آن مس به اندازه کافی از بدن دفع نمی شود. مس اضافی می تواند در کبد یا در مغز جمع شده و اختلالات کبدی یا مغزی ایجاد کند. هم چنین می تواند در برخی اعضای دیگر بدن مثل چشم ها و کلیه ها نیز جمع شود.

جمع شدن مس بلافاصله بعد از تولد شروع می شود، اما علایم در دهه دوم یا سوم زندگی ظاهر می شوند. علایم اولیه در 40 درصد موارد آسیب کبدی و در 35 درصد موارد آسیب روانی و در بقیه آسیب های مربوط به کلیه، خون و غدد درون ریز باشد.

علایم بیماری ویلسون چیست؟

در برخی موارد علایم بسیار معمول هستند مثل خستگی، کمبود اشتها، درد شکم، استفراغ، کاهش وزن، خونریزی بینی و کم خونی.

این علایم عموما بعد از یک دوره چند ماهه یا حتی چند ساله ادامه می یابند. برخی بیماران هم چنین اختلالات کلیوی مثل اختلال لوله های ادراری پیدا می کنند.

در موارد دیگر علایم جدی تر هستند.

علایمی که مربوط به کبد هستند:

بیماری حاد کبدی در اثر بیش از حد بودن مس

هپاتیت حاد

بیماری های مزمن کبدی

تجمع مس در چشم ها در بیماری ویلسون باعث ایجاد یک حلقه قهوه ای طلایی به نام کایسر- فلاشر در دور عنبیه می شود

برخی از مشکلات عصبی نیز شامل موارد زیر می باشند:

اشکال در انجام کارهای مدرسه و نوشتن در کودکان

گرفتگی و انقباض عضلات

آتاکسی: به معنای عدم توانایی هماهنگی انقباض عضلات

سفت شدن عضلات

اشکال در تکلم

حدود یک سوم بیماران ابتدا با اختلالات روانی مثل افسردگی، تغییرات شخصیت و حالات رفتاری مواجه می شوند.

علایم بیماری به اختصار عبارتند از:

بیماری های کبدی:

هپاتیت فعال حاد

سیروز

بیماری های عصبی:

گرفتگی عضلات

اختلال در مفاصل

بیماری های روانی:

که خصوصا همراه بیماری های عصبی عضوی هستند.

بیماری های کلیه:

آمینو اسیدوری

علایم مربوط به چشم:

حلقه کایسر- فلاشر                 

انواعی از آب مروارید

مسیر متابولیکی مس در بدن

مس به طور طبیعی در بسیاری از غذاها وجود دارد و برای رشد طبیعی افراد لازم است.

در حالت طبیعی، مس وارد شده از طریق غذا به روده ها، از طریق روده ها وارد خون شده و از طریق خون به کبد می رود و به پروتئینی به نام آپوسرولوپلاسمین متصل شده و آن را تبدیل به سرولوپلاسمین می کند. در واقع مس به این صورت در جریان خون گردش می کند.

اما در بیماران مبتلا به بیماری ویلسون، اتصال مس به آپوسرولوپلاسمین انجام نمی شود و در نتیجه مس وارد کبد شده و به تدریج زیاد می شود تا بالاخره سلول پاره شده و مس وارد جریان خون می شود، اما میزان سرولوپلاسمین خون کم می شود.

برای درمان از داروهایی استفاده می شود، مثل پنی سیلامین که دفع ادراری مس را افزایش می دهد

چگونه افراد دچار این بیماری می شوند؟

بیماری ویلسون یک بیماری ژنتیکی است، پس به وسیله عوامل عفونی یا واگیردار منتقل نمی شود.

بیماری های وراثتی از طریق الگوی خاصی به ارث می رسند. هر فرد حدود سی هزار ژن دارد که تقریبا در 7 ژن اشکال وجود دارد.

شانس بروز بیماری ویلسون برای پسران و دختران به یک میزان می باشد و اگر هر دو ژن معیوب را از پدر و مادر دریافت کند، فرد دچار بیماری می شود.

آزمایشات تشخیصی

تشخیص بیماری ویلسون با آزمایشات نسبتا ساده ای انجام می شود.

تجمع مس در چشم ها در بیماری ویلسون باعث ایجاد یک حلقه قهوه ای طلایی به نام کایسر- فلاشر در دور عنبیه می شود که فقط با ابزارهای خاص قابل دیدن است و به ندرت قبل از سن 10 سالگی ظاهر می شود.

برخی آزمایشات استاندارد آزمایشگاهی در زیر آمده است:

میزان مس ادرار بالاست.

میزان سرولوپلاسمین در خون کم است.

میزان مس در بیوپسی کبد بالاست.

MRI مغز احتمالا غیر طبیعی است.

در مورد افرادی که تشخیص در آنها دشوار است، از روش های ایزوتوپ مس برای این کار استفاده می شود.

درمان ویلسون

با درمان دارویی مناسب از پیشرفت بیماری جلوگیری می شود و علایم بیماری بر طرف می شوند.

هدف از درمان در مرحله اول، خارج کردن مسی است که در بدن تجمع یافته است و در مرحله دوم جلوگیری از تجمع دوباره مس در بدن می باشد. درمان باید برای همه عمر ادامه داشته باشد.

درمان باید متناسب با سطح کلینیکی بیماری باشد و بیماران باید در مورد مصرف داروهای لازم با پزشک خود مشورت کنند.

انواع داروهای مورد مصرف عبارتند از:

پنی سیلامین (یا کوپرامین)           

تریینتین (یا سیپرین)

نمک های روی (مثل سولفات،استات یا گلوکونات روی)

اثرات مادام‌العمر مسمومیت‌های غذایی

عوارض ناشی از مصرف غذای مسموم به چند روز تب، دل‌به‌هم‌خوردگی و دل درد خلاصه نمی‌شود و می‌تواند اثرات مادام‌العمر نگران‌کننده‌ای از حمله قلبی گرفته تا فشار خون و از دست دادن کلیه‌ها را شامل شود.

بسیاری از مردم، عوارض ناشی از مصرف غذای آلوده را چند روز تب، دل‌به‌هم‌خوردگی و دل درد می‌دانند، اما پژوهش‌ها نشان می‌دهد مصرف غذای آلوده می‌تواند اثرات مادام‌العمر نگران‌کننده‌ای از افزایش شانس ابتلا به آرتروز گرفته تا افزایش فشار خون و از دست دادن کلیه‌ها داشته باشد.

به گزارش ساینتیفیک امریکن، یکی از قربانیان این مسمومیت‌های غذایی دینای 14 ساله است که از اولین سال‌های راه رفتن تا کنون به دلیل احساس درد شدید در زانوها و قوزک پایش سراغ ورزش نرفته و حتی از درد نیمه‌شب‌ها بیدار می‌شود.

دو متخصص اطفال و یک متخصصص بیماری‌های استخوانی، این دردها را دردهای دوران رشد تشخیص داده‌اند، چون تصور اینکه یک مسمومیت غذایی بتواند به آرتریت واکنشی منجر شود، هنوز برای بسیاری از پزشکان هم دشوار است.

دینا زمانی که 11 سال داشت، در تحقیقی با موضوع "بیماری‌های ناشی از غذا را متوقف کنیم" مربوط به سازمان STOP شرکت کرد که برای شناخت اثرات ناشی از عفونت‌ها و مسمومیت‌های غذایی طراحی شده بود.

در این پرسش‌نامه، سئوالاتی در مورد دردهای مزمن که افراد گرفتار آن شده بودند نیز وجود داشت. دینا زمانی که تنها 3 سال داشت، مانند بیش از 50 نفر دیگر به دلیل مصرف طالبی آلوده به باکتری سالمونلا، دو هفته در بیمارستان بستری شده بود و پس از این مسمومیت به آرتریت واکنشی مبتلا شده بود.

خانواده او که مانند بسیاری از افراد نمی‌توانستند ارتباطی میان آرتریت و مسمومیت غذایی پیدا کنند، به سراغ یک متخصص بیماری‌های روماتیسمی رفتند. آزمون‌ها نشان می‌دادند دینا به آرتریت واکنشی مبتلا شده و هیچ توضیحی غیر از مسمومیت غذایی برای ابتلای او به این بیماری وجود ندارد. پرونده‌ پزشکی دینا نشان می‌داد او در دهمین روز بستری شدن در بیمارستان می‌لنگیده و از درد مفاصل شکایت کرده است.

هنوز کسی نمی‌تواند ارتباط دقیق میان مسمومیت‌ها یا عفونت‌های غذایی را با بیماری‌های مزمنی مثل مشکلات کلیوی، فشار خون بالا و حمله قلبی تشریح کند، اما جمع‌آوری اطلاعات در مورد قربانیان این بیماری‌ها و آغاز کمک‌های پزشکی مرتبط می‌تواند از شدت آسیب‌های بعدی در این افراد بکاهد

مشکل رایج؟

تصور این‌که مسمومیت‌های غذایی می‌توانند یک عمر فرد را درگیر کنند، هولناک است، اما تا سال‌های اخیر هیچ پژوهشی برای شناخت اثرات این بیماری‌ها وجود نداشت و به تازگی چند تیم از محققان بررسی ارتباط میان این بیماری‌ها و مشکلات آتی را آغاز کرده‌اند.

کرک اسمیت از مرکز بهداشت مینه‌سوتا که این پژوهش‌ها را آغاز کرده می‌گوید: "مردم پیامدهای ناشی از مسمومیت‌ها و عفونت‌های غذایی را چند روزی اسهال و استفراغ می‌دانند، اما باید خودشان را برای بیماری‌های مزمنی آماده کنند که می‌توانند تمام زندگی آن ها را تحت‌الشعاع قرار بدهند".

این اثرات مادام‌العمر تنها در افرادی که به علت شدت مسمومیت بستری شده‌اند، دیده نمی‌شود، بلکه دوره کوتاه‌مدت تب و دل‌به‌هم‌خوردگی که بر اثر آلودگی فرد به باکتری سالمونلا یا شیگلا رخ داده نیز می‌تواند باعث ورم مفاصل، مشکلاتی در مجاری ادراری و حتی آسیب به چشم‌ها شود.

پژوهش‌ها نشان می‌دهند عفونت ناشی از اشرشیا کلی می‌تواند باعث از کار افتادن کلیه و ظهور دیابت در فرد شود و ابتلا به عفونت‌های کامپیلوباکتری می‌تواند بیماری کولیت زخمی را که روده‌ها و به خصوص روده بزرگ را دچار التهاب مزمن می‌کند، درگیر کند. 

جالب است بدانید این میکروارگانیسم‌ها بسیار متداول هستند و در گوشت، ماکیان، تخم‌مرغ‌، غذاهای دریایی، میوه، سبزیجات و حتی غذاهای فراوری شده وجود دارند.

هنوز کسی نمی‌تواند ارتباط دقیق میان مسمومیت‌ها یا عفونت‌های غذایی را با بیماری‌های مزمنی مثل مشکلات کلیوی، فشار خون بالا و حمله قلبی تشریح کند، اما جمع‌آوری اطلاعات در مورد قربانیان این بیماری‌ها و آغاز کمک‌های پزشکی مرتبط می‌تواند از شدت آسیب‌های بعدی در این افراد بکاهد.

در حال حاضر سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) به سازمان STOP اجازه داده است میزان فراوانی مشکلات ناشی از این بیماری‌ها را بررسی کند. نتایج این بررسی که با حمایت مالی FDA همراه خواهد بود، می‌تواند به سازمان‌های بهداشتی در شناسایی قربانیان این بیماری‌ها و آغاز درمان‌های پیشگیرانه کمک کند.

مسمومیت غذایی با باکتری ها

اکثر مسمومیت های غذایی یا به علت عدم رعایت بهداشت در هنگام درست کردن غذا ایجاد می‌شوند، یا به علت عدم پخت کافی آن صورت می‌گیرد. آشپزهایی که بعد از رفتن به توالت، دست خود را نمی‌شویند، سبب انتقال میکروب های روده‌ای و حتی هپاتیت نوع A به سایر افراد می‌شوند. اکثر مسمومیت های غذایی بعد از دو یا سه روز بهبود می‌یابند.

سه نوع باکتری می‌توانند سبب مسمومیت غذایی شوند: استافیلوکوک، سالمونلا و ایکولای.

مسمومیت غذایی با استافیلوکوک: بعد از 2 تا 6 ساعت که از خوردن غذای حاوی میکروب استافیلوکوک گذشت، نشانه‌های مسمومیت آشکار می‌شود که عبارتند از: تهوع، استفراغ و اسهال، شکم درد، سردرد و در مواردی شوک.

مسمومیت غذایی با سالمونلا: نشانه‌های مسمومیت غذایی با سالمونلا بعد از یک تا دو روز خود را نشان می‌دهند و عبارتند از: تهوع، استفراغ، اسهال، شکم درد، سردرد ، تب و در مواردی شوک.

مسمومیت غذایی با ایکولای: "اشرشیا کلای" یا "ایکولای" یک باکتری است که می‌تواند دستگاه‌های مختلف بدن را درگیر ‌کند. شایع‌ترین عفونت‌ها در دستگاه ادراری و دستگاه گوارش ایجاد می‌شوند، مثلا یک گونه از آن مسبب ایجاد "اسهال مسافران" است و بیماری زمانی ایجاد می‌شود که غذا یا آب آلوده به ذرات میکروسکوپی (که در اغلب موارد از مدفوع حیواناتی مثل گاو منتقل می‌شود) مورد استفاده قرار گیرد.

اغلب عفونت‌ها در طی 24 تا 48 ساعت اول ورود میکروب‌ها به بدن، علائم خود را آشکار می‌کنند، در واقع مسمومیت با ایکولای معمولا پس از 3 تا 4 روز آشکار می‌شود و در بعضی افراد تا 8 روز بعد هم امکان بروز دارد.

مهمترین علامت مسمومیت، تهوع و سپس استفراغ است و به دنبال آن دل پیچه است و اسهال (گاهی خونی)، تب و دردهای شکمی بروز می‌کند.

چرا چشم ها پف می کنند؟

پف‌ کردگی چشم

پف‌ کردگی چشم به معنای بروز تورم در بافت‌ های اطراف چشم است. تورم چشم، نوعی "ادم" یا "خیز" است ‌که معمولا ناشی از تجمع مایعات بدن است.

شاید پف ‌کردگی چشم در یک فرد، طبیعی باشد، ولی عواملی مانند سن و خستگی تورم اطراف چشم را بارزتر می کنند.

تورم اطراف چشم بلافاصله پس از بیدار شدن از خواب بارزتر است که شاید به علت پخش مجدد مایعات بدن به علت نیروی جاذبه در هنگام دراز کشیدن باشد.

علل پف‌ کردن چشم

علل التهابی و عفونی پف کردگی چشم که کمتر شایع می باشند، شامل التهاب پلک(بلفاریت)، التهاب ملتحمه چشم (کنژکتیویت) و التهاب حدقه چشم (سلولیت) هستند.

علل غیرالتهابی نیز شامل افتادگی چربی حدقه چشم، در رفتگی پلک چشم، کم ‌کاری غده تیروئید و تجمع مایعات در بدن (‌برای مثال در بارداری، بیماری‌ قلبی و کلیوی) هستند.

مونونوکلئوز

این بیماری ویروسی باعث تورم و پف ‌کردگی پلک فوقانی می ‌‌شود. پف ‌کردگی چشم در مراحل اولیه این بیماری رخ می‌‌ دهد.

زیاد خوابیدن یا محرومیت خواب

به هم خوردن نظم خواب شایع‌ ترین علت پف‌ کردن چشم است.

تجمع مایعات

بسیاری از عوارض و بیماری‌ ها ، از جمله بارداری و تغییرات هورمونی حین قاعدگی ممکن است باعث تجمع مایعات، به خصوص در بافت‌ های زیر پوستی شوند.

این عوارض موجب می شوند تورم اطراف چشم که از قبل وجود داشته است، بارزتر شود.

غذاها

مصرف بیش از حد نمک ممکن است باعث تجمع مایعات در بدن و در نتیجه پف ‌کردگی چشم‌‌ ها شود.

سیگار

سیگار با ایجاد استرس، خستگی و تغییرات هورمونی در بدن به تجمع مایعات و پف ‌کردگی چشم ‌ها منجر می شود.

آلرژی

آلرژی، شایع ‌ترین علت تورم زیر چشم است.

واکنش ‌های آلرژی در بدن ممکن است به نشت مایعات در بستر مویرگ زیر پوستی و تورم صورت و همچنین تورم اطراف چشم‌ ها بیانجامد.

بیماری‌ های پوستی

پف‌ کردگی چشم‌ ها ممکن است عارضه جانبی برخی از بیماری ‌های پوستی مانند درماتیت (التهاب پوست)‌ باشد.

درماتیت پوست صورت ممکن است به حساسیت پوست و تورم آن از جمله تورم اطراف چشم منجر شود.

پیری

هنگامی که سن بالا می ‌رود، پوست اطراف چشم نازک ‌تر می‌ شود و ممکن است دچار تورم یا افتادگی شود.

گریه ‌‌کردن

نمک درون اشک چشم ممکن است به تجمع مایعات در پوست اطراف چشم و پف ‌کردگی چشم منجر شود.

کم ‌کاری تیروئید

پف‌ کردگی صورت و تورم بافت‌ های حدقه چشم ممکن است به علت تجمع دو ماده شیمیایی (موکو پلی‌ ساکارید اسید هیالورونیک و سولفات کندرویتین) در بیماری کم ‌کاری تیروئید رخ دهد.

التهاب حدقه چشم (سلولیت پره ‌اربیتال)

التهاب و عفونت پلک و بخش‌هایی از پوست اطراف چشم باعث پف ‌کردگی چشم می ‌شود.

خطرات

پف‌ کردن چشم معمولا یک مشکل موقتی است. اما پف‌ کردن شدید و مداوم ممکن است نشانه ‌ای از یک بیماری جدی‌ تر باشد.

درمان و پیشگیری

در افرادی که مستعد پف‌ کردگی چشم هستند، ‌تغییر برنامه غذایی و سبک‌ زندگی (تحت نظر پزشک) ممکن است به کاهش تورم کمک کند.

کمپرس سرد چشم هم ممکن است یک راه درمان کوتاه ‌مدت باشد.

مواد قابض‌‌ طبیعی مانند خیار خرد شده هم می ‌توانند به طور کوتاه‌ مدت این عارضه را برطرف کند.

 بالا بردن سر نسبت به تنه هنگام خواب ممکن است از پخش مجدد مایعات به علت نیروی جاذبه پیشگیری کند.

رژیم غذایی کم ‌کربوهیدرات با پیشگیری از تجمع مایعات به پیشگیری از پف ‌‌کردگی چشم کمک می کند.

خوردن غذاهای غنی از ویتامین به خصوص ویتامین های A ، C و E ممکن است به کاهش پف‌ کردگی چشم کمک کنند

پف کردن چشم ها اصولا به تدریج بروز می کند و می تواند از پف کردگی ساده به کیسه های بزرگ زیر چشم تبدیل شود.

دلایل ایجاد پف زیر چشم

- عوامل ارثی: اگر در میان بستگان شما کسی پف چشم دارد، این می تواند نشانه انتقال موروثی این امر به شما باشد.

- جمع شدن مایعات در زیر چشم

- آب و هوا

- تغییرات هورمونی

- حساسیت؛ بخصوص اگر پف زیر چشم هایتان با قرمزی و خارش همراه است.

- وجود پف در ناحیه چشم ها می تواند علامت یک بیماری مانند: بیماری کلیوی یا تیروئید باشد. پس برای اطمینان بیشتر بهتر است با پزشک مشورت کنید.

- افزایش سن: مقدار مشخصی چربی به طور طبیعی زیر چشم وجود دارد که توسط بافت همبند نگه داشته شده است. به مرور با افزایش سن، این بافت همبند سست تر شده و باعث می شود که چربی به سمت بیرون تمایل یابد و در نتیجه پف کردگی خفیفی زیر چشم ظاهر شود.

به مرور زمان این پف بزرگتر شده، پوست خاصیت ارتجاعی خود را از دست می دهد و تمام این اتفاقات منجر به تشکیل کیسه ای قابل توجه زیر چشم ها می شود.

عوامل موثر بر پف زیر چشم

آیا خود را از خواب کافی محروم می کنید؟

آیا غذاهای پر نمک زیاد مصرف می کنید و بعد به دنبال آن مقدار فراوانی آب می نوشید؟

آیا به اندازه کافی ورزش نمی کنید؟

تمام این عوامل سبب می شود که پف کردگی چشم زودتر از موعد ظاهر شود.

بعضی مواقع، بیماری مزمن سینوسی و یا آلرژی بینی باعث بروز این مشکل می شود.

آماس و سپس خوابیدن ورم به صورت ممتد، سبب شل شدن پوست می شود و نهایتا تشکیل کیسه می دهد.

بنابراین اگر اغلب بینی شما گرفته، استخوان گونه و زیر ابرو درد دارد، چشمان خارش دارد و آبکی است و به نظر می رسد که پف کرده است بهتر است به یک پزشک متخصص آلرژی مراجعه کنید.

شاید مداوای بیماری های سینوسی و آلرژیک، خودبخود باعث رفع پف کردگی زیر چشم شود.

وجود پف در ناحیه چشم ها می تواند علامت یک بیماری مانند: بیماری کلیوی یا تیروئید باشد. پس برای اطمینان بیشتر بهتر است با پزشک مشورت کنید

پف زیر چشم تان را برطرف کنید

اگرچه داروهایی به رفع آن اختصاص داده شده اند، اما کارهایی نیز وجود دارد که با انجام آنها می توان به طور طبیعی مانع از ایجاد پف در زیر چشم ها شد. این کارها عبارت اند از:

- پف چشم، معمولا صبح ها شدیدتر است. در طول شب، مایعات مختلف فرصت کافی برای تجمع زیر چشم را دارند. بنابراین هرگونه تمرین و فعالیتی که بتواند به طور غیر مستقیم روی چشم، انجام شود و مواد را به سمت پایین بکشد، در تخفیف و از بین بردن سریع پف مؤثر است.

دویدن ساده، بالا و پایین پریدن و حتی بالا رفتن از پله ها از این دست فعالیت های ساده به شمار می روند.

- شب ها هنگام خواب، سر خود را بالاتر از بدن قرار دهید. به این منظور می توانید بالش بلندی زیر سر بگذارید. این کار باعث می شود هنگامی که خواب هستید مایعات در ناحیه زیر چشم انباشته نشوند و می تواند کمک قابل توجهی به رفع پف چشم آن دسته از افرادی کند که به خاطر جمع شدن مایعات با این مشکل روبرو هستند.

- برای از بین بردن پف ها، یک تکه یخ را روی پف و در اطراف محل آن قرار دهید. البته می توانید به جای یخ از قاشقی که از قبل در فریزر قرار داده اید نیز استفاده کنید. البته بهتر است از قاشق های استیل معمولی استفاده کنید نه از قاشق های نقره ای.

- چند برش خیار یا سیب زمینی خام تهیه کرده و در حالی که آن ها را روی محل پف ها قرار داده اید دراز بکشید.

- مدت 1 تا 2 دقیقه، با انگشت میانی تان به سرعت و با ملایمت روی ناحیه پف کرده زیر چشم ضربه بزنید. این کار را از ناحیه گوشه چشم به سمت مقابل انجام داده و در مسیر مقابل تکرار کنید.

- پف ها را زیر نظر بگیرید. مثلا ببینید وقتی یک غذای خاص مثل گندم یا غذای شور می خورید، یا وقتی در موقعیت خاص مثل اتاق پر از دود قرار می گیرید، پف ها بدتر می شوند یا نه. اگر چنین باشد شما به آن محیط یا ماده خاص حساسیت دارید و باید از آن اجتناب کنید.

- مارک مواد آرایشی و بهداشتی را که برای چشم تان استفاده می کنید، به طور دوره ای تغییر دهید تا اگر به مارک خاصی حساسیت داشتید متوجه شوید.

گذاشتن چای سبز کیسه ای روی چشم ها نیز در این مورد موثر است، زیرا حاوی مواد شیمیایی ضد التهابی به نام EGCG است که مانع از افزایش مایع زیر چشم می شود

- نوعی درمان موقت دیگر که تاثیر طولانی تری دارد، تزریق مواد چگال افزا است که با عناوینی مثل Restylane ، Judvederm وجود دارد و توسط پزشک، درست زیر چشم تزریق می شود.

- بوتاکس نیز در این زمینه موثر شناخته شده است. تاثیر این مواد تزریقی 8 تا 9 ماه است. بوتاکس نیز باید توسط پزشک متخصص تزریق شود.

- ماندگارترین روش برای از بین بردن پف چشم، عمل جراحی است که طی آن میله الکترونیکی باریکی در محل پف وارد کرده و باعث ذوب شدن چربی این محل می شود. این عمل با بیهوشی موضعی صورت می گیرد و دو هفته زمان لازم است تا محل جراحی التیام یابد.

کرم برای رفع پف چشم

با آن که در بازار کرم های مخصوصی برای رفع پف چشم وجود دارد، اما همه آنها نمی توانند مفید باشند. بلکه بعضی برعکس می توانند با جمع کردن چربی، پف ها را بیشتر کرده و یا با ایجاد حساسیت، باعث سوزش و قرمزی پوست آن ناحیه شوند.

به جای کرم هایی که روز و شب دور چشم می زنید، از ژل های سبک استفاده کنید. این کار به بهبود پف کمک خواهد کرد.

اگر همچنان علاقه مند به استفاده از کرم شب هستید، سعی کنید تماس کرم با ناحیه دور چشم را به حداقل برسانید. یا لایه نازک کرم را روی مرز استخوانی زیر چشم بزنید، ولی مواظب باشید که کرم به ناحیه ای که دقیقا زیر پلک است نرسد.

چند نقطه هم با کرم در امتداد استخوان ابرو و زیر آن ایجاد کرده و آن را پخش کنید.

مو فرفری ها بخوانند

داشتن موهای فر خوبی و بدی‌های زیادی دارد. اگر بدانید آن‌ها را چگونه حالت دهید، همه حسرت موهای‌تان را خواهند خورد و اگر ندانید، همیشه موهایی وز و نامرتب خواهید داشت.

کسانی که موهای فر دارند، معمولا با مشکلاتی چون خشکی موها، وز و شکنندگی آن مواجه می‌شوند. علاوه بر این برای زیبا به‌نظر رسیدن موهای فر مراقبت‌های خاصی نیاز است، در حالی‌که بیشتر محصولاتی که برای این نوع مو در بازار وجود دارد،  برای مصرف طولانی مدت اثر خوبی روی موها نخواهد داشت، در واقع موهای فر نسبت به دیگر انواع مو، بسیار آسیب‌پذیرتر و ضعیف‌تر است و در عین حال محصولات حالت‌دهنده آن نیز وضعیت را مشکل‌تر هم می‌کنند.

به همین دلیل برای جلوگیری از آسیب بیشتر، استفاده از تکنیک‌های طبیعی برای حالت‌دادن و مراقبت می‌تواند بسیار موثر و مفید باشد تا بتوان فر طبیعی موها را در بهترین حالت نگه داشت و آسیب کمتری هم به آن وارد کرد.

اگر موهای‌تان کدر و مات است، راه درخشان ‌کردن...

اگر دقت کنید بیشتر کسانی که موهای‌شان به‌طور طبیعی فر است، جلوه و درخشندگی موهای‌شان کمتر از کسانی است که موهای صاف دارند.

برای درخشنده‌ کردن موهای فر، مرطوب‌کردن آن‌ها با کرم‌های آبرسان بسیار موثر است.

همچنین می‌توانید پوست کف‌ سر و موها را با مقدار نسبتا زیادی از یک نوع روغن تصفیه شده مثل روغن کنجد یا بادام ماساژ دهید.

بهتر است بعد از این‌که به موها روغن زدید، آن‌ها را با یک حوله گرم بپوشانید و اجازه دهید حدود یک ساعت روغن روی موها باقی بماند. بعد حوله را از روی سر بردارید.

در این مرحله استفاده از گل سرشور می‌تواند بسیار موثر باشد. کافی است مقداری از آن را به حالت خمیر درآورید و به موها بمالید. بعد چند دقیقه موها را با آب ولرم و شامپو بشویید.

بعد موها را کمی با حوله خشک کنید و در آخر مقدار خیلی کمی از همان روغن قبلی را روی موهای مرطوب‌تان بمالید و اجازه دهید موها به‌طور طبیعی خشک شوند. این کارها موجب می‌شوند فر طبیعی موهای شما درخشان‌تر و زیباتر به‌نظر برسند.

استفاده از روغن زیتون بهترین راه‌حل برای رهایی از موخوره است

درمانی برای شکنندگی موها

موهایی که فر طبیعی دارند، خیلی مستعد شکننده‌شدن هستند، گاهی با یک شانه ساده تعداد زیادی از موها می‌شکنند. به همین دلیل این نوع موها برای سالم ماندن نیاز به مکمل پروتئین دارند تا بتوانند خود را ترمیم کنند. کاندیشنرهای مو (نرم‌کننده) که از مواد طبیعی تشکیل شده باشند، می‌توانند این مشکل را تا حدی برطرف کنند.

بهترین کار این است که خودتان در منزل و با استفاده از مواد طبیعی و تازه چنین کاندیشنری تهیه کنید. کافی است تخم مرغ و سس مایونز را به نسبت یک به دو با هم مخلوط کنید و حسابی به هم بزنید تا کاملا یکنواخت شود. حال این کاندیشنر طبیعی را روی موهای‌تان بمالید و روی سر را با یک کلاه بپوشانید تا مواد بهتر جذب ساقه موها شوند. این مخلوط باید حدود 30 تا 45 دقیقه روی موها بماند و بعد موها را آب ‌بکشید. این کاندیشنر مو همچون درمانی موثر به ترمیم موها کمک می‌کند و موجب می‌شود موها نرم و درخشان شوند.

یک دستورالعمل عجیب و غریب

یکی دیگر از مشکلات رایج موهای فر، موخوره است. استفاده از روغن زیتون بهترین راه‌حل برای رهایی از این موخوره‌هاست.

تمام کاری که شما باید انجام دهید، این است که موها و پوست کف سر را به روغن زیتون آغشته کنید و ماساژ دهید. بعد با یک حوله گرم روی موهای‌تان را بپوشانید. حتی می‌توانید حوله را در آب داغ بیندازید تا کاملا داغ شود. بعد با این حوله موهای‌تان را بپوشانید تا موها کاملا آبرسانی شوند. اجازه دهید حوله حدود دو ساعت روی سرتان باشد. بعد با ماست موها را بشویید (اگر موهایی چرب دارید با آبدوغ بشویید). بعد موها را آب بکشید. پیشنهاد می‌کنیم یک روز بعد موها را شامپو کنید.

این دستورالعمل را هفته‌ای یک‌بار، برای 3 تا 4 هفته ادامه دهید تا اثر فوق‌العاده آن را ببینید.

چگونه صبح‌ها موها را حالت دهید

یکی از مشکلات موهای فر این است که همیشه بعد از حمام زیباست، ولی بعد از یک شب خوابیدن حالت خود را از دست می‌دهد و ژولیده و درهم ریخته به‌نظر می‌رسد. شما می‌توانید شب حمام بروید، ‌موهای‌تان را آن‌گونه که دوست دارید با محصولات مخصوص موهای فر حالت دهید و صبح فقط کمی به آن‌ها آب بپاشید تا مواد حالت‌دهنده دوباره فعال شوند و موها، حالت خود را بازیابند.

مخلوط شیر و عسل می‌تواند به خوبی موها و پوست کف‌سر را تغذیه کند و مواد مغذی درون شیر و عسل روی بافت موها و صاف‌شدن آن‌ها تاثیر فوق‌العاده‌ای دارد

راه‌هایی برای صاف‌کردن طبیعی موها

شیر نارگیل به دلیل اثر ابریشمی که به موها می‌دهد شهرت دارد. استفاده مرتب از آن می‌تواند جنس موهای شما را بهبود دهد تا هم حالت‌پذیرتر و هم نرم‌تر شود، اما می‌توانید از آن به‌گونه‌ای استفاده کنید که اثرش را بیشتر هم کنید. کافی است یک لیوان شیر نارگیل را با دو قاشق غذاخوری آبلیمو (تقریبا یک عدد لیموترش) مخلوط کنید و سپس این مخلوط را در یخچال بگذارید تا کاملا سرد شود.

وقتی دمای مخلوط پایین آمد و سرد شد، تقریبا حالت کرمی شکل پیدا می‌کند. این مخلوط کرمی را به موهای‌تان بمالید و بعد با حوله‌ای که قبلا در آب داغ گذاشته بودید، موها و سر را بپوشانید. بعد از مدتی موها را آب بکشید و با شامپو بشویید. این کار را حدود 3 هفته ادامه دهید تا شاهد باشید چگونه موهای‌تان نرم و ابریشمی و درخشان می‌شود.

روغنی که به خوبی در موها نفوذ می‌کند

خشکی موهای فر را با روغن جوجوبا هم می‌توان تا حدی درمان کرد. این نوع روغن در بسیاری از شامپو‌ها وجود دارد و علاوه بر این می‌توانید به‌صورت خالص نیز آن‌را تهیه کرده و مصرف کنید. در حقیقت روغن جوجوبا می‌تواند به خوبی در ساقه موها نفوذ کند و آب آن‌ها را تامین کند. تنها کافی است پوست کف سر و خود موها را با این روغن ماساژ دهید. البته پیشنهاد می‌کنیم فر موها را نیز با همین روغن حالت دهید تا ببینید چگونه موهای‌تان بهتر از همیشه حالت می‌گیرد.

راهی برای تقویت موهای فر

موهای فر نسبت به دیگر انواع موها، بسیار ضعیف‌تر هستند، بنابراین نیاز به مراقبت بیشتری دارند. مخلوط شیر و عسل می‌تواند به خوبی موها و پوست کف‌سر را تغذیه کند، ‌در واقع مواد مغذی درون شیر و عسل روی بافت موها و صاف‌شدن آن‌ها تاثیر فوق‌العاده‌ای دارد.

کافی است یک فنجان شیر را با یک قاشق غذاخوری عسل مخلوط کنید. بعد چند توت‌فرنگی له شده را به آن‌ها اضافه کنید و سپس این مخلوط را به موهای‌تان بمالید. اجازه دهید این مخلوط حدود دو ساعت روی موها باقی بماند و سپس موها را شامپو کنید. می‌بینید که چگونه موهای‌تان صاف و نرم و ابریشمی می‌شود.