
در سراسر جهان، چاقی بهعنوان یک مشکل سلامت همگانی مطرح است.
چاقی چند علتی است و درمان آن ساده نیست. چاقی میتواند در ایجاد و وخامت برخی بیماریها تأثیر داشته باشد، مانند: بیماریهای قلب و عروق ، دیابت نوع دوم، پُر فشاری خون ، سکته مغزی ، برخی سرطانها و مشکلات مفاصل زانو و کمر.
سهل انگاری در درمان چاقی رایج است. متأسفانه در اغلب افراد، تمام ریشههای چاقی مد نظر قرار نمیگیرند، از این رو نتایج درمانها به سرعت رنگ میبازند.
دسترسی بی حد و مرز به غذاهای کم حجم ولی پُر انرژی، عدمتحرک کافی به واسطه زندگی مدرن امروزی و تاثیر وضعیت ژنهای به ارث رسیده از والدین، از بارزترین موارد مؤثر در افزایش وزن به شمار میروند.
این در حالی است که متأسفانه نه تنها بیماران، بلکه گاهی پزشکان هم درباره چاقی بحثی را پیش نمیکشند و افراد در معرض چاقی را به درمان و پیشگیری تشویق نمیکنند.
درمان چاقی به یک رویکرد همه جانبه نیاز دارد. آیا انجام یک مشاوره تغذیه یا به عبارت دیگر رعایت کردن یک رژیم غذایی کم کالری برای درمان همیشگی چاقی کافی است؟ آیا آن دسته از رفتارهای بیمار که احتمال بروز چاقی و شاید برخی بیماریهای دیگر را افزایش میدهد، نباید شناسایی و هدف درمان قرار بگیرند؟
بدیهی است که توجه به عادات غذایی و میزان و نحوه فعالیت بدنی فرد از اهمیت زیادی برخوردار است. باید بیمار مبتلا به چاقی، آن دسته از رفتارهایی را که سلامت وی را به مخاطرهانداختهاند، بشناسد تا بتواند از آنها دوری کند.

شخص چاق باید بداند که وضعیت فعلی او نتیجه شیوه غلط زندگی روزمره وی بوده است و بدون تغییر آن، وزن هم تغییری نخواهد کرد. اگر در رفتارهای غذایی، تغییری صورت نپذیرد، کاهش وزن تقریباً غیر ممکن است.
اندازهگیری شاخص توده بدن یا BMI عملیترین راه تعیین اضافه وزن یا چاقی به شمار میرود. پس نخستین قدم، اندازهگیری شاخص توده بدن است. شاخص توده بدن به هماناندازه مهم است کهاندازهگیری فشار خون.
برایاندازهگیری شاخص توده بدن باید میزان وزن بر حسب کیلوگرم بر مجذور قد بر حسب متر تقسیم شود. فرض کنید فردی 70 کیلوگرم وزن و 172 سانتیمتر قد دارد، به عبارت دیگر قد او بر حسب متر برابر 72/1 است. اگر 72/1 را در خودش ضرب کنیم مجذور قد این فرد به دست میآید یعنی حدود 96/2. حالا 70 را بر 96/2 تقسیم میکنیم، یعنی حدود 6/23. پس شاخص توده بدن وی 6/23 است.
برای بزرگسالان اگر شاخص توده بدن بالاتر از 25 ، ولی کمتر از 30 باشد، یعنی فرد دچار اضافه وزن است. کسی که دارای شاخص توده بدن 30 یا بیش از آن است، به بیماری چاقی مبتلاست.
به عبارت دیگر همه بزرگسالان باید تلاش کنند شاخص توده بدن خود را در محدوده زیر 25 نگه دارند.
اندازهگیری دور کمر از این رو مهم است که تقریباً با میزان چربی موجود در تنه و دور قلب نسبت مستقیم دارد، به ویژه شاید برخی از آقایان اضافه وزن زیادی نداشته باشند، ولی دور کمر آنها بسیار بزرگ باشد. این هم خطرناک است. در واقع، اندازه دور کمر به طور مستقل از چاقی میتواند یکی از عوامل خطرزا به شمار رود که استعداد فرد را در ابتلا به بیماریهای قلب و عروق، دیابت نوع دوم، چربی بالای خون و پرفشاری خون افزایش میدهد.
برایاندازهگیری دور کمر باید نواراندازهگیری را کمی بالاتر از ناف و زیر دندههای قفسه سینه قرار دهیم. اگر دور کمر آقایان بیش از 102سانتیمتر و دور کمر بانوان بیش از 89 سانتیمتر باشد، باید به آنها توصیه کرد، تغییراتی را در شیوه زندگی خود ایجاد کنند.
پژوهشهای موجود به طور کاملاً واضح تاکید میکنند که اضافه وزن بر احتمال مرگ و میر میافزاید و احتمال مشکلات ناشی از سایر بیماریها را هم افزایش میدهد و در مقابل کاهش وزن مانند سدی، از تاثیر عوامل خطرزای بیماریهای مهم جلوگیری میکند.
در بزرگسالان چاقی و بزرگی شکم دو عاملی هستند که جدا از هم خطر آفرین هستند. پژوهشها نشان میدهد همین طور که شاخص توده بدن از 25 بیشتر میشود، احتمال مرگ و میر هم افزایش مییابد. با فراتر رفتن این شاخص از مرز 30 ، سیر صعودی احتمال مرگ شتاب بیشتری میگیرد.
همین امر درباره دور کمر بیش از 102 سانتیمتر در آقایان و بیش از 89 سانتیمتر در بانوان صادق است.
میدانید راز موفقیت در چیست؟ تغذیهی متناسب، ورزش، خواب کافی.
در این مقاله توصیههایی برای داشتن شکمی تخت و مورد دلخواه شما ارائه میدهیم. مثل همیشه با ما همراه باشید.
لطفاً ورزش کنید. این که تیتر را آن قدر با تاکید نوشتهایم بی دلیل نیست. نتایج پژوهشهای متعدد نشان داده است برای داشتن شکمی تخت دنبال کردن رژیم غذایی کافی نیست. برای آب کردن چربیهایی که دور شکم جا خوش کردهاند لازم است که ورزش کنید.
خواهش میکنیم در یک باشگاه ورزشی ثبت نام کنید. اگر نمیتوانید پیاده روی کنید. اگر بهانه میکنید که وقت ندارید سعی کنید بعد از کار چند ایستگاه مانده به منزل از اتوبوس یا تاکسی پیاده شده و مسیر را تا خانه پیاده بروید. پشت میز یا فرمان نشستن شما را از ریخت میاندازد. از ما گفتن بود.
نتایج پژوهشی که روی میمونها انجام شده است نشان میدهد مصرف چربیهای ترانس حتی اگر غذاهای پرکالری نخورید باز هم باعث تجمع چربیها در ناحیهی شکم میشود.
فلاوونوئیدهای موجود در گیاه شیرین بیان از تجمع چربی در ناحیه شکم جلوگیری
به عمل میآورند. توصیه میکنیم به جای آدامس یا آب نبات چوب گیاه شیرین بیان
را بجویید
داشتن تغذیهای که در آن سهم کمتری به چربیهای خانوادهی امگا 6 مثل روغن آفتابگردان و روغن ذرت داده شود و در عین حال چربیهای اشباع نشدهی مونو مثل روغن زیتون، زیتون و آووکادو و همچنین امگا 3 هایی مثل روغن کلزا و گردو بیشتر مصرف شود رژیمی است که از تجمع چربیها در ناحیهی شکم جلوگیری میکند. این ادعا نتیجهی پژوهشگران اسپانیایی است که معتقدند برای داشتن شکمی تخت باید مصرف امگا 3 ها و چربیهای اشباع نشدهی مونو را در الویت برنامهی غذاییتان قرار دهید.

علاوه بر این در طی پژوهشهای دیگری مشاهده کردند تجمع چربیها در شکم داوطلبانی که تغذیهای سرشار از چربیهای اشباع نشدهی مونو داشتهاند کمتر بوده است. برعکس افرادی که رژیمی سرشار از گلوسیدها (نان و مشتقاتش، مواد غذایی شیرین، سیب زمینی) دارند بیشتر از ناحیهی شکم چاق میشود. به علاوه این داوطلبان از مقاومت انسولین نیز رنج میبردند.
نتایج پژوهش دیگری که در دانشگاه یِل روی افراد نسبتاً چاق انجام شد نشان میدهد داشتن یک رژیم غذایی سرشار از چربیهای اشباع نشدهی مونو در عرض 28 روز میزان چربیها را 33 درصد کاهش داده است. داوطلبان شرکت کننده در این پژوهش در حدود 4 کیلو وزن و 5 سانتیمتر سایز کم کردند. البته تحقیقات در این باره همچنان ادامه دارد.
شاید بگویید وقتی بلوبری در ایران وجود ندارد چرا این همه تاکید میکنیم. حق با شماست. اما توجه داشته باشید که ما خوانندههایی داریم که خارج از ایران زندگی میکنند و به این قبیل میوهها دسترسی دارند. علاوه بر این تاکید ما برای این است که راه واردات یا به نوعی کشت این قبیل محصولات در ایران رواج یابد. بلوبری بسیار مفید است.
بر اساس نتایج یک پژوهش ژاپنی که در سال 2007 انجام شد، فلاوونوئیدهای موجود در گیاه شیرین بیان از تجمع چربی در ناحیه شکم جلوگیری به عمل میآورند. توصیه میکنیم به جای آدامس یا آب نبات چوب گیاه شیرین بیان را بجویید.

اگر بین افراد چاق آمار بگیرید و بپرسید که بیشترین نقطه از بدنشان که به طور موضعی هم چاق است کدام نقطه میباشد، بدون شک همه از چاقی شکمی حرف میزنند و بزرگترین آرزوی آنها درباره اندامشان این است که هرچه زودتر این شکم چاق، لاغر و صاف شود. در اینجا درباره راه و روشهای حل این مشکل شایع مطالبی خواهید خواند.
متأسفانه آرزوی اینکه فقط شکمتان لاغر شود، آرزوی واقعبینانهای نیست و داشتن یک شکم صاف و رانهای چاق هم طبیعی نیست. در هر صورت حتی اگر شما هم بخواهید هر جوری که شده این حالت را ایجاد کنید موفق نخواهید شد، چرا که ساختار طبیعی بدنتان این اجازه را به شما نخواهد داد. اگر همه بدنتان چاق و دارای چربی اضافی باشد، بیشترین جایی که این چربیها تجمع پیدا میکنند، شکم خواهد بود و حتی اگر نقاط دیگر بدنتان هم چاق نباشد، ولی به هر حال چربی اضافی داشته باشد، این چربی خودش را به شکل یک شکم بزرگ و برآمده نشان میدهد.
در درجه اول، ساختار بدن شماست که تعیین میکند چقدر میتوانید در لاغر کردن شکمتان موفق باشید. معمولاً چربی اضافی بدن زنان در شکم و رانهایشان تجمع پیدا میکند، بنابراین زمانی که وزن کم میکنید، اول از همه این نقاط لاغر خواهند شد. مردان معمولاً رانهای لاغرتری دارند، ولی شکمشان بزرگ است.
در هر حال ساختار بدنی شما به هر شکل که باشد و لاغر کردن چاقی موضعی شکم هر قدر هم که دشوار باشد، دلیل بر این نمیشود که شما اصلاً به آن توجه نکنید و برای لاغر کردنش تلاش نکنید. در واقع گذشته از اینکه این چاقی اندام شما را زشت جلوه خواهد داد، ریسک ابتلا به بیماریهای قلبی- عروقی را هم بالا خواهد برد. چاقی شکمی را دست کم نگیرید!
متأسفانه خیلی از کسانی که موفق میشوند چربی اضافی شکمشان را آب نموده و شکمشان را صاف کنند، با منظره نه چندان زیبایی رو به رو میشوند و آن دندههای بیرونزده آنهاست، بنابراین یک سؤال مهم این است که چه کار کنیم شکم چاقمان تو برود، ولی آن قدر چربی روی آن بماند که دندههایمان نمایان نشوند و با حجم بازوها و رانها متناسب باشد.
متأسفانه شکم نقطهای از بدن است که خیلی راحتتر از بقیه نقاط به طور موضعی چاق میشود. اگر شما یک شب سر شام پرخوری کنید و غذای چرب و سنگین بخورید، به احتمال بسیار زیاد فردا شکمتان بزرگتر خواهد بود. از طرف دیگر اگر چند روزی در غذا خوردن احتیاط کنید و سراغ غذاهای چرب و سنگین نروید، اثرات منفی آن شام سنگین زیاد دوام نمیآورد و ناپدید خواهد شد.
این چنین چاقی کوتاهمدتی که ممکن است بر اثر یک پرخوری شبانه ایجاد شده باشد، خیلی راحتتر از چاقی موضعی وسیعی که به تدریج و طی دهها سال ایجاد شده از بین میرود. در ضمن خوب است بدانید آنهایی که وقتی تحت فشار عصبی قرار میگیرند به خوردن روی میآورند، حاصل این پرخوری را بیش از همه در شکم خود مشاهده خواهند کرد. چون نوعی از چربی که بر اثر استرس ایجاد شود، بیش از همه در شکم تجمع پیدا میکند.
اگر میخواهید شکم بزرگتان لاغر شود، در درجه اول باید کمتر غذا بخورید و به خصوص مصرف غذاهای شیرین را بسیار محدود نمایید. نوشیدن آب مسئلهای است که بر سر آن بحثهای زیادی وجود دارد. از طرفی نوشیدن آب باعث میشود که چربیها زودتر حل شوند و از طرف دیگر آب اضافی هم شکم شما را بزرگتر نشان خواهد داد، ولی در هیچ حالتی چه در مواقع عادی چه وقتی میخواهید شکمتان لاغر شود، نوشیدن آب را محدود نکنید. ممکن است وسوسه شوید که اگر کمتر آب بخورم شکمم کوچکتر به نظر خواهد آمد و به همین خاطر علیرغم نیاز بدن آب ننوشید، ولی بدانید که اگر بدن با کمبود مایعات مواجه شود، به دردسر خواهید افتاد.
نکته دیگر این است که در خوردن غذاهای دارای کربوهیدراتهای سالم هم
زیادهروی نکنید، چون به هر حال این مواد دارای انرژی هستند و اگر مقدار زیادی
از این خوراکیها را در مدت کوتاهی بخورید، بدنتان به یکباره انرژی زیادی دریافت خواهد کرد که نمیتواند آنها را متابولیزه کند
اگر بخواهیم درباره ورزش مناسبی که برای لاغر کردن شکم مفید باشد حرف بزنیم، باید بدانید نوع ساختار بدنی شما و اینکه چقدر چربی در شکمتان جمع شده، نوع ورزش را تعیین میکند. باید گفت که ورزشهای جزئی مانند پیادهروی به درد شما نمیخورند، مگر اینکه بسیار چاق باشید و برنامهتان این باشد که در طولانی مدت و بسیار آهسته وزن کم کنید.
یکی از بهترین ورزشهایی که برای لاغر کردن شکم توصیه میشود، این است که به پشت دراز بکشید و بدون اینکه از دستهایتان برای نشستن کمک بگیرید یا پاهایتان را حرکت دهید، سعی کنید از حالت خوابیده به حالت نشسته تغییر وضعیت دهید. ممکن است انجام این کار در آغاز کمی برایتان سخت باشد و به خصوص اگر شکم شما خیلی بزرگ باشد، این کار به مراتب دشوارتر خواهد بود، ولی اگر مرتب تمرین کنید و هر روز بتوانید حداقل 30 بار این تمرین را انجام دهید، به زودی شکمتان لاغر خواهد شد.
* دقت کنید که پیش از انجام این ورزش با پزشک مشورت کنید تا مطمئن شوید که اندامهای شکمی شما مشکل ندارند و با انجام این حرکت مشکل تازهای برایتان پیش نخواهد آمد. در ضمن اگر پیش از این دست، کمر، گردن، ران، لگن یا هر نقطه دیگر از بدنتان آسیب فیزیکی دیده، حتماً با پزشک مشورت کنید تا ببینید او انجام این ورزش را برای شما مجاز میداند یا خیر. به طور کلی افرادی که بیماری خاصی دارند، باید برای انجام هرگونه ورزشی با پزشک متخصص مشورت کنند. چه این مشکل یک شکستگی کهنه باشد و چه بیماری قلبی.
* این ورزش برای آب کردن چربی اضافی شکم بسیار مفید است، ولی اگر ورزشکار حرفهای هستید باید بدانید که اگر میخواهید در این کار کاملاً موفق شوید، لازم است مرتب به سالن ورزشی بروید و تمرینهای دیگری هم انجام دهید، چون در ابتدا چند کیلو اضافه وزن شکمی به راحتی از بین میرود، ولی میبینید که از دست دادن آن چند کیلوی باقیمانده دشوار است.
در اینجا درباره غذاهایی میخوانید که قطع مصرف آنها و جایگزینی آنها با غذاهای سالم قطعاً در کاهش وزن و برآورده شدن آرزوی کوچک کردن شکم موثر خواهد بود.

* هلههوله نخورید
اگر به خوردن این خوراکیهای بیهوده که ارزش غذایی ندارند و فقط کالری اضافی به بدن تحمیل میکنند عادت کرده باشید، ترک آنها کار سادهای نیست. بهترین راه این است که اصلاً این خوراکیها را نخرید و در خانه نگه ندارید. به این ترتیب اگر چشمتان به آنها نیفتد به تدریج دیگر به خوردن آنها علاقه نخواهید داشت و این خود گام بزرگی به جلو است.
* کربوهیدراتها را بشناسید
حذف غذاهای دارای کربوهیدرات از رژیم غذایی اشتباه محض است، ولی این مواد هم نوع خوب دارند و هم نوع بد. آن غذاهایی که با آردهای تصفیهشده درست شدهاند، باید کنار گذاشته شوند. برنج و نان سفید، بیسکویتها، پاستا و کیکها از این دسته خوراکیها هستند. آنها باعث میشوند نفخ کنید، هضم غذا مختل شود، به یبوست مبتلا شوید و چربی در بدنتان تجمع یابد. در مقابل، رژیمی که منابع تأمینکننده کربوهیدرات آن، نانهای تهیه شده از آرد کامل و تصفیه نشده، نان جو، برنج قهوهای، سیب زمینی شیرین، میوهها و سبزیها باشند، به مراتب سالمتر خواهد بود.
* مراقب نوشیدنیهای مصنوعی باشید
آبمیوههای مصنوعی یکی از انواع نوشیدنیهایی هستند که خیلی از ما فکر میکنیم چون «مایع» میباشند، در بدن نمیمانند و چاقمان نمیکنند، در حالی که اکثر این نوشیدنیها پرکالری هستند.
چرا هلههولهها مضر هستند؟
علت اصلی این است که این خوراکیها دارای نمک و شکر زیادی هستند. نمک سدیم دارد که مصرف سدیم باعث احتباس آب در بدن میشود که خود مانعی است برای کاهش وزن. قندهای موجود در این غذاها هم از نوع قندهای سادهاند که در مدتی کوتاه قند خون را بالا برده، منجر به تولید انسولین زیاد میشوند که همین امر روند چربیسوزی را کند میکند و اشتهای شما را بیشتر خواهد کرد.
باز هم دقت کنید...
نکته دیگر این است که در خوردن غذاهای دارای کربوهیدراتهای سالم هم زیادهروی نکنید، چون به هر حال این مواد دارای انرژی هستند و اگر مقدار زیادی از این خوراکیها را در مدت کوتاهی بخورید، بدنتان به یکباره انرژی زیادی دریافت خواهد کرد که نمیتواند آنها را متابولیزه کند. در واقع بدن به این همه انرژی در زمان اندک نیازی ندارد و به ناچار این کالریهای اضافی به چربی تبدیل خواهند شد.
آخر شب غذا نخورید
این دیگر نیاز به توضیح چندانی ندارد. واضح است که آخر شب همه خستهاند و پس از غذا خوردن یک راست به تخت خواب میروند. به این ترتیب قند خون بالا میرود، بدون اینکه هیچ انرژی مصرف شود. این امر هم به ایجاد چربی اضافی میانجامد.
حال با همه این تفاسیر و این که مدام گفتیم لاغر کردن یک قسمت از بدن به تنهایی ممکن نیست، در نهایت برای آب کردن چربی اضافی شکم باید چه کار کرد؟ آیا واقعاً راهی وجود ندارد؟ برای یافتن پاسخ این سؤال مطالعه این مقاله را به شما پیشنهاد میکنیم.
برای اینکه بدانید بزرگی شکمتان خطرساز است یا خیر یا اصلاً شکمتان بزرگ حساب میشود یا نه، یک متر نرم بردارید. دراز بکشید و دور کمر خود یعنی بالای مفصل ران و زیر ناف ببندید. بدون این که نفستان را حبس کنید یا شکمتان را تو دهید، دور کمرتان را اندازه بگیرید. اگر دور کمرتان بیش از 102 سانتیمتر (برای مردان) و بیش از 88 سانتیمتر (برای زنان) باشد، در معرض ابتلا به بیماریهای قلبی- عروقی و بسیاری از بیماریهای دیگر قرار دارید. در این صورت، باید فکری به حال خود بکنید. به احتمال قریب به یقین شما کلاً چاق هستید و بهترین اقدام برای خلاصی از این چاقی موضعی خطرساز این است که وزن کم کنید.
چربی تجمع یافته در عمق بافتهای شکم بیش از چربی جمع شده در رانها و باسن برای سلامتی خطرناک است. چربی زیر پوستی به اندازه چربی عمقی برای سلامتی مضر نیست. تحقیقات بسیاری نشان دادهاند که اگر شکم بزرگ باشد، ریسک ایجاد التهاب در بدن و بروز بیماریهای قلبی- عروقی، دیابت، سندروم متابولیک، سکتههای مغزی و بسیاری از بیماریهای دیگر به طور محسوسی افزایش خواهد یافت. زنانی که چاقی شکمی دارند، بیشتر در معرض خطر ابتلا به سرطان پستان هستند.
دکتر اترتون که استاد و محقق برجسته علوم تغذیه در دانشگاه ایالتی پن است درباره این پدیده میگوید: «خوردن غلات کامل و کاهش مصرف کربوهیدراتهای تصفیه شده و قندهای ساده واکنش گلوکز و انسولین را تغییر میدهد و سوزاندن چربیها را آسانتر میکند».
در واقع وقتی شما غذاهایی چون نان سفید بدون سبوس یا شیرینی و شکلات که قندهای ساده دارند میخورید قند خون به سرعت بالا میرود و برای تعدیل آن انسولین زیادی ترشح میشود که باعث میشود چربی راحتتر تجمع پیدا کند، ولی در مقابل خوردن غذاهای دارای غلات کامل مانند نانهای سبوسدار که دارای فیبر زیادی هستند حساسیت به انسولین را در بدن بیشتر میکند. این روند به بدن کمک میکند که از گلوکز خون به طور مؤثرتری استفاده کند، سطح آن را در خون پایین بیاورد و از تجمع چربی بکاهد.
دکتر روزنبلوم درباره استفاده مداوم از غلات کامل میگوید: «شاید این کار در نظر خیلی از افراد غیر عملی و ناممکن به نظر برسد، ولی اگر تلاش کنید میتوانید این کار را انجام دهید و این مواد غذایی ارزشمند را در سفره خود بگنجانید. این مواد دارای فیبر بسیار زیادی هستند که معده شما را تا مدت زیادی پر نگه میدارند و مدت بیشتری احساس سیری میکنید. همین باعث میشود کمتر بخورید و اگر روی رژیم لاغری هستید زودتر به هدفتان برسید. به علاوه خوردن فیبر زیاد از بروز یبوست هم جلوگیری میکند. اگر بخواهید برای لاغر شدن رژیم بگیرید و خوردن غذاهای حاوی فیبر مانند همین غلات کامل را فراموش کنید، دچار یبوست خواهید شد که مشکل بسیاری از کسانی است که برای کاهش وزن تلاش میکنند».
نتایج پژوهشی که خلاصه آن در ژورنال تغذیه بالینی آمریکا به چاپ رسیده نشان میدهد که رعایت یک رژیم کنترل شده که سرشار از غلات کامل باشد برای آب کردن چربی اضافی شکمی موثر است. بخشی از افرادی که در این تحقیق شرکت داشتند رژیمی شامل غلات کامل، 5 وعده میوه و سبزی، 3 وعده لبنیات کمچرب و 2 وعده گوشت کمچرب، ماهی یا گوشت مرغ را در پیش گرفتند و گروهی دیگر همان رژیم را رعایت کردند با این تفاوت که غلات موجود در رژیم این گروه تصفیه شده بود و سبوس نداشت. دیده شد که گروه اول بیش از گروه دوم توانستند چربی اضافی شکمشان را آب کنند.
برخی عقیده دارند که هر قدر ورزش (حتی خیلی کم) کنید، باز هم شکمتان کوچک خواهد شد و به طور کلی لاغر میشوید. آگهیهای بسیار زیادی وجود دارند که با جملات فریبندهای چون «در 10 دقیقه لاغر شوید!» یا «لاغر کردن شکم با روزی 5 دقیقه ورزش!»، این باور نادرست را تلقین میکنند. باید بدانید که بدن اکثر افراد 20 دقیقه پس از آغاز ورزش است که وارد فاز چربیسوزی میشود و باید بتوانید به تدریج توان خود را بالا ببرید تا بعد از این زمان هم ورزش کردن را ادامه دهید تا در طی زمان، چربیهای اضافی بدنتان و در نهایت شکم بزرگتان از بین برود. پیش از همه اینها یادتان باشد که موفقیت در این کار قبل از هر چیز به ارادهای پولادین و صبر و حوصله بسیار نیاز دارد. اگر چند هفته تلاش کردید و دیدید که همچنان اوضاع مثل گذشته است نباید ناامید شوید و دست از تلاش بکشید. موفقیت در کاهش وزن کار سادهای نیست. این یادتان باشد...

کسانی که به طور کلی چاق هستند و به خصوص درصدد لاغر کردن شکم چاقشان میباشند، به دنبال روشی هستند که به آسانترین شیوه، با کمترین زحمت و در کوتاهترین زمان، بادوامترین نتیجه را بدهد.
به بیان دیگر آنها میخواهند با کمترین تلاش و در کوتاهترین زمان شکمشان کوچک شود و دیگر هم چاق نشود.اینها همان چیزهایی هستند که آگهیهای رنگارنگ لاغری وعده میدهند.
برای اینکه در دام این تبلیغات گیج کننده نیفتید، باید از چند حقیقت علمی آگاه شوید:
1- بدانید که وقتی رژیم میگیرید تا لاغر شوید، نمیتوانید به بدنتان دستور دهید که چربی اضافی کدام قسمت را بسوزاند.
2- باید بدانید که متأسفانه وقتی برای لاغر شدن دست به کار میشوید، آن نقاطی از بدنتان که اول از همه چاق شده، آخر از دیگر نقاط چاق بدن لاغر خواهند شد.
3- شما میتوانید با انجام حرکات خاص قدرتی، عضلات یک نقطه از بدن مثل بازوها را تقویت و حجیم سازید، ولی نمیتوانید چربی اضافی همان قسمت را به طور موضعی آب کنید.
4- هرگز این را باور نکنید که چربیها به عضله مبدل خواهند شد. اگر شما تمرینات قدرتی خاصی روی یک عضله انجام دهید تا تقویت شود، میتوانید زیر چربیهای اضافی آن قسمت عضله بسازید. این کار شکل ظاهری شما را بهتر خواهد کرد، ولی با این روش نمیتوانید چربی اضافی آنجا را بسوزانید و لاغرش کنید.
5- برای لاغر کردن یک شکم بزرگ راههای مختلفی وجود دارد، ولی بهترین آنها این است که آن مقدار کالری که هر روز با خوردن غذاها به دست میآورید، از میزانی که با انجام فعالیتهای روزانه مصرف میکنید کمتر باشد.
شما میتوانید با انجام حرکات خاص قدرتی، عضلات یک نقطه از بدن مثل بازوها
را تقویت و حجیم سازید، ولی نمیتوانید چربی اضافی همان قسمت را به طور موضعی آب کنید
7- برای لاغر شدن باید به طور مرتب ورزش کنید، ولی باید این ورزش را دوست داشته باشید. انجام تمرینهای قدرتی و کار با وزنهها نیز برای کامل کردن مجموعه کارهایی که برای لاغر شدن انجام میدهید لازم هستند.
اگر دیدید که علیرغم انجام همه این کارها، باز هم وزنه همان عدد قبلی را نشان میدهد و شکمتان مانند قبل چاق است، به پزشک مراجعه کنید. گاهی اوقات بیماری داخلی خاصی نمیگذارد بدنتان چربی بسوزاند.
نتایج یک پژوهش حاکیست: آوای قرآن کریم درصد اشباع اکسیژن در نوزادان نارس را افزایش و تعداد تنفس و ضربان قلب را در این گروه از نوزادان کاهش میدهد.با توجه به اهمیت استفاده از صوت به عنوان یکی از روشهای حمایتی در نوزادان نارس و محدودیت بررسیهای انجام شده، مطالعهای با هدف بررسی عوامل مؤثر بر پاسخ فیزیولوژیک نوزادان نارس به آوای قرآن کریم توسط نرگس اسکندری انجام شد. در این کارآزمایی بالینی برای 60 نوزاد نارس بستری در بخش مراقبتهای ویژه، آوای قرآن کریم شامل آیات 7 تا 23 سوره یوسف به مدت 20 دقیقه با بلندی صدای 50 تا 60 دسیبل با استفاده از گوشی پخش شد، سپس نوزادان از نظر 3 متغیر وابسته (تعداد ضربان قلب، تنفس و درصد اشباع اکسیژن شریانی) بررسی شدند. پاسخهای فیزیولوژیک نوزادان از 10 دقیقه قبل تا 10 دقیقه بعد از اتمام مداخله، به طور مداوم توسط مانیتور کنترل و از مقادیر ثبت شده بلافاصله قبل از مداخله و دقایق 10 ، 20 و 30 بعد از شروع مداخله، جهت مقایسه استفاده شد. همچنین سن جنینی نوزاد، وزن نوزاد در بدو تولد و در روز مداخله، نمره آپگار، نوع زایمان، جنسیت نوزاد پس از تولد، به عنوان عوامل زمینهای مؤثر بر پاسخهای فیزیولوژیک نوزادان بررسی شد. تجزیه و تحلیل اطلاعات گردآوری شده با استفاده از آزمونهای آماری تی مستقل، آنالیز واریانس با تکرار و رگرسیون خطی صورت گرفت. یافتهها نشان داد: بر طبق آزمون آنالیز واریانس با تکرار، در گروه آوای قرآن کریم در طول مداخله و 10 دقیقه بعد از پایان آن، درصد اشباع اکسیژن، روند افزایشی و تعداد ضربان قلب و تنفس، روند کاهشی داشت. هیچ یک از عوامل زمینهای مورد بررسی، بر اشباع اکسیژن شریانی تأثیر معنیداری نداشت. با افزایش سن جنینی و وزن نوزاد در بدو تولد و حین مداخله، تعداد تنفس نوزادان در دقیقه 30 (10 دقیقه پس از پایان مداخله) کاهش آماری معنیداری یافت. تعداد تنفس و ضربان قلب در پایان مداخله و تعداد تنفس 10 دقیقه پس از اتمام مداخله در نوزادان پسر نسبت به نوزادان دختر کمتر بود. عواملی مانند سن نوزاد، نمره آپگار و نوع زایمان بر پاسخ نوزادان به آوای قرآن کریم تأثیری نداشت. نتایج حاصل، بیانگر تأثیر مداوم و پایدار آوای قرآن کریم بر درصد اشباع اکسیژن، تعداد تنفس و ضربان قلب نوزادان نارس تا 10 دقیقه بعد از اتمام مداخله است که با در نظر گرفتن عواملی از جمله سن جنینی و وزن نوزاد میتوان به بیشترین تأثیر حاصل از مداخله با این آوای عرفانی دست یافت.
رحم کیسه ای سه لایی است که جنین در آن به سر می برد و جنین به وسیله جفت مواد غذایی مورد نیاز کودک را برای او می فرستد و مواد زاید دفعی را از بدن کودک می گیرد.تغذیه جنین در دوران بارداری از طریق خونی که از رحم به بافت جفت می رود انجام می گیرد.جفت شامل یک شبکه عروقی خونی است این بافت از طریق رگ های خونی به رحم متصل است و مواد غذایی را به جنین می رساند و مواد دفعی را از جنین می گیرد.
درحقیقت جفت کار کلیه و کبد و دستگاه گوارش و ریه را برای جنین انجام میدهد و همچنین جفت جنین را از ابتلا به بعضی عفونتهایی که مادر اتفاقا بدان مبتلا میشود، حفظ میکند.و عملکرد جفت یکی از معجزات خلقت می باشد.

در سوره رعد آیه 8 به این خاصیت رحم اشاره شده است:
خدا میداند آنچه را که هر مادهاى [در رحم] بار مىگیرد و [نیز] آنچه را که رحمها مىکاهند و آنچه را مىافزایند و هر چیزى نزد او اندازهاى دارد.
در زمان پیامبر اکرم (ص) مردم می دانستند که جفت نقش تغذیه جنین را برعهده دارد اما از اینکه مواد دفعی جنین توسط رحم پس گرفته می شود اطلاعی در دست نبود و بخش دوم آیه اعجاز علمی برای قرآن محسوب می شود.
مروری بر بیماری تب مالت

بیماری تب مالت یکی از بیماری های مشترک بین انسان و دام است که بر اثر ورود باکتری بروسلا از دام های آلوده به انسان ایجاد می شود.
این بیماری در گوسفند، گاو و خوک شیوع زیادی دارد و باعث تلف شدن و سقط جنین در دام ها می شود.
خوردن شیر غیر پاستوریزه ی دام آلوده و لبنیاتی که از شیر خام به دست می آیند مثل خامه، پنیر و بستنی باعث بیماری تب مالت می شود.
از دیگر راه های آلودگی، تماس مستقیم با خون و احشای دام های آلوده است و در مشاغلی که ارتباط مستقیم با دام دارند، دیده می شود.
باید دانست خوردن گوشت پخته ی دام آلوده از راه های آلودگی این بیماری نیست.
نشانه های بیماری
علامت اصلی این بیماری تب است که عموما در عصر و شب به اوج می رسد و بیمار دچار تعریق فراوان می شود، به طوری که تمام لباس هایش خیس می شود.
اوایل بیماری ممکن است تا مدت ها به جز تب و تعریق شبانه علامت دیگری وجود نداشته باشد، ولی به تدریج درد استخوان ها و مفاصل به خصوص درد لگن در برخی بیماران شروع می شود. درد لگن گاهی آن قدر شدید است که راه رفتن بیمار به سختی انجام می شود.
خوردن شیر غیر پاستوریزه ی دام آلوده و لبنیاتی که از شیر خام به دست می آیند مثل خامه، پنیر و بستنی باعث بیماری تب مالت می شود
در برخی بیماران علائم روحی مثل افسردگی هم تظاهر می کند.
این بیماری اگر درمان نشود گاهی می تواند با درگیری قلب و رگ ها باعث مرگ بیمار شود.
از دیگر عوارض مهم این بیماری، ایجاد آبسه در استخوان های ستون فقرات است که باعث زمینگیر شدن بیمار می شود.
درمان
خوشبختانه درمان بیماری تب مالت با داروهای آنتی بیوتیک موجود به خوبی انجام می شود.
کپسول داکسی سایکلین، قرص کوتریموکسازول، کپسول ریفامپین و آمپول جنتامایسین و استرپتومایسین داروهایی هستند که برای درمان این بیماری کاربرد دارند.
معمولا از بین این داروها 2 تا انتخاب می شود و به مدت حداقل 6 هفته استفاده می شوند. البته می توان مثلا 2 هفته ی اول همزمان آمپول جنتامایسین و کپسول داکسی سایکلین استفاده شود و 4 هفته ی بعد فقط داکسی سایکلین ادامه پیدا کند.
به هر حال در این دوره ی طولانی، مصرف دارو حتما باید تا پایان ادامه داشته باشد تا از عود بیماری که متاسفانه در موارد زیادی رخ می دهد تا حد امکان پیشگیری شود.
پیشگیری
پیشگیری از این بیماری با واکسیناسیون دام های آلوده و ریشه کن کردن بیماری در دام ها صورت می گیرد، ولی در هر صورت با توجه به این که این بیماری در دام های ایران به وفور وجود دارد، بهترین راه پیشگیری، اجتناب از مصرف شیر نجوشیده یا غیر پاستوریزه، پنیر محلی و به خصوص بستنی های غیرپاستوریزه و متفرقه است.
بیماری تب مالت یا بروسلوز به عنوان یکی از مهمترین بیماریهای مشترک انسان و دام محسوب میگردد.

باکتری بروسلا که ایجادکننده بیماری است، طیف وسیعی از پستانداران اهلی و وحشی را مبتلا میسازد. این بیماری باعث سقط جنین در دام، کاهش تولید شیر، عقیمی و نازایی دامهای مبتلا می شود.
از آنجا تجربه مبارزه با این بیماری تا کنون نشان داده است که کنترل و پیشگیری از این بیماری در انسان، تنها با مبارزه و کنترل این بیماری در دام میسر است، لذا لازم است که این عامل بیماری، اول در بدن دام شناسایی گردد و همچنین سیر و نحوه انتشار آن در بین جمعیت دامی و نهایتا نحوه ارتباط انسان با دام و روش های پیشگیری از بیماری در دام و سپس روش های پیشگیری از انتقال احتمالی عامل بیماری از دام به انسان بررسی و مطالعه گردد.
همه ما نام بیماری تب مالت را شنیده ایم اما بیشترمان با علایم و نشانه های آن آشنایی نداریم و تمام اطلاعات ما در این عبارت خلاصه می شود که در اثر خوردن شیر یا پنیر آلوده ممکن است تب مالت بگیریم. اما تب مالت، علایم متنوعی دارد که بسیاری از آن ها برای ما ناشناخته اند. دکتر ناطقیان، علایم این بیماری را به 2 دسته تقسیم می کند: "این بیماری به 2 شکل حاد و مزمن خود را نشان می دهد. نوع حاد، با تب متناوب و تعریق همراه است. بیمار احساس ضعف و بی حالی دارد و دردهای پراکنده ای در بدنش احساس می کند. اما در نوع مزمن، بیمار تب آنچنانی ندارد و به جایش، دردهای استخوانی پراکنده دارد که بیشتر در ناحیه لگن، به صورت یک طرفه، است. ورم مفاصل هم رخ می دهد. گاهی بیمار دچار مشکلات روحی می شود و احساس افسردگی و بی حوصلگی دارد. معمولا احساس می کند که صبح ها خلق و خوی بهتری دارد ولی بعد از ظهرها احساس افسردگی می کند..."
کسانی که این علایم را دارند، باید چه کار کنند؟
کسانی که تب های متناوب، درد، ضعف و بی حالی دارند، حتما باید از نظر ابتلا به تب مالت بررسی شوند. اگر کسی دچار تب شده و در مسافرت اخیر از مواد غذایی ناسالم یا مشکوک استفاده کرده، باید از پزشک تقاضا کند تا او را از نظر ابتلا به تب مالت بررسی کند.
آزمایش تشخیص بیماری تب مالت، تست رایت نام دارد که بسیار ساده و ارزان قیمت است و در تمام نقاط کشور انجام می شود. گاهی دوره نهفتگی این بیماری طولانی می شود و بیمار به یاد نمی آورد که غذای آلوده خورده است یا نه. به دلیل شیوع زیاد این بیماری در کشور، معمولا اگر بیمار بیشتر از یک هفته تب داشته باشد، پزشکان، آزمایش تشخیص تب مالت را برای او انجام می دهند. انجام این تست در مناطقی که بیماری شیوع بیشتری دارد رایج تر است؛ مثلا در آذربایجان شرقی و غربی، شهرکرد، یاسوج و همدان.
به غذاهای ناسالم اشاره کردید، منظورتان چه غذاهایی بود؟
ببینید؛ این بیماری از راه های مختلف منتقل می شود اما راه اصلی اش، استفاده از محصولات لبنی است که از دام آلوده تهیه شده اند. اگر شیر به اندازه کافی جوشانده شود، حتی اگر دام بیمار باشد، باز هم از انتقال بیماری جلوگیری می شود. متاسفانه هنوز این تصور در کشور ما وجود دارد که جوشاندن شیر باعث می شود، مواد مغذی شیر از بین بروند. این تفکر، اشتباه است و زمینه ساز گسترش بیماری. اگر شیر به اندازه کافی جوشانده نشده باشد، تمام محصولاتی که از شیر و ماست تهیه می شوند (دوغ، قره قروت، کره، پنیر و کشک، خامه و بستنی) بیماری زا هستند. اگر نظارت بر تولید ماست نباشد، برای کمتر شدن هزینه جوشاندن یا دود نخوردن شیر، وقتی شیر نیمه گرم می شود، دیگر شیر را بیشتر حرارت نمی دهند و در همین دما مایه ماست را به آن اضافه می کنند. به این صورت، ماست هم آلوده می شود و تمام محصولاتی که از ماست تهیه می شوند، آلوده خواهند شد. اگر پنیر به مدت 2 ماه در آب نمک بماند، احتمال انتقال بیماری خیلی کم می شود. ولی در پنیر تازه و نرم، احتمال وجود میکروب هست؛ چرا که برای تولید پنیر ممکن است شیر را اصلا نجوشانده باشند. استفاده از قلم گاو و گوساله هم اگر به خوبی پخته نشوند، می تواند عامل انتقال بیماری باشد.
آیا این بیماری به شکل های دیگری هم منتقل می شود؟
بله این بیماری با روش های مختلفی منتقل می شود. شکل سنتی زندگی موجب تماس خیلی نزدیک با گاو و گوسفند است. در بسیاری از روستاها بچه ها از بره و گوساله تازه به دنیا آمده به عنوان اسباب بازی استفاده می کنند؛ در حالی که غشای پرده جفت و محصولات زایمانی حیوان به شدت آلوده کننده اند. حتی کسانی که در زمان زایمان حیوان حضور داشته باشند، ممکن است از طریق تنفس به بیماری تب مالت مبتلا شوند؛ چه برسد به کسانی که با دست برهنه به زایمان حیوان کمک می کنند! ممکن است حیوان بیمار، هیچ علامتی نداشته باشد یا این که فقط چند مورد سقط داشته باشد. بنابراین کسانی که با دام در تماس هستند به راحتی بیمار می شوند. کارگران دامداری ها و کشتارگاه ها هم در خطر آلوده شدن هستند. سرایت بیماری از انسان به انسان بسیار نادر است. موارد نادری از انتقال بیماری از طریق جنسی، شیر مادر و پیوند مغز استخوان گزارش شده است.
روش درمان این بیماری چیست؟
بیماری تب مالت قابل درمان است و اگر بیمار در مصرف داروها همکاری مناسب داشته باشد به طور کامل درمان خواهد شد. حتی اگر بیماری مزمن هم شده باشد، باز بعد از تشخیص به خوبی درمان می شود. به طور معمول، درمان با 2 دارو به مدت 2 تا 3 ماه انجام می شود. به ندرت، در موارد مزمن یا عفونت مغز استخوان ممکن است بیمار تا 6 ماه دارو مصرف کند.
اگر بیماری تشخیص داده نشود چه عوارضی دارد؟ آیا بیماری تب مالت کشنده است؟
نه، احتمال مرگ بسیار کم است. اما اگر تشخیص داده نشود، عوارض ناتوان کننده ای دارد. یکی از عوارض بیماری، درد شدید مفاصل است. ممکن است یک جوان کارگر که روزی رسان خانواده است، در اثر ابتلا به این بیماری از شدت درد مفاصل، از کار افتاده شود. البته حتی در این موارد هم اگر بیماری تشخیص داده شود به خوبی درمان می شود.
با این حساب، استفاده از شیر محلی خطرناک است؟
نه، اصلا این طور نیست! استفاده از لبنیات بسیار ضروری است و نباید مردم را از مصرف لبنیات ترساند. فقط باید قبل از استفاده، از محصولات لبنی و گوشت محلی از سالم بودن آن مطمئن شویم؛ مخصوصا شیر محلی را قبل از مصرف بجوشانیم.
تب مالت در انسان
تب مالت از گاو، خوک، گوسفند یا بز آلوده به انسان انتقال مییابد، اما از انسان به انسان انتقال نمی یابد.
تب مالت روی اعضای خونساز بدن مانند مغز استخوان، گرههای لنفاوی، کبد و طحال تاثیر میگذارد.
تب مالت در دو نوع حاد و مزمن دیده میشود.
دوره نهفتگی این بیماری میتواند 5 تا 60 روز باشد (چندین ماه نیز دیده شده است).
تب مالت در مردان 20 تا 60 ساله شایعتر است.
مصرف شیر، محصولات لبنی (کره، پنیر و ...) و یا محصولات گوشتی حیوانات آلوده موجب سرایت بیماری به انسان میشود.
کمخونی وخیم یا مشکلات معده و سابقه جراحی معده به دلیل کاهش اسید معده امکان ابتلا به بیماری را بالا میبرد. اسید معده تا حدودی احتمال ابتلا را کاهش میدهد.
علایم بیماری
علایم زیر در تب مالت حاد بهطور ناگهانی ظاهر میشوند:
لرز، تب متناوب (تب و لرز)، تعریق
خستگی قابل توجه
درد هنگام لمس
سردرد
بزرگ شدن گرههای لنفاوی
علایم زیر در تب مالت مزمن به تدریج ظاهر میشوند:
خستگی
درد عضلات
کمردرد
یبوست
کاهش وزن
افسردگی
ناتوانی جنسی
بروز آبسه در تخمدانها، کلیهها و مغز
در صورت ناکافی بودن مراقبت و درمان، تب مالت ممکن است مزمن شود یا موجب معلولیت، عفونت قلب، استخوان، مغز یا کبد شود.

پیشگیری
- خودداری از مصرف شیر غیرپاستوریزه، پنیر و سایر لبنیات و گوشتهای تایید نشده.
- استفاده از وسایل محافظتی بدن مانند دستکش، محافظ چشم، پیشبند و … هنگام تماس با حیوانات یا گوشت و سایر محصولات
- واکسیناسیون دامها
تشخیص و درمان
تشخیص قطعی تب مالت با آزمایش خون انجام میگیرد و با درمان کامل معمولا در 3 تا 4 هفته بهبودی دیده میشود.
اطرافیان و اعضای خانواده شخص بیمار که ممکن است از همان غذای آلوده مصرف کرده باشند، باید توسط پزشک معاینه شده و آزمایش دهند.
درمان شامل یک دوره استراحت در رختخواب و مصرف آنتیبیوتیک است.
جدا کردن بیمار از دیگران اغلب لازم نیست.
برای درد عضلانی نیز داروهای ضد درد (مُسکن) تجویز میشوند.
در رژیم غذایی این بیماران معمولا ابتدا از غذاهای نرم و ساده شروع میکنند و به تدریج تنوع و مقدار غذای بیمار را افزایش میدهند تا زمانی که به برنامه غذایی عادی برسد.
بهتر است از غذاهای پرانرژی و نوشیدنیها و مایعات فراوان استفاده کرد.
تب مالت در ایران
بیماری تب مالت بیشتر در مناطق غربی و شمال غرب کشور شایع است و استانهای همدان، آذربایجان و کردستان بیشترین میزان ابتلا به این بیماری را دارند.
تست های سالیانه چشم تنها راه برای جلوگیری از بیماری های چشم هستند. این اصلا خوب نیست که منتظر بمانیم تا علائم بیماری های چشمی برای مان مشکل ساز شوند و بعد به پزشک مراجعه کنیم.

1- هرگز از دستمال کاغذی یا دستمال توالت برای پاک کردن شیشه عینک خود استفاده نکنید. این دستمال ها از چوب ساخته شده اند و شیشه های عینک شما را خش می اندازند. بلکه از پارچه های بسیار نرم و لطیف مثل ابریشم استفاده کنید.
2- بسیاری از مردم می دانند که اشعه ماورای بنفش (UV) به پوست آسیب جدی می رساند، اما نمی دانند که این اشعه برای چشمها نیز مضر است. آیا شما از کسانی هستید که تنها زمانی که آسمان آفتابی است عینک آفتابی می زنید؟

3- بسیاری از ما فکر می کنیم، پس از یک جراحی چشم، به سرعت می توانیم به زندگی عادی خود برگردیم، اما در واقع برای بسیاری از افراد، این زمان، مقدار بیشتر طول می کشد. پس از اینکه مجبور شدیم بر روی یک متن تمرکز کنیم، متوجه می شویم که آنقدر ها هم که فکر می کنیم کار ساده ای نیست و به زمانی بیشتر نیاز است.

4- عینک آفتابی پولاریزه برای کم کردن حساسیت نسبت به نور و بازتاب آن از اجسام براق، بسیار مناسب هستند، اما موقع دیدن صفحه موبایل یا سیستم های راهیاب، شما را با مشکل مواجه خواهند کرد. این مشکل حتی برای دیدن صفحه های دستگاه های خودپرداز جدی تر خواهد بود. پس در این موارد آن را از چشمتان بردارید.
5- علی رغم اینکه نسل های مختلف، درباره فواید هویج، به فرزندان خود بسیار گفته اند، فقط هویج بهترین غذا برای چشم ها نیست. شاید بتوان این امتیاز را به اسفناج، کلم پیچ و دیگر سبزیجات با برگ تیره نیز نسبت داد.
6- قطره های چشم (از هر نوع)، اگر در یخچال نگهداری شوند، سوزش کمتری ایجاد می کنند و یک ماه پس از باز کردن درب آنها، باید آنها را دور انداخت.

7- بعضی از پزشکان بیماران را جهت جراحی آب مروارید تحت فشار قرار می دهند. اگر برای جراحی با مشکلات مالی مواجه هستید، باید گفت که صبر کردن برای این جراحی آسیبی به چشم های شما نمی رساند. آب مروارید فقط دید شما را با مشکل روبرو می کند مانند این است که از یک پنجره کثیف به بیرون نگاه کنید. البته تا حد امکان سعی کنید زودتر پولی فراهم کرده و این جراحی را انجام دهید.
8- مطالعه در نور کم به چشمان شما آسیب می رساند و بدترین چیزی که ممکن است اتفاق بیفتد سردرد شدن شماست.

9- اگر از لنزهای مدت دار استفاده می کنید، آنها را قبل از خواب در بیاورید. احتمال عفونی شدن چشم ها موقع خوابیدن با این لنزها، 10 تا 15 برابر بیشتر است.
10- زمانی که به قطره چشم نیاز دارید، آن قطره ای را که از خیلی وقت پیش در کابینت نگه داشته اید، استفاده نکنید. اگر چشم شما عفونی شده باشد، این قطره شاید قرمزی چشم را بهتر کند، اما ممکن است باعث بدتر شدن عفونت شود. برخی افراد چشم خود را به خاطر همین اشتباه از دست داده اند.

11- ورم ملتحمه چشم همیشه خوشخیم نیست. برخی بیماران به خاطر این بیماری دچار حساسیت به نور شده و یا بینایی خود را از دست می دهند. اما بسیاری از پزشکان، آنتی بیوتیک را برای درمان آن تجویز می کنند که اگر مشکل ویروسی باشد هیچ کمکی نخواهد کرد. اما اگر مبتلا به ورم ملتحمه باکتریایی شده باشید، شاید چنین درمانی برای شما موثر باشد.
12- تست های سالیانه چشم تنها راه برای جلوگیری از بیماری های چشم هستند. این اصلا خوب نیست که منتظر بمانیم تا علائم بیماری های چشمی برای مان مشکل ساز شوند و بعد به پزشک مراجعه کنیم. توجه داشته باشید، برخی بیماری های چشمی تا زمانی که بینایی شما را از بین نبرند، بروز نمی کنند.
13- اگر سن شما بالای 60 سال است و تصمیم به عمل جراحی لیزیک چشم گرفته اید، صبر کنید تا دچار آب مروارید شوید. سپس پزشک می تواند بینایی شما را طی جراحی آب مروارید ترمیم کند.
آیا افرادی که دارای چشمان ضعیفی هستند، در آینده این خطر آن ها را تهدید می کند که نابینا شوند؟

بسیاری از ناراحتی های چشمی قابل درمان و پیشگیری هستند، اما به دلیل این که دردی به همراه ندارند، مردم به آن توجهی نمی کنند و به پزشک مراجعه نمی کنند.
شایع ترین بیماری های چشمی، آب سیاه، آب مروارید و جدایی پرده ی شبکیه از محل طبیعی خود می باشد که در واقع پیام های بینایی را به مغز می رساند. اگر چه جدایی پرده ی شبکیه ممکن است در اثر صدمه و آسیب ناگهانی و یا در حین عمل جراحی پیچیده چشم ایجاد شود، اما می تواند در اثر کوچک ترین پارگی که نادیده گرفته شده و درمان نشده، ایجاد شود.
برخی تحقیقات نشان می دهند که ممکن است در کسانی که چشم های سبز یا آبی دارند، این خطر بیشتر باشد. البته این خطر خیلی هم زیاد نیست.
اجسام شناور
سه دوم محفظه چشم را ماده ژله مانندی به نام زجاجیه پوشانده است. دیدن لکه های گاه و بیگاه، نخ مانند، یا رشته ای که به صورت معلق در میدان دید فرد دیده می شوند، احتمالا سایه هایی هستند که بخش های تغلیظ شده زجاجیه بر روی شبکیه ایجاد کرده است. شروع ناگهانی دیده شدن این اجسام شناور به خصوص لکه های تیره، ممکن است نشان دهنده شروع جداشدگی شبکیه باشد.
نور چشمک زن
دیده شدن نورها و جرقه های ناگهانی شبیه ترقه یا جرقه های الکتریکی در دید محیطی فرد، نشان دهنده این است که بین زجاجیه و شبکیه کششی ایجاد شده است که ممکن است آن را از محل طبیعی خود جابجا کند.
اثرات سایه ای
احساس وجود سایه یا پرده خاکستری در مقابل دید، می تواند ناشی از جابه جا شدن پرده شبکیه از محل طبیعی خود باشد.
افراد نزدیک بین بیشتر از افراد معمولی در خطر آسیب پذیری چشم به خصوص پارگی شبکیه هستند، زیرا در این افراد، پرده شبکیه تحت کشش بیشتری می باشد. بنابراین احتمال پارگی شبکیه در آن ها بیشتر است.
استفاده از رژیم غذایی حاوی سبزیجات تیره سبز و برگ دار مثل اسفناج و کلم که سرشار از ویتامین و آنتی اکسیدان می باشد، در سالم نگه داشتن بینایی بسیار موثر است.
با استفاده از عینک آفتابی از تاثیر اشعه مضر ماورای بنفش بر روی چشم پیشگیری کنید و مهم تر این که، معاینات بینایی خود را به موقع و منظم انجام دهید و آن را به تعویق نیندازید.
اگر علایم فوق را دارید هر چه زودتر به پزشک مراجعه کنید. هر چقدر مشکلات چشم را زودتر شناسایی کنید، زودتر و بهتر درمان می یابید.
چه موقع باید به چشم پزشک مراجعه کرد؟
در صورت وجود هر یک از حالات زیر بلافاصله به چشم پزشک مراجعه نمایید:
- نزدیک کردن اشیاء به چشم جهت دیدن آن ها و یا تنگ کردن چشم برای دیدن اشیای نزدیک
- تمایل غیر طبیعی سر به یک سمت برای دیدن اشیایی که در روبرو قرار دارند.
- مالش غیرطبیعی و مداوم چشمها
- هر گونه اشتباه در تشخیص رنگها
- قرینه نبودن مردمک های چشم
- بیزاری و گریز از نور
- سردردهای غیر طبیعی
- هر گونه احساس تورم در چشم
- هر گونه علامت مبنی بر وجود لوچی (استرابیسم) چشم
- هر گونه علامت مبنی بر این که فرد در برخی از ساعات روز بهتر از بقیه اوقات روز میبیند.
- هر گونه احساس مبنی بر دوتایی و یا در هم دیدن اشیاء
- هرگونه ورم ملتحمه چشم و یا ریزش غیرعادی اشک از چشمها
- هر گونه ناتوانی و یا سستی عضلات چشم
- هر گونه عوارض دیگر که موجب اختلال در دید طبیعی فرد گردد.
شاید بیشتر از آنچه که فکرش را بکنید، چشم در زیبایی چهره شما تاثیر دارد. شاید موهای جو گندمی شما را مسن نشان دهد، ولی اگر چشم هایی دارید که زیرشان پف کرده و یا سیاه شده است، همین الان دست به کار شوید و جوانی را به چهره تان بازگردانید.
- به اندازه کافی بخوابید.
خوابیدن یکی از بزرگترین کمک هایی است که شما می توانید به پوستتان بکنید. خواب کافی چشمان شما را درخشان می کند و به بدن کمک می کند تا سلول های آسیب دیده را ترمیم کند.
- از مصرف الکل و کافئین خودداری کنید.
ممکن است در روزهای اول ترک مصرف این مواد، احساس بدی به شما دست دهد، ولی به سبب این که بدن شما به تعادل برمی گردد و کم آبی ناشی از مصرف کافئین و الکل را جبران می کند، چشمان زیباتری خواهید داشت.
- آب بنوشید.
یکی از دلایل اصلی تیرگی زیر چشم را می توان کم آبی بدن دانست. سعی کنید تعداد دفعات نوشیدن آب را افزایش دهید، برای نوشیدن آب لازم نیست حتما تشنه شوید، دم به دم آب بنوشید.
- مصرف نمک را کم کنید.
حجم زیاد مایعات بدن باعث می شود تا پوست حالت خمیری و افتاده به خود بگیرد. شما می توانید با کم کردن میزان نمک در وعده های غذایی خود از این حالت جلوگیری کنید تا بدن، آب اضافه بر نیاز خود را دفع کند. می توانید برای شروع کم خوری نمک، موادغذایی فراوری شده را از رژیم تان حذف کنید.
- از کمپرس سرد استفاده کنید.
قرار دادن کمپرس سرد بعضی از مواد خاص بر روی چشم، می تواند افتادگی و سیاهی پوست اطراف چشم را بهبود بخشد. قرار دادن کیسه چای سبز مرطوب شده و سرد بر روی چشم به مدت 10 تا 15 دقیقه می تواند اثربخش باشد. همچنین قراردادن ورقه نازک خیار و هویج سرد شده بر روی چشم کمک شایانی به زیبایی چشمان تان می کند.
- لبخند بزنید.
راه حل های درمانی برای رفع سیاهی و پف زیر چشم وجود دارد، اما به عنوان اولین قدم به سمت زیبایی، بهتر است ابتدا اندکی لبخند چاشنی چهره خود کنید.
وقتی زیاد جلوی مانیتور کامپیوتر مینشینید، کمتر پلک میزنید. وقتی کمتر پلک میزنید، خشکی چشم به سراغتان میآید و عضلات چشمتان خسته میشود.

1) اینقدر نزدیک تلویزیون ننشین؛ چشمت ضعیف میشود!
حتما شما هم وقتی کمسنوسال بودهاید، این توصیه را شنیدهاید، ولی انجمن چشمپزشکان آمریکا میگوید این توصیه، پایه علمی ندارد. چشم اغلب بچهها قادر است نگاه کردن از فاصله نزدیک را بدون هیچ مشکلی تحمل کند.
البته بعضی بچهها هم هستند که چشمشان نزدیکبین است و به همین دلیل، خیلی نزدیک به تلویزیون مینشینند. این دو را نباید با هم اشتباه کرد.
2) کامپیوتر چه ربطی دارد به خستگی چشم؟
ربطش این است که وقتی زیاد جلوی مانیتور مینشینید، کمتر پلک میزنید. وقتی کمتر پلک میزنید، خشکی چشم به سراغتان میآید و عضلات چشمتان خسته میشود.
چارهاش این است که هر 20 دقیقه یکبار به چشمتان استراحت بدهید و به یک نقطه دور خیره شوید.
3) اگر میخواهی چشمت پرنور شود، تا میتوانی هویج بخور!
هیچ لزومی به این هویجدرمانی نیست. هر چیزی که ویتامین «آ» داشته باشد، به درد چشم میخورد؛ چه هویج باشد، چه هر میوه و سبزی دیگر. با یک رژیم غذایی متعادل به راحتی میتوانید ویتامین «آ» مورد نیاز چشمتان را تامین کنید.
4) شبکوری مختص پسربچههاست.
البته شبکوری در پسربچهها شایعتر است (8 برابر دختربچهها)، ولی در دختربچهها هم دیده میشود.
اتفاقا هست. اگر پدر یا مادری چشمشان ضعیف باشد، معمولا فرزندشان هم چشمش ضعیف میشود. حتی عینکی شدن هم در بچههایی که پدر یا مادرشان عینکی است، شیوع بیشتری دارد.
6) ممکن نیست پدر و مادری چشمآبی، فرزندی با چشم قهوهای داشته باشند.
اگرچه خیلی نادر است، ولی ممکن است، چون ژنهای متعددی در تعیین رنگ چشم دخالت دارند. هر فرد دو الگو از هر ژن دارد که هر کدامش را از یکی از والدینش به ارث میبرد.
در واقع، به جای آن که دو ژن اصلی در این مورد دخالت داشته باشند، یک ژن وجود دارد که رنگ قهوهای یا آبی را کنترل میکند و یکی رنگ سبز یا رنگ فندقی را. پس این امکان وجود دارد که پدر و مادری چشمآبی، کودکی با چشمهای قهوهای داشته باشند، یا برعکس.
7) چشم انسان از چشم همه جانوران قویتر است.
اصلا اینطور نیست. یک نمونهاش گربهها هستند که حتما دیدهاید چشمشان در تاریکی میدرخشد.
پشت شبکیه چشم گربهها، لایه آینهمانندی از سلولهای منعکسکننده نور وجود دارد که نور تابیدهشده به شبکیه را منعکس میکند و موجب میشود سلولهای چشم گربه، دو بار در معرض نور قرار بگیرند و در نتیجه، در تاریکی خیلی بهتر از ما انسانها ببینند.
وجود این لایه به همراه مردمک بیضیشکل گربهها باعث میشود که آنها فقط با یکششم نوری که ما برای دیدن نیاز داریم، به وضوح همه چیز را ببینند.
پدیده رینود (Raynaud's phenomenon) یک بیماری است و در اثر تغییرات دما (سرد و گرم شدن هوا) و یا تغییرات روحی، رنگ انگشتان دست و یا پا تغییر می کند.

گرفتگی غیرعادی رگ های خونی باعث کاهش جریان خون به بافت های موضعی می شود و در نتیجه رنگ پوست تغییر می کند.
در ابتدا به علت کاهش جریان خون در رگ ها (عروق خونی)، انگشتان دست سفید می شوند.
سپس به علت کمبود طولانی مدت اکسیژن در بافت، انگشتان کبود (آبی) می شوند.
در آخر به علت باز شدن عروق خونی، گرگرفتگی رخ می دهد و انگشتان قرمز می شوند.
این تغییر رنگ ها (از سفید به آبی و از آبی به قرمز) بیشتر اوقات در اثر هوای سرد رخ می دهد.
افراد در معرض خطر
اغلب زنان را در سنین 20 تا 40 سالگی گرفتار می کند.
افراد دارای بیماری های روماتوئید (روماتیسم)
علل
هنگامی که پدیده رینود به تنهایی رخ دهد، به نام پدیده رینود اولیه خوانده می شود.
اما اگر در اثر بیماری دیگری رخ دهد، به نام پدیده رینود ثانویه خوانده می شود.
عدم کنترل اعصاب عروق خونی و حساسیت اعصاب به سرما به عنوان علل رینود به حساب می آیند.
عواملی که باعث پدیده رینود می شوند
- بیماری های روماتیسمی از قبیل: اسکلرودرمی، آرتریت روماتوئید و لوپوس
- عدم تعادل هورمونی (کم کاری تیروئید و کارسینوئید)
- تروما (آسیب روانی)
- سندرم شوگرن
- سرمازدگی
- داروها (آمفتامین برای تنگ شدن شریان ها، پروپارانولول، استروژن بدون پروژسترون اضافی، بلئومایسین که در درمان سرطان استفاده می شود و ارگوتامین که برای سردرد استفاده می شود)
- نیکوتین و بیماری بورگر ( Buerger)
- به ندرت در مبتلایان به سرطان
- آسیب های مکرر (به خصوص از ارتعاشات) مانند: افرادی که دائما در حال تایپ کردن و نواختن پیانو می باشند.
- سندروم خروجی قفسه سینه

علائم
بیماران مبتلا به پدیده رینود ثانویه، می توانند دارای علائم بیماری زمینه ای باشند.
علائم این پدیده بستگی به شدت گرفتگی عروق دارد.
بیشتر بیماران دارای نوع خفیف، دچار تغییر رنگ پوست در اثر سرما می شوند. آنها همچنین ممکن است دچار بی حسی و سوزن سوزن شدن انگشتان گردند.
هنگامی که گرفتگی عروق خونی مداوم شود، اعصاب حسی نسبت به کمبود اکسیژن برانگیخته شده و می تواند باعث درد انگشتان شود.
هنگامی که ذخیره اکسیژن در بافت کم شود، به ندرت می تواند باعث زخم شدن انگشتان گردد. انگشتان زخمی می توانند عفونی گردند.
اگر کمبود اکسیژن همچنان ادامه داشته باشد، قانقاریای انگشتان (از بین رفتن بافت) می تواند رخ دهد.
بینی، گوش ها و زبان کمتر زخمی می شوند. این مناطق تنها می توانند درد و بی حسی را تجربه کنند.
تشخیص
در افرادی که دچار تغییر رنگ پوست در اثر سرما می شوند، تشخیص رینود کار سختی نیست.
برخی اوقات با استفاده از وسایل بزرگنمایی، مویرگ های اطراف ناخن بیمار قابل مشاهده می باشد.
حالت غیرطبیعی مویرگ های اطراف ناخن، نشاندهنده بیماری روماتیسمی می باشد.
در رینود، آزمایش خون برای تشخیص استفاده نمی شود.
برخی پزشکان، برخی آزمایشات خون را برای رد کردن بیماری های مرتبط با روماتیسم و تیروئید تجویز می کنند.
هدف از درمان کنترل و جلوگیری از سرد شدن، زخم شدن و عفونی شدن انگشتان دست و پا می باشد.
این بیماران نباید داروهایی را که باعث تشدید گرفتگی عروق می شوند، مصرف کنند. این داروها شامل: داروهای کنترل وزن، داروهای مقابله با سرما، پزودوافدرین، مسدود کننده های بتا، داروهای افزایش فشار خون و بیماری قلبی، آتنولول، متوپرولول، نادولول و پروپرانولول هستند.
پماد نیتروگلیسرین برای افزایش ذخیره خون استفاده می شود.
بیماران با علائم مزمن و آزاردهنده ممکن است با مصرف داروهای خوراکی گشاد کننده عروق بهبود یابند.
داروهایی که به رقیق شدن خون کمک می کنند، عبارتند از: دوزهای پایین آسپرین و دی پیرایدامول.
برخی از بیماران از داروی پنتوکسی فیلین استفاده می کنند. این دارو باعث می شود گلبول های قرمز خون انعطاف پذیرتر شوند و در نتیجه گردش خون بهتر صورت گیرد.
اگر این بیماری شدید شود، منجر به قانقاریا (مردن بافت) می گردد. در این مورد از عمل جراحی اعصاب که به نام: سمپاتکتومی خوانده می شود، استفاده می کنند. در این عمل جراحی، عصبی که انقباض عروق را تحریک می کند، قطع می شود.
پیشگیری
- گرم نگاه داشتن اندام: پوشیدن لباس گرم در هوای سرد بسیار مهم است. پوشیدن دستکش می تواند مفید باشد.
- کافئین مثل قهوه مصرف نکنید.
- لباس و کفش راحت و جوراب پشمی بپوشید.
- پابرهنه راه نروید.
- از فشردن عروق خونی توسط باندهای محکم مچ دست و یا پا باید دوری کنید.
- بیماران باید از دست ها و پاهایشان مراقبت کنند. هر گونه زخم و یا عفونتی را باید به سرعت درمان کنند تا از عفونت های جدی تر جلوگیری شود.
- از استرس روحی و وسایلی که دستان شما را می لرزاند باید دوری کنید.
- سیگار کشیدن را ترک کنید و در معرض دود سیگار قرار نگیرید. مواد شیمیایی موجود در دود تنباکو باعث تنگ شدن عروق خونی و آترواسکروزیس می شود و باعث کمبود ذخیره اکسیژن در بافت می گردد.
- مراقبت از ناخن ها نیز لازم است.
عوارض
- اگر عروق خونی کاملا بسته شوند، قانقاریا و زخم های پوستی رخ می دهد.
- کاهش مداوم جریان خون باعث باریک شدن و مخروطی شدن انگشتان، نرم شدن و براق شدن پوست و کاهش رشد ناخن ها می شود.