جلوگیری از افزایش وزن بیش از حد، کاهش ورم، یبوست و کمر درد، بهتر شدن
وضعیت خواب، افزایش انرژی، آمادگی برای انجام فعالیتهای روزانه و آمادگی
برای زایمان راحت از جمله فواید ورزش کردن در این دوران است.
انجام
ورزش های ساده مانند پیاده روی، یوگا، حرکات کششی و شنا از جمله
ورزشهایی استکه خانمهای باردار می توانند انجام دهند
خانم های باردار میتوانند 10 الی 30 دقیقه در روز را به ورزش اختصاص دهند.
خانمهایی که قصد ورزش کردن در
دوران بارداری را دارند، در صورتی که قبل از بارداری ورزشکار نبودند باید
با پزشک مشورت کنند و نباید بیماری های خاص مانند فشار خون، خونریزی وغیره
در این دوران داشته باشند
به نقل از نشریه روانشناسی بالینی، محققان با بررسی و جمعآوری اطلاعات
دادههای بیش از 7000 دانشآموز 11 تا 16 ساله توسط یک نظرسنجی معتبر با
هدف ارزیابی میزان فعالیت بدنی آنها، مشکلات روانی، چگونگی تصور و برداشت
از خود، اعتماد به نفس آنها و مشارکت در انجام ورزشهای سازمانیافته با
دخالت دادن عواملی مانند جنس و وضعیت اجتماعی و اقتصادی آنها دریافتند که
نوجوانانی که از نظر جسمانی فعالیتی ندارند بیشتر در معرض بروز مشکلات
روانی و عصبی قرار میگیرند.
براساس این گزارش محققان افزودند که در
این میان نوجوانان بیش از حد چاق و یا بیش از حد لاغر که ورزش نمیکنند در
معرض خطر بیشتری درخصوص بروز مشکلات درونی اعصاب شامل افسردگی و اضطراب و
مشکلات برونی اعصاب مانند پرخاشگری قرار داشته و نوجوانانی که در ورزشهای
سازمانیافته و گروهی شرکت میکنند در معرض خطر کمتری برای ابتلا به
ناراحتیهای روانی و ذهنی بودهاند.
نتایج حاصل از این گزارش
میافزاید: تائید مثبت فرضیه چگونه دیدن خود و فرضیه تعامل اجتماعی و درک
کافی از وزن خود (چاقی زیاد و لاغری زیاد) توسط نوجوانان حتی پس از در نظر
گرفتن پیشزمینههای آنها ارتباط بین فعالیت فیزیکی و سلامت ذهنی در
نوجوانان را به خود اختصاص داده است.
به گفته محققان این نتایج نشان
میدهند که برخی از عوامل روانی مانند برداشت مطلوب نوجوانان از بدن
خودشان و داشتن تعامل اجتماعی منجر به بازخورد مثبتی از هم سن و سالانشان
شده و در این میان انجام فعالیتهای فیزیکی با ایجاداثرات مطلوب روی وزن و
ساختار بدن موجب بالا بردن اعتماد به نفس شده و نیز حمایت متقابل اعضای تیم
در ورزشهای سازمان یافته و گروهی میتواند نتایج مثبتی را بر سلامت روان
نوجوانان داشته باشد
فرزند شما بیش از ۳ماه مشغول تفریح و سرگرمی بوده و عملا هر کاری که مایل
بوده انجام داده است. انجام مجدد وظایف مدرسه الزاما برایش خوشایند
نیست.برای پشت سر گذاشتن این مشکل کوچک نیازمند آن است که شما کمی بیش از
معمول در اختیارش باشید و با تمام محبتتان او را در بر گیرید.
در اینجا توصیه هایی برای ورود به مدرسه بدون استرس را پیشنهاد میدهیم.
۱- او را به ساعت جدید عادت دهید.
بعد
از آن میهمانیهای تابستانی و تا ظهر خوابیدنها، فرزند شما نیازمند آن
است که دوباره به ریتم جدیدی عادت کند. چند روز قبل از ورود به مدرسه، از
او بخواهید که شبها زودتر به رختخواب برود و صبحها زودتر از خواب بیدار
شود. بهتر است که دیرتر از ۹شب به رختخواب نرود و نیم ساعت هم به مطالعه
در رختخواب اختصاص دهد.
۲- او را از نظر روانی آماده کنید.
چند
روز قبل از ورود به مدرسه، با او در مورد مدرسه حرف بزنید. برایش توضیح
دهید که به چه دلیل باید به مدرسه برود و رفتن به مدرسه چه مزایایی به
همراه دارد. گفتوگوهایتان باید مطابق با شخصیت و سن فرزندتان باشد. مثلا
همکلاسیهایش را دوباره میبیند و با همکلاسیهای جدید آشنا میشود، به
فعالیتهای جدیدی پی میبرد و چیزهایی را یادمیگیرد که به رشد او کمک
میکند.
۳- به او اطمینان خاطر دهید.
او
دل نگران است و زمانی که از ورود به مدرسه با او سخن میگویید، گریه زاری
میکند: «نه، من نمیخوام مدرسه برم!». این امر طبیعی است. به او بگویید
بهدلیل آنکه میخواهد معلم و کلاساش را عوض کند، نگرانی او را درک
میکنید و زمانی که شما نیز به سن و سال او بودید روزهای ورود به مدرسه
همین نگرانیها را داشتید اما دوستهای زیادی پیدا کردید. به او توضیح دهید
که درصورت هرگونه مشکل، برای کمک به او و مقابله با آن در کنار او خواهید
بود.
۴- او را آماده کنید تا مستقل باشد.
بهخصوص
بچههای کوچکتر، عدماستقلال در آنان موجب استرسی واقعی میشود. برای
جلوگیری از آن به او کمک کنید تا به تنهایی لباسهایش را بپوشد و
دربیاورد. برای کمک به او میتوانید برچسبهایی که روی آنها اسم و یا
علامتی نوشته شده است را روی لباسش بدوزید تا بتواند به آسانی آنرا را
تشخیص دهد. علاوه بر آن، احتمال دارد که دو کودک لباس شبیه بهم بپوشند و
این امر از سردرگمی مداوم آنان جلوگیری میکند. باید فرزند خود را تشویق و
ترغیب کنند تا احساسات و مشکلات خود را به طور آشکار با پدر و مادر و
آموزگار در میان بگذارند و کاری کنند که از حمایت اولیا نسبت به خود
اطمینان پیدا کنند.
۵- مراقب سنجش بینایی، شنوایی، معاینه دندانها و واکسیناسیون او باشید.
برای
آینده فرزندتان مهم است که این معاینهها را انجام دهید زیرا بعید نیست که
بهدلیل ضعف بینایی و یا شنوایی، کودک به شاگرد ضعیفی تبدیل شود. اگر
نتواند بهخوبی ببیند و یا حرفهای معلم را به درستی بشنود، چگونه میتواند
درسهایش را بهخوبی یاد بگیرد؟
۶- فرزندتان را با مدرسه جدیدش آشنا کنید.
منتظر
نخستین روز مدرسه نمانید تا مدرسه جدیدش را به او معرفی کنید. هیچچیزی
دلهرهآورتر از مکانی نیست که هیچ شناختی از آنجا ندارد زیرا در محیط جدید
احساس سردرگمی میکند. برای آنکه او را با مکان جدید آشنا کنید، او را
چندین بار به مدرسه ببرید و مکانهایی چون حیاط مدرسه، کلاسها، محوطه
سرپوشیده را به او نشان دهید. او را روزهایی که مدرسه برای ثبت نام باز
است، به مدرسه ببرید. این عمل در روز ورود به مدرسه به او شناخت جدید و
اعتماد به نفس میدهد.همچنین باید برنامه رفت و آمد دانش آموز به مدرسه و
کسی که مسئول این کار است را قبلا با او هماهنگ کرد و از او بخواهند طبق
همان برنامه عمل نماید اولیا سعی کنند حتی الامکان این برنامه را تغییر
ندهند.
۷- برای او کتابهایی در مورد مدرسه بخرید.
پیشنهاد
ما به اولیا این است که از همین حالا با بچه های خود راجع به مدرسه صحبت
کنند. لوازم مدرسه را با خوشحالی و دوستی برای آنها تهیه کنند و کیف و کفش و
دفتر و مداد را با همراهی کودک خریداری نمایند تا خریدهای مشارکتی و جمعی
را تجربه کنند. کتابهایی در مورد مدرسه و بهخصوص نخستین روز مدرسه برایش
تهیه کنید. بچهها عاشق این هستند که با قهرمانان داستانهای کتابهای
آموزشی همزاد پنداری کنند. علاوه بر آن میفهمند بچههای دیگری هم هستند که
روز اول مدرسه یا گریه میکنند و یا دل نگران هستند. و با تمام این حرفها
همیشه این مسئله ختم بهخیر میشود!
۸- کیف کوچکی برای وسایل شخصیاش آماده کنید.
داخل
کیفش شیئی که به آن علاقه خاصی دارد مثل یک اسباب بازی، عکسهایی که
جمعآوری میکند، و یا یک عروسک پارچهای بیاندازید. با این عمل، به او
اطمینان خاطر میدهید که قسمتی از محیطی که به آن عادت دارد را به همراه
دارد.
۹- اولین روز مدرسه
برای
آنکه نخستین روز مدرسه باعجله خود را آماده نکنید، دیر از خواب بیدار
نشوید. فرزندتان باید به راحتی از خواب بیدار شود و صبحانه خوبی بخورد.
چنانچه بهدلیل اضطراب اشتها نداشته باشد، به او اصرار نکنید اما برایش
تغذیهای مثل ساندویچ نان و پنیر، میوه و… آماده کنید و داخل کیف مدرسهاش
بگذارید
۱۰- او را تا مدرسه همراهی کنید.
درصورت
امکان او را تا کلاساش همراهی کنید. و چنانچه نتوانید او را ببرید، احساس
گناه نکنید بلکه همه چیز را خوب برایش توضیح دهید سعی کنید سرشب برایش وقت
بگذارید تا او بتواند نخستین روز مدرسه را برایتان تعریف کند.
۱۱- اولیا باید سعی کنند:
در
اولین روز مدرسه تمام وقت با خوشرویی با فرزند برخورد کنند زیرا در اولین
روز مدرسه به صورت طبیعی بسیاری از کودکان ترس و هیجانات زیادی دارند که در
رفتار آنها کاملا مشهود است لذا باید با تسلط بر رفتار خود این روز را
برای دانش آموزان کلاس اول دبستان روزی به دور از تشنج و ناراحتی تبدیل
نمایند.
۱۲- انتخاب دوست:
انتخاب
دوست هم سن و سال که می خواهند در یک مدرسه یا یک کلاس درس بخوانند در این
مراحل بسیار مفید است و خانواده ها می توانند میان همسایه ها و فامیل چنین
دانش آموزانی را شناسایی کنند و دانش آموزان ناسازگار با محیط مدرسه را به
همراه او به مدرسه بفرستند و یا با معلم ارتباط کلامی و تلفنی داشته باشند
و دانش آموز با معلم آینده خود مراوده حضوری داشته باشد تا شرایط روز اول
به طور کامل طبیعی باشد و دانش آموز احساس تنهایی نکند.
۱۳- پس از شروع مدرسه هم لازم است:
به
صورت عملی به کودک نشان دهیم که آموزش و یادگیری مطالب بسیار سرگرم کننده و
لذت بخش است البته این کار را قبل از ورود به مدرسه هم با انجام کارهای
مربوط به خود در منزل مانند بازی مرتب کردن وسایل اتاق خود نگهداری گیاهان و
غیره باید تقویت و از آموزش خارج از تکالیف و دستورات معلم خودداری کرد.
۱۴- معلمین و مربیان خوب بدانند که:
در
اولین لحظات ورود دانش آموز به محیط مدرسه هرگاه معلم و مدیر و ناظم در
ذهن او تعبیرات خاص خود را خواهد داشت که باید متناسب با روحیه دانش آموزان
انجام شود در اولین لحظات اگر چه در مدرسه برنامه های خاصی برپا می شود که
معاون مدرسه مجری آن است اما دانش آموز در همان لحظات اول دنبال معلم خود
می گردد و دوست دارد کسی را که نام معلم بر خود دارد ببیند و این برخورد
اول می تواند پیوند دهنده دانش آموز با معلم باشد. بسیار مهم است که
بدانید، بدترین نوع برخورد مسئولان مدرسه با دانش آموزان کلاس اولی
برخوردهای خشک اداری است. زیرا این رفتار خشک محیط مدرسه و کتاب های درسی
را برای دانش آموز خشک و کسل کننده خواهد کرد. چون دانش آموز در منزل از
جایگاه مناسبی برخوردار بوده و عزیز پدر و مادر خود بوده در محیط مدرسه هم
دوست دارد این آقایی و عزت را برای خود داشته باشد و جایی خاص برای خود در
دل اولیا مدرسه باز کند. در این شرایط است که دانش آموز احساس تعلق داشتن
به محیط مدرسه را در دل خود زنده می سازد و به آن محیط علاقمند می شود.
۱۵- در برخی از موارد نه گفتن را یاد بگیرید:
فرزندان
خود را از گزند روزگار حفظ کنید، اما از حمایت بیش از اندازه هم اجتناب
کنید چرا که حمایت بیش از اندازه می تواند مانع رشد و ترقی فرزندان شما
شود. شما می خواهید همه چیزهایی را که خوب است به فرزندان خود بدهید، اما
گاه اتفاق می افتد که این امکان پذیر نیست. بیاموزید که در وقت لزوم به
فرزندان خود نه بگوئید چرا که گاه یک نه گفتن می تواند فرزندان شما نجات
دهد.
در پایان ضمن تبریک به دانش آموزان عزیز، خانواده های گرامی و اولیای محترم پیشاپیش فرا رسیدن ماه مهر را به همه ی دانش آموزان و کارکنان آموزش و پرورش و همچنین تمامی معلمین دلسوز تبریک و تهنیت عرض می نماییم. آرزومندیم این عزیزان در تمامی مراحل درسی خود افتخار آفرینی نمایند و در تمام مراحل زندگی موفق باشند.
کمبود آهن عمدتا در دوره شیرخوارگی، زنان باردار ونوجوانان، جوانان دیده می شود که علایم آن در سنین مختلف متفاوت است.
این علائم در دوره شیرخوارگی عمدتا به صورت بی قراری، تحریک پذیری، گریه های بی مورد، عدم رشد کافی و تمایل به خوردن خاک (مصرف مهر نماز)، گچ دیوار است.
متاسفانه نداشتن شناخت ازبیماری و تشخیص به موقع موجب کاهش جبران ناپذیر ضریب هوشی می شود. شروع به موقع قطره آهن (زمانی که وزن شیرخوار دو برابر وزن موقع تولد می شود) و تغذیه غذاهای جامد پروتئنی بر طبق دستوالعمل های بهداشتی باعث کاهش شیوع کم خونی فقر آهن در این دوره سنی می شود.
کم خونی ناشی ازفقر آهن در دوره کودکی و تحصیلی همچنین باعث بی قراری، عدم تمرکز و افت تحصیلی می شود و در زنان باردار نیز باعث نارسی نوزاد و رشد ناکافی نوزاد می شود. زنان باردار کم خون ویار به صورت مصرف بی رویه یخ و خاک دارند و ریزش مو، شکنندگی ناخن ها، زخمهای گوشه لب ها، خستگی، رنگ پریدگی و تنگی نفس نیز در آنها بیشتر دیده می شود.
دانش آموزان دارای اضافه وزن و چاق به دلیل مصرف بیش از حد کربوهیدرات ها، تنقلات و غذاهای آماده و مصرف کمتر پروتینها بیشتر مستعد کم خونی فقر آهن هستند. عدم تمایل به انجام فعالیت های ورزشی و اتلاف مستمر وقت در تماشای تلویزیون و بازیهای کامپیوتری و تنقلات باعث چاقی و کم خونی می شود و کاهش آهن در دانش آموزان باعث کاهش عدم تمرکز و افت تحصیلی به خصوص در دروس ریاضی می شود.
اگر برای ساختن گلبول های قرمز خون, آهن به مقدار کافی در اختیار بدن نباشد ابتدا فرد از ذخایر بدن خود استفاده می کند و به همین دلیل ذخایر آهن بدن کاهش می یابد. اگر این کمبود ادامه پیدا کند ذخایر آهن بدن تخلیه شده وکم خونی فقر آهن بروز می کند.
کم خونی در کودکان زیر 2 سال و کودکان سنین مدرسه با تأخیر رشد خفیف همراه است. تأخیر رشد در کودکان کم خون به علت نقش کلی آهن در واکنش های حیاتی بدن و رابطه آن با سیستم ایمنی و یا تأثیر آن بر اشتها است. همچنین کم خونی فقر آهن در کودکان سنین مدرسه, موجب کاهش قدرت یادگیری می شود و ضریب هوشی این کودکان 5 تا 10 درصد کمتر از حد طبیعی برآورد شده است.
در این کودکان میزان ابتلا به بیماری های عفونی بیشتر است زیرا سیستم ایمنی آنان قادر به مبارزه با عوامل بیماری زا نیست.
آهن کافی برای حفظ سلامت, رشد مطلوب و فراهم ساختن زمینه مناسب برای یادگیری در دوران تحصیل ضروری است اگر چه کمبود آهن می تواند در تمام دوران زندگی سبب کاهش قدرت ادراک ویاد گیری شود ولی اثرات نامطلوب کم خونی در دوران شیر خوارگی ودر اوایل کودکی غیر قابل جبران است.
آهن اساسی ترین ماده اولیه برای ساختن گلبول های قرمز خون است و البته علاوه برآهن مواد مغذی دیگری مثل اسید فولیک, ویتامین 6B , ویتامین 12 B, ویتامین C و پروتئین نیز برای خون سازی لازم است که باید از طریق رژیم غذایی مناسب روزانه تأمین شوند.
کودکان و دانش آموزانی که دچار کم خونی فقر آهن هستند, همیشه احساس خستگی وضعف می کنند و اغلب از ورزش و فعالیت های بدنی دوری می کنند و یا در هنگام ورزش خیلی زود خسته می شوند. در این افراد تغییرات رفتاری به صورت بی حوصلگی وبی تفاوتی مشاهده می شود, کم خونی فقر آهن به علت تأثیر بر قدرت یادگیری وکاهش آن, افت تحصیلی دانش آموزان را باعث می شود.
علل ایجاد کم خونی در دوران مدرسه و بلوغ : برخی از عوامل بروز کم خونی فقر آهن در کودکان سنین مدرسه ونوجوانان شامل مصرف ناکافی مواد غذایی آهن دار, جایگزین شدن غذاهای غیر خانگی بجای غذاهای خانگی, خونریزی های شدید عادت ماهیانه در دختران, هیجان های عصبی دوران بلوغ که باعث بی اشتهایی می شود مصرف چای همراه با غذا و یا بلافاصله بعد از صرف غذا, مصرف بی رویه انواع شکلات و شیرینی که منجر به کم اشتهایی و کاهش دریافت مواد غذایی از جمله آهن, مصرف نان هایی حاوی خمیر مایه جوش شیرین و آلودگی های انگلی مانند شیستو زوما و کرم قلاب دار و ژیاردیا هستند که مقدار آهن بدن را کاهش می دهند.
رنگ پریدگی دائمی زبان و مخاط داخل پلک چشم ولب ها, احساس ضعف وخستگی, سیاهی رفتن چشم, بی تفاوتی, سرگیجه, سردرد, بی اشتهایی, حالت تهوع و خواب رفتن و سوزن سوزن شدن دست ها و پاها در افراد مبتلا به کم خونی فقر آهن بسیار شایع است.
به هرگونه نامنظمی ضربان قلب و اختلال ریتم قلبی آرتیمی گفته می شود که شامل دو نوع اصلی است.
ضربان قلب فرد بالغ در زمان استراحت و در حالت عادی باید بین 50 تا 80 بار در دقیقه باشد برادی کاردی نوع اول اختلال ریتم قلبی بوده که زمانی رخ می دهد که ضربان قلب بسیار آهسته و کمتر از 50 بار در دقیقه است.
تاکی کاردی نوع دیگر آرتیمی است که با ضربان قلب بسیار سریع و بیش از 100 بار در دقیقه مشخص می شود.
آرتیمی خفیف معمولاً بدون علامت بوده اما در موارد شدید اختلال ریتم قلبی، تپش قلب، تنگی نفس، احساس لرزش در قفسه سینه و کاهش سطح هوشیاری از علائم هشدار دهنده این بیماری است.
آرتیمی های شدید در صورت عدم درمان ممکن است باعث مرگ بیمار شوند معمولاً تپش قلب دائمی ناشی از وجود اضطراب در بیمار است اما اگر فردی به صورت کاملاً ناگهانی و به طور موقت از چند دقیقه تا چند ساعت دچار تپش قلب گردد حتماً باید برای انجام معاینات لازم به پزشک متخصص مراجعه نماید.
اختلال ریتم قلبی به چه دلایلی ایجاد می شود؟
اختلال ریتم قلبی ممکن است به دلایل مختلفی از جمله تنگی رگ های قلبی، نارسایی قلبی، بیماری های دریچه قلب و یا وجود یک عصب اضافه در مدارهای الکتریکی قلب ایجاد گردد.
پرکاری تیروئید و کم خون نیز از دیگر علل اختلال در ریتم قلبی و ایجاد بی نظمی در ضربان قلب افراد هستند.
گرفتن نوار قلبی (الکتروکاردیوگرام) استفاده از دستگاه هولتر (دستگاه قابل حملی که به مدت 24 تا 48 ساعت ضربان قلب بیمار را ثبت می کند) انجام EPS و تحریک الکتریکی قلب از طریق آنژیوگرافی و تست های استرس ورزشی از راه تشخیص آرتیمی به شمار می روند.
آرتیمی خفیف نیاز به درمان نداشته و با پیشگیری از موارد تشدید کننده بیماری مانند مصرف ادویه جات، چای غلیظ، نوشابه و قهمه می توان آن را کنترل نمود.
دارو درمانی راه اول درمان اختلال ریتم قلبی است هنگامی که استفاده از دارو برای درمان آرتیمی مؤثر واقع نگردد عمل ابلیشن یا سوزاندن بافت قلبی انجام می شود.
ابلیشن روشی است که با هدایت یک لوله نازک به سیاهرگ و عضله قلبی بیمار، بافت هایی را که باعث ایجاد بی نظمی در ضربان قلب می گردند را به وسیله امواج رادیویی تخریب می کند.
تغذیه صحیح میتواند از عوارض آلودگی هوا در بدن جلوگیری کند همچنین تغذیه صحیح، متعادل و کافی سیستم ایمنی بدن را قویتر میکند.
افرادی که به کمخونی مبتلا هستند بیشتر در معرض تضعیف سیستم ایمنی بدن قرار دارند به همین دلیل مصرف موادغذایی که موجب افزایش سیستم ایمنی بدن میشود، میتواند اهمیت داشته باشد.
مصرف موادغذایی حاوی ویتامین C بدن را تقویت میکند همچنین مصرف شیر میتواند رادیکالهای موجود در هوای آلوده را خنثی کند.
کمخونی وضعیتی است که در آن تعداد یا اندازه گلبولهای قرمز و یا مقدار
هموگلوبین موجود در خون کاهش یافته و تبادل اکسیژن و دیاکسیدکربن بین خون و
سلولهادچار اختلال میشود.
از
مهمترین مواد مغذی جهت خونسازی که کمبود آنها موجب بروز کمخونی میشود
میتوان به آهن، ویتامین ب 12 و اسیدفولیک اشاره کرد. از بین آنها
کمخونی ناشی از فقر آهن یکی از شایعترین کمخونیهای تغذیهای است.
دلایل اصلی کم خونی:
1 ـ دریافت ناکافی آهن به دلیل رژیم غذایی مورد استفاده که در آن آهن کمی وجود دارد، مانند بعضی از رژیمهای گیاه خواری.
2
ـ جذب ناکافی آهن در اثر اسهال، کاهش ترشح اسید معده، مشکلات گوارشی یا
تداخلات دارویی و داروهایی مثل کلستیرامین، سایمتیدین، پانکراتین،
رانیتیدین و تتراسایکلین).
3 ـ افزایش نیاز به آهن برای افزایش حجم خون در دوران نوزادی، نوجوانی، بارداری و شیردهی.
4
ـ خونریزی زیاد در دوران عادت ماهانه و یا در اثر جراحات یا ناشی از
همورویید (بواسیر) یا بیماریهای بدخیم و انگلها. کمبود آهن در مردان
بزرگسال معمولا در اثر از دست دادن خون است.
بعضی از علایم کمخونی فقر آهن عبارتند از:
رنگ
پریدگی پوست، زبان و مخاط داخل لب و پلک چشمها، خستگی زودرس، سرگیجه و
سردرد، خواب رفتن و سوزن سوزن شدن دست و پاها، حالت تهوع و در کمخونی شدید
گود شدن روی ناخن(ناخن قاشقی).
برای پیشگیری از کم خونی به نکات زیر توجه کنید:
افزایش
مصرف منابع غذایی آهن دار نظیر جگر، قلوه، گوشت قرمز، ماهی، زرده تخم مرغ،
سبزی های دارای برگ سبز تیره مثل جعفری، اسفناج، حبوبات مثل عدس و لوبیا و
دانه های روغنی و خشکبار مثل برگه زردآلو.
مصرف منابع حاوی ویتامین
C نظیر انواع مرکبات، لیموترش، گوجه فرنگی، انبه، گلابی، طالبی، گل کلم،
ریواس، سیب، خربزه و فلفل سبز در هر وعده غذایی جهت جذب بیشتر آهن