هنگامی که فشار خون خیلی پایین بیاید، در این صورت اعضای اصلی داخل بدن از قیبل مغز، کلیه ها و قلب نمی توانند کار خود را به درستی انجام دهند و ممکن است به طور موقت و یا دائم از کار بیفتند. فشار خون طبیعی 120 روی 80 میلیمتر جیوه است.
راه های تشخیص فشار خون پایین
اندازه گیری فشار خون چه در حالت دراز کشیده و یا ایستاده، اولین قدم برای تشخیص افت فشار خون است. از طریق آزمایشات زیر نیز می توان به افت فشار خون پی برد:
- شمارش کامل سلول های خونی : از این طریق می توان به کم خونی و یا افزایش سلول های سفید خون پی برد.
- اندازه گیری الکترولیت های خون: از این طریق می توان به کم آبی بدن، دفع املاح بدن، نارسایی کلیه و یا اسیدوز (زیادی اسید در خون) پی برد.
- اندازه گیری کورتیزول خون برای تشخیص بیماری غده آدرنال (فوق کلیه) و یا بیماری آدیسون
- کشت خون و ادرار برای تشخیص عفونت خون و ادرار
- عکسبرداری از قفسه سینه و شکم
- سی تی اسکن برای تشخیص ذات الریه، نارسایی قلبی، وجود سنگ کیسه صفرا، پانکراتیت و دیورتیکولیت
- الکتروکاردیوگرام برای تشخیص ضربان کند یا تند قلب، پریکاردیت (عفونت پرده قلب) و آسیب عضله قلبی
- ثبت هولتر برای تشخیص ضربان غیرطبیعی قلب
- اکوکاردیوگرام که ساختار و حرکت قلب را توسط امواج اولتراسوند نشان می دهد
درمان های زیر باید تحت نظر پزشک انجام شوند:
- اگر دارویی باعث کاهش فشار خون شده است، باید تحت نظر پزشک مقدار آن را کم کرد و یا مصرف نکرد و داروی دیگری به جای آن خورد.
- اگر به علت از دست دادن آب بدن، فشار خون پایین آمده است، باید مایعات بیشتری مصرف کرد.
- اگر از دست دادن خون، باعث کاهش فشار خون شده است، درمان شامل تزریق خون و مایعات به درون ورید (سیاهرگ) می باشد.
- اگر شوک عفونی باعث افت فشار خون شود، درمان شامل مصرف آنتی بیوتیک و تزریق مایعات داخل وریدی می باشد.
- ضربان کند قلب ممکن است به علت مصرف دارو باشد. لذا پزشک، یا مقدار دارو را کم می کند یا مصرف آن را متوقف می کند.
- اگر آمبولی ریه و یا ترومبوز وریدی باعث کاهش فشار خون شده است، درمان شامل رقیق کننده های خون وریدی از قبیل هپارین و رقیق کننده های خون خوراکی از قبیل وارفارین می باشد.
- افت فشار خون در اثر تغییر وضعیت بدن (از حالت نشسته یا خوابیده به حالت ایستاده) نیز با اصلاح رژیم غذایی قابل درمان است. این اصلاح شامل موارد زیر است:
افزایش مصرف آب و نمک
افزایش مصرف نوشیدنی های کافئین دار (زیرا کافئین عروق خونی را تنگ می کند)
درمان های خانگی
- آب زیادی بنوشید.
- نوشیدنی های الکلی را مصرف نکنید، زیرا الکل، موجب از دست دادن آب بدن می شود.
- از جوراب های واریس که رگ های پا را به هم می فشارد و تجمع خون در عروق پا را کم می کند، استفاده کنید.
- رژیم غذایی مناسب و سالمی داشته باشید. تمام مواد مغذی که برای سلامتی مهم است را مصرف کنید، از جمله: نان و غلات سبوس دار، میوه ها، سبزیجات، مرغ و ماهی.
- به آرامی موقعیت خود را تغییر دهید، مثلا به آرامی بلند شوید.
- قبل از بیرون آمدن از رختخواب، برای چند دقیقه نفس عمیق بکشید و سپس به آرامی بنشینید و بعد بایستید.
- در هنگام خوابیدن، سر خود را کمی بالاتر قرار دهید، با این کار اثر جاذبه زمین را کمتر می کنید.
- اگر شما در حالت ایستاده دچار افت فشار خون گشتید، ران های خود را مانند قیچی قرار داده و به هم فشار آورید و یا می توانید یک پای خود را بر روی یک پله و یا صندلی قرار دهید.
- وعده های غذایی کوچک و کم کربوهیدرات مصرف کنید.
- اگر بعد از غذا خوردن، فشار خونتان پایین می آید؛ پزشک ممکن است توصیه به نوشیدن قهوه و یا چای همراه با غذا کند تا فشار خون به طور موقت بالا رود.
- گیاهانی مانند: زردچوبه، دارچین، زنجبیل و فلفل کمک به افزایش فشار خون می کند و عملکرد کلیه ها را بهبود می بخشند.
- مصرف یک لیوان آب و آبلیمو با مقدار کمی نمک و یا شکر نیز مفید است.
- ورزش یوگا نیز مفید است. یوگا ذهن را آرام می کند، گردش خون را بهبود می بخشد و سیستم عصبی خودکار را متعادل می کند.
افرادی که فشار خون پایینتری دارند، در معرض خطر کمتری برای ابتلا به بیماری کلیوی، سکته و بیماری قلبی هستند. البته فشار خون پایین هم تا زمانی خوب است که در ما ایجاد مشکل نکند و به اندامهایمان صدمه نزند. ورزشکاران و بعضی افرادی که مرتبا ورزش میکنند، افرادی که وزن مناسبی دارند و افرادی که سیگار نمیکشند، اکثرا فشارخون کمتری دارند.

فشار خون توسط عمل پمپاژ قلب ایجاد میشود. قلب شما خون را از طریق شبکهای از رگها و مویرگها به تمام بدن پمپ میکند و سپس خون از طریق سیاهرگها به قلب بر میگردد.
وقتی قلب منقبض میشود، فشار خون در رگها بالا میرود که آن را فشار خون سیستولیک (ماکزیمم) مینامند و هنگامی که قلب منبسط شده و از خون دوباره پر میشود، فشار در رگها افت میکند که آن را فشار خون دیاستولیک (مینیمم) مینامند.
هنگام سنجش فشار خون، هر دو فشار فوق را اندازه میگیرند.
تغییرات فشار خون به این بستگی دارد که چه کاری انجام میدهد. پایینترین فشار خون هنگامی رخ میدهد که شما خواب یا در حال استراحت کامل هستید، ولی زیاد سر پا بودن، ورزش کردن و نگرانی و اضطراب سبب افزایش فشار خون میشوند.
فشار خون بالا خطر ابتلا به بیماری قلبی و سکته را افزایش میدهد. به همین باید سعی کنیم که فشار خون سالمی داشته باشیم. تحقیقات نشان میدهد بهترین فشار خون زیر مقدار 100 روی 70 است.
مقادیر فشار خون طبیعی، بالا و پایین
فشارخون طبیعی، فشار کمتر از 120 روی 80 میباشد. فشار خون بیش از 130 روی 80، فشارخون بالا محسوب میشود. فشارخون بالا خطر ابتلا به بیماریهای قلبی، کلیوی، سخت شدن دیوارهی عروق (آترواسکلروزیس)، آسیبهای چشمی و سکته را افزایش میدهد.
فشار خون پایین (hypotension)، فشاری است که باعث ایجاد علائم و نشانههای ناشی از کاهش جریان خون در عروق میشود. وقتی فشارخون به حدی کم باشد که سبب ایجاد نقصان در رسیدن اکسیژن و مواد مغذی به ارگانهای مختلف بدن مثل مغز، قلب و کلیه شود، اندامها نمیتوانند عملکرد طبیعی خود را انجام دهند و به مرور زمان صدمه میبینند.
بر خلاف فشار خون بالا، فشار خون پایین با نشانههای افت جریان خون شناسایی میشود نه با کمک اندازه گیری توسط دستگاه فشار خون (چون اغلب فشار خون بالا بدون علامت است).
مواقعی که فشار خون افت می کند
در اغلب موارد فشار خون هنگام بلند شدن، به خصوص بلند شدن ناگهانی بسیار پایین میآید. نشانههای این افت فشار، بیشتر سرگیجه و ضعف است.
هنگامی که بلند میشوید، خون تمایل به حرکت و جمع شدن در رگهای پاها دارد. در این هنگام رگهای پاها منقبض می شوند تا خون کافی به سمت قلب برگشت داده شود و کاهشی در مقدار خون خروجی قلب به وجود نیاید. اینجاست که خون برای مغز آماده و ارسال میشود. ولی اگر این روند به درستی انجام نشود و خون در رگها بماند، مقدار خون کمتری توسط قلب پمپ شده و خون کمتری به مغز میرسد. این مسئله باعث سرگیجه و در بعضی مردم ضعف و غش میگردد.
افت فشار خون بیشتر در محلهایی که مردم برای مدت زیادی سر پا هستند، مثل رژه و تظاهرات و… اتفاق میافتد. شما میتوانید این حالت را زمانی که به صورت چمباتمه و یا در حال نگاه کردن طبقه پایین کتابها و سپس بلند شدن ناگهانی هستید، امتحان کنید.
علل فشار خون پایین
1- بیماری حاد و پیشرفته مثل خونریزی یا عفونت شدید : خونریزی شدید، از دست دادن مایعات بدن، عفونت یا ضربه به قلب میتوانند دلیل فشار خون پایین هنگام نشستن و یا ایستادن باشند. هنگامی که این بیماریها وجود داشته باشند، اندازه گیری منظم فشار خون بیمار بسیار مهم است.
2- داروهای کاهنده فشار خون : تنها گروه دارویی که بر روی فشار خون در هنگام ایستادن اثر میگذارند، آلفا بلاکرها هستند که دوکسازولین نمونهای از آنها است. اگر شما از این دارو استفاده میکنید، باید فشار خونتان را هنگام ایستادن اندازه بگیرید و ببینید که آیا افت فشار خون دارید یا خیر.
3- اگر فردی مسن و یا دارای بیماری دیابت هستید، مستعد افت فشار خون در هنگام ایستادن هستید و قرصها و داروهای مدر، ممکن است اندکی آن را بدتر کنند.
4- اگر دچار مسمومیت غذایی و یا اسهال شوید، مقدار زیادی از مایع بدنتان کم می گردد و ممکن است داروهای مصرفی، فشار خونتان را بیشتر پایین بیاورند.
5- اگر دچار افت فشار خون هنگام بلند شدن هستید و از قرص و دارو استفاده میکنید، بلند شدن آهسته میتواند به شما کمک کند؛ مثلا اگر در حالت خوابیده و درازکش هستید، ابتدا بنشینید و سپس با گرفتن جایی مثل دیوار، بلند شوید.
نشانههای افت فشار خون
اگر خون کافی به مغزمان نرسد، سلولهای مغزی اکسیژن و مواد مغذی کافی دریافت نمیکنند و احساس گیجی، منگی و یا حتی غش کردن به فرد دست میدهد.
وقتی فشار خون، برای رساندن خون به ماهیچههای قلبی کافی نباشد، علائمی نظیر درد قفسه سینه (آنژین صدری) یا حتی حمله قلبی بروز میکند.
وقتی خون کافی به کلیهها نرسد، کلیهها توانایی خود را در دفع مواد زائد بدن مثل اوره و کراتینین از دست خواهند داد.
به طور کلی علائم افت فشارخون عبارتند از: سرگیجه، رنگپریدگی شدید، خشک شدن آب دهان، سیاهی رفتن چشمها، ضعف، استفراغ، خونریزی دستگاه گوارش، بیحالی و کسلی.
درمان فشار خون پایین
مواقعی که فشار خون افت میکند، مصرف مواد غذایی و آب قند تأثیری ندارد و خوردن کمی نمک به بالا بردن فشار کمک میکند.
فشار خون پایین در صورتی که بدون علامت باشد و سلامت اندامهای بدن را تهدید نکند، نیاز به هیچ درمانی ندارد.
به هر حال شایعترین علل فشارخون پایین کاهش حجم خون، بیماری قلبی و داروهای مصرفی توسط فرد میباشد که بسته به علت، درمان توسط پزشک انجام میگیرد.
فشاری را که جریان خون به دیواره رگ های خونی وارد می کند، به نام فشار خون می شناسیم. زمانی که خون کمتری به درون شریان ها (سرخرگ ها) برود و یا شریان ها بزرگتر از حالت عادی شوند، جریان خون دارای مقاومت کمتری خواهد شد و فشار خون کم می شود.

فشار خون دو نوع است: فشار خون سیستولیک (ماکزیمم) و فشار خون دیاستولیک (مینیمم).
فشار خون طبیعی 120 روی 80 میلیمتر جیوه است.
فشار خون سیستولیک (120) نشان دهنده فشاری است که قلب در حالت انقباض بوجود می آورد و در طی این انقباض، خون به عضلات قلب وارد می شود.
فشار خون دیاستولیک (80) نشان دهنده فشاری است که بعد از انقباض ایجاد می شود.
هنگامی که قلب در حال پمپ کردن خون است (انقباض)، فشار خون بالاتر است.
میزان فشار خون سیستولیک در بزرگسالان سالم بین 90 تا 120 میلیمتر جیوه است.
میزان فشار خون دیاستولیک در بزرگسالان سالم بین 60 تا 80 میلیمتر جیوه می باشد.
چه موقع فشار خون کم می شود؟
زمانی که جریان خون درون شریان ها (سرخرگ ها) کم شود و یا شریان ها بزرگتر از حالت عادی شوند، جریان خون دارای مقاومت کمتری خواهد شد و فشار خون کم می شود.
هنگامی که فشار خون خیلی پایین بیاید، اعضای اصلی داخل بدن مانند مغز، کلیه ها و قلب نمی توانند کار خود را به درستی انجام دهند و ممکن است به طور موقت و یا دائم از کار بیفتند.
کاهش فشار خون با اعداد مشخص نمی شود، بلکه با علائم شناخته می شود. برخی افراد با فشار خون 90 روی 50 مبتلا به فشار خون کم نیستند، زیرا علائم کاهش فشار خون را ندارند.
ولی افرادی که دارای فشار خون بالا هستند، اگر ناگهان فشار خونشان به 100 روی 60 افت پیدا کند، علائم کاهش فشار خون را نشان می دهند.
- اگر خون کافی به مغز نرسد، سلول های مغزی اکسیژن و مواد مغذی را به مقدار کافی دریافت نمی کنند و فرد احساس سبکی سر، سرگیجه و ضعف خواهد کرد.
- اگر شما از حالت نشسته یا خوابیده، ناگهان بلند شوید و بایستید، علائم کاهش فشار خون ظاهر می شود. ایستادن باعث می شود که خون به سمت پایین بدن برود و فشار خون کم شود. به این نوع کاهش فشار خون، افت فشار خون وضعیتی می گویند.
- اگر شما به مدت طولانی بایستید، نوعی از افت فشار خون وابسته به اعصاب رخ می دهد.
- هنگامی که خون کافی به عروق قلبی نرسد، فرد دچار درد قفسه سینه و حتی سکته قلبی می شود.
- هنگامی که خون به مقدار کافی به کلیه ها نرسد، کلیه ها قادر به دفع مواد زائد از بدن نخواهند بود.
- فشار خون پایین باعث شوک و کما می شود.
به طور کلی علائم افت فشار خون شامل:
- سرگیجه و یا سبکی سر
- غش کردن
- عدم تمرکز ذهنی
- تاری دید
- تهوع
- پوست رنگ پریده، سرد و مرطوب
- نفس نفس زدن
- خستگی
- افسردگی
- تشنگی

افراد در معرض خطر کاهش فشار خون
- افراد مسن : حدود 10 تا 20 درصد افراد بالای 65 سال، دچار افت فشار خون وضعیتی می شوند.
- افرادی که به طور مرتب ورزش می کنند.
- افرادی که وزن بدن را در حد ایده آل نگه می دارند.
- افراد غیرسیگاری
- استفاده کنندگان از داروهای خاص مانند: داروهای فشار خون بالا
- بیماران مبتلا به پارکینسون، دیابت و برخی بیماری های قلبی
عوارض کاهش فشار خون
افراد مبتلا به کاهش فشار خون، در معرض خطر سکته قلبی و مغزی، بیماری کلیه و بیماری قلبی قرار دارند.
دلایل کاهش فشار خون
- از دست دادن آب بدن: اسهال، تهوع و استفراغ، ورزش کردن، تعریق، تب و خستگی ناشی از گرما و یا گرمازدگی باعث کاهش آب بدن می شوند. اگر به میزان کافی آب ننوشید، دچار شوک، نارسایی کلیه، گیجی، اسیدوز (اسید زیاد در خون)، کما و حتی مرگ می شوید.
- خونریزی: آسیب ها، جراحی، زخم معده، زخم روده و یا سرطان باعث خونریزی بدن می شوند. اگر خون زیادی از دست برود، فرد دچار شوک می شود و خیلی سریع فوت می کند.
- التهاب اندام های بدن: به عنوان مثال در پانکراتیت (التهاب لوزالمعده) حاد، مایعات از رگ ها بیرون می آیند و وارد بافت ملتهب می شوند و باعث بزرگ شدن شکم، تغلیظ خون و کاهش مقدار خون می شوند.
- نوشیدن الکل
- استفاده از مواد مخدر
- افت فشار خون وضعیتی
- بیماری آدیسون: در این بیماری غده آدرنال (فوق کلیه) آسیب می بیند و هورمون کورتیزول از بین می رود. یکی از اعمال این هورمون، نگه داری فشار خون در حد طبیعی است.
- شوک عفونی (عفونت خون)
- آنافیلاکسی (شوک ناشی از حساسیت): اگر فردی به داروهایی نظیر پنی سیلین و یا غذاهایی مانند: بادام زمینی واکنش آلرژیک شدید نشان دهد.
- بارداری
- کم کاری غده تیروئید
- دیابت
- کاهش قند خون
- برخی داروهای بدون نسخه
- بیماری کبدی
- گشادی عروق خونی
- دمای بالا و یا پایین بدن
- اختلالات سیستم اعصاب مرکزی مانند آتروفی سیستم چندگانه
- مشکلات عصبی مانند نوروپاتی محیطی و یا نوروپاتی اتونوم
- اختلالات قلب و عروق
- بیماری های تغذیه ای
علت کاهش فشار خون در بیماری های قلبی
- تضعیف عضله قلب
- التهاب کیسه اطراف قلب
- آمبولی ریه
- ضربان آهسته قلب (برادی کاردی)
مقدمه: مسافرت به علت استراحت کم ، خستگی راه، تغییر شرایط آب وهوایی وتهیه آب وموادغذایی ازمنابع گوناگون در شهرها وروستاهای مختلف مسیر سفر، کاهش مقاومت بدن را به همراه دارد واز طرفی مسافر بیش از سایر مواقع در معرض بیماریها قرارمی گیرد و عوامل خطر آفرین بیش از همیشه او را احاطه می کنند. لذا رعایت ضوابط بهداشتی ونکات ایمنی از اهمیت زیادی برخوردار خواهد بود وضروری است که نسبت به رعایت مسائل بهداشتی ، حساسیتی مضاعف قائل شد. به همین لحاظ برخی مسائلی را که توجه به آنها در سفر ضروری است به صورت خلاصه در قالب توصیه های ذیل می توان به آنها اشاره نمود:
ا- آب آشامیدنی خودرا ازبطری های بسته بندی شده و بهداشتی ویا حتی الامکان از منابع مطمئن ومتصل به شبکه های آبرسانی شهری و روستایی تأمین نمایید(به کودکان خود بیاموزیدکه آب برخی ازشیرهای برداشت پارک هاومعابر عمومی مخصوص فضای سبزبوده وغیرقابل شرب می باشند).
2- مواد غذایی مورد نیاز خود را از فروشگاه های معتبر خریداری وقبل از خرید مواد غذایی بسته بندی شده، از درج شماره پروانه ساخت باکدبهداشتی وتاریخ تولیدوانقضای مصرف آن اطمینان حاصل نماییدوازخرید مواد غذایی خصوصاًساندویج ،بستنی ،فالوده و آبمیوه از فروشندگان دوره گرد نیز جداً بپرهیزید.
3-از خریدکنسرو وکمپوت بادکرده، زنگ زده ویا ضربه خورده خودداری نمایید. لازم به ذکر است حتماً قبل از باز کردن درب کنسروسالم ، آنرا به مدت بیست دقیقه در آب جوش قرار دهید، توجه داشته باشید آلودگی کنسرو به سم کشنده و مرگ آور بوتولیسم هیچگونه علامتی (مانند باد کردگی قوطی) نداردوفقط با حرارت می توان آن را خنثی نمود.
4- ازمصرف باقیمانده موادغذایی پاستوریزه که پس ازباز شدن درب ظرف،درخارج ازیخچال نگهداری شده است خودداری نمایید.
5- در سفر از غذاهای ساده وحتی الامکان مواد غذایی که خودتان تهیه کرده ایداستفاده نمایید.
6- آجیل وخشکبار مورد نیاز خودرا حتی الامکان به صورت بسته بندی تهیه نمایید واز خرید خشکبار وآجیل که آثار آفت زدگی،رطوبت، کهنگی در آنها دیده می شود پرهیز کنید.
7-از مصرف سالاد وسبزیجاتیکه از بهداشت وسلامت آنها اطمینان ندارید(به ویژه در رستوران ها) خودداری نمایید.
8- میوه هایی را که خریداری می کنید ، با آب تمیز وبهداشتی ، یکی یکی وبا دقت بشویید.(ریختن میوه ها در داخل لگن دستشویی اماکن می تواند بر آلودگی سطح آن بیافزاید.
9- درصورت نیازبه گوشت تازه ،مرغ وماهی حتماً آنرا ازفروشگاههای معتبرخریداری نمایید(توجه کنیدکه لاشه های گوشت بایددارای مهرنظارت دامپزشکی باشند).
10- ظروف ووسایل پخت وپزرا در داخل کیسه های نایلونی تمیز نگهداری کنیدتا در مدت سفر آلوده نشوند.(برای شستن ظروف والبسه حتماً از آب سالم استفاده نمایید، شستشودر آب جوی و رودخانه خطر آلودگی بیشتری را به دنبال خواهدداشت،سعی کنید از لیوان شخصی و یا یکبار مصرف استفاده نماییدوپس از مصرف آن را خورد کرده ودور بریزید تا امکان استفاده مجدد از آن نباشد.
12- ازریختن زباله دراماکن ومعابرعمومی جداً خودداری نمایید،زباله های خودرا درطول سفر،درکیسه های نایلونی نگهداری ودراولین سطل زباله شهری بریزید.
13- درحمل ونگهداری وسایل آتش زا وگاز سوز مانند کپسول پیک نیک دقت واحتیاط لازم را به عمل آورید.
14- همواره در مسافرت، صابون به همراه داشته باشید وپس از توالت رفتن ، دستهایتان را با آب و صابون بشویید.
15- سیگارکشیدن در مراکز زیارتی، اماکن عمومی وسایل نقلیه همگانی ضمن به خطر انداختن سلامت خودودیگران تجاورز به حقوق عمومی جامعه محسوب می شود واز نظر قانونی نیزممنوع است لذا جداً خودداری نمایید.
16- جهت پیشگیری ازبیماریهای پوستی هنگام اقامت در هتل ، حتی الامکان از ملحفه ووسایل شخصی استفاده نمایید.
17- مطالعه در داخل وسیله نقلیه در حال حرکت موجب خستگی چشم ووارد شدن آسیب جدی به آن در طولانی مدت می شود.
18- از تعویض روغن اتومبیل خود در حاشیه جاده ها وییلاق ها جداً خودداری کنید.
19- استراحت و رفع خستگی در مسیرهای طولانی ، موجب افزایش توان و سطح هوشیاری راننده است واز مواجه شدن با خطرات احتمالی می کاهد.
10 نشانه اصلی دیابت
دیابت بویژه دیابت نوع دوم، بیماریای است که به صورت مستقیم با الگوی زندگی انسان مرتبط بوده و محصول زندگی مدرن است.فقدان تغذیه مناسب، عدم کنترل مناسب روی تغذیه و بیتحرکی همگی از عوامل تشدید کننده احتمال بروز دیابت هستند. سایت اینترنتی هلت می آپ در مقالهای 10 نشانه مهم دیابت را اعلام کرده است که عبارتند از:
1. افزایش غیرعادی تشنگی و تکرر ادرار 2. گرسنگی افراطی3. کاهش ناگهانی وزن 4. کاهش سرعت بهبود زخمها 5. خستی و تحریک پذیری غیرمعمول 6. تار شدن دید 7. خشکی پوست 8. بیحسی و کرخت شدن دستها و پاها 9. افزایش عفونتهای پوستی 10. سردردهای مکرر.به گفته متخصصان؛ دیابت بیماری جدی است که حتی بیش از سایر امراض کشنده مثل ایدز و سرطان قربانی میگیرد و تنها راه مقابله با آن افزایش الگوی سالم در زندگی روزمره است.
با معده خالی ورزش نکنید
برخی افراد تصور میکنند که اگر با معده خالی ورزش کنند، میتوانند چربیهای بدن خود را بیشتر آب کنند و در نتیجه لاغرتر میشوند. این باور اشتباه است، چون آزمایشات نشان میدهد ورزش کردن با معده خالی نه تنها سودی برای بدن ندارد بلکه در واقع میتواند پیامد منفی و مضر هم داشته باشد. این مطالعه که در یک مجله تناسب اندام در آمریکا منتشر شده حاکی است اگر با معده پر یا خالی ورزش کنید در هر حال بدنتان به یک اندازه چربی میسوزاند اما مشکلی که ممکن است در صورت ورزش کردن با معده خالی بروز کند این است که گرسنه بودن در این وضعیت، موجب تحلیل رفتن عضلات میشود.به گزارش روزنامه تلگراف، انجام تمرینات شدید با معده خالی شما را خستهتر میکند و بدنتان فاقد انرژی لازم برای سوزاندن چربیهای بیشتر خواهد بود. مصرف مواد دارای کربوهیدرات مانند ماکارونی و سیبزمینی بسیار برای ورزشکاران مفید است، به هیچ وجه ورزشکار نباید قبل از تمرینات مواد قندی مصرف کند زیرا باعث بیحالی میشود. بهتر است ورزشکاران قبل از شروع ورزش تا دو ساعت قبل از آغاز تمریناتشان موادی مانند مایعات محتوی املاح از جمله شربت آبلیمو و مقداری بسیار اندکی نمک مصرف کنند.وی افزود: ورزشکاران باید دقت کنند که قبل از آغاز تمرینات به هیچ وجه غذاهایی پر حجم مصرف نکنند و بهتر است از غذاهای سبک مانند خرما، کیک و کلوچه استفاده کنند. این قهرمان ووشوی جهان با اشاره به اینکه مصرف مواد شیرین و قندی باعث ترشح انسولین در بدن میشود که این مسئله ممکن است قند خون افراد را پایین آورد، این مسئله باعث بیحالی، سردرد و سرگیجه در ورزشکار میشود.اوجاقی ادامه داد: مصرف آب در زمان تمرین نیز بسیار مهم است زیرا میتواند جبران آب بدن بر اثر عرق کردن را انجام دهد و به هیچ وجه توصیه نمیشود که افراد در حین ورزش غذا مصرف کنند.مهمترین غذای مصرفی ورزشکاران در برنامههای تغذیه آنان باید مواد کربوهیدرات شامل ماکارونی و سیب زمینی باشد. این مواد دارای خاصیتی هستند که انرژی ورزشکار را در حین ورزش جبران می کنند و در مراحل بعد مصرف پروتئین نیز بسیار اهمیت دارد البته این نوع تغذیه منوط به آن است که شخص ورزشکار در زمان وزنکشی نباشد.
هشداری که ناخن ها به ما می دهند!
آیا
می دانستید ناخنها میتوانند گویای سلامت و یا عدم سلامتی بدن ما باشند؟ علائم
وجود مشکلاتی در قلب، ریه و کبد
می توانند خود را به صورت سفیدی، کبودی و یا ناهمواری در ناخن آشکار سازند.هر چند
که مشاهده یک عامل جدید ممکن است اجباراً نشانهای از بروز یک بیماری خاص نباشد،
اما بد نیست با علائمی که در شکل و رنگ ناخنها پدیدار میشوند، آشنا شوید. با
مطالعه این مطلب میتوانید به رازهایی که ناخنها آشکار میکنند، پی ببرید؛
ناخن رنگ پریده:
گاهی اوقات داشتن ناخنهای رنگ پریده میتواند نشانهای از وجود برخی بیماریهای جدی مانند کم خونی، نارسایی قلبی، بیماریهای کبدی و سوء تغذیه باشد.
ناخن سفید رنگ:
ناخن سفید با لبه تیره رنگ میتواند از علائم مشکلات کبدی مانند هپاتیت باشد. رنگ انگشتان اگر به زرد متمایل یاشد، داشتن بیماری کبدی را اثبات میکند.
ناخن زرد رنگ:
یکی از شایع ترین دلایل زرد بودن ناخن، عفونتهای قارچی است. در موارد شدید بستر ناخن عقب رفته و ناخن ضخیم و ترک خورده میشود. در موارد کمیاب، زردی ناخن میتواند نشان دهنده مشکلات جدی تیروئید، ریه، دیابت و یا بیماری پوستی پسوریازیس باشد.
ناخنهای کبود:
ناخن کبود بدان معناست که بدن نمیتواند اکسیژن کافی دریافت کند. این مشکل به صورت بالقوه نشان دهنده بروز یک نوع عفونت ریهای مانند ذات الریه و یا برخی مشکلات قلبی است.
ناخنهای مواج و ناهموار:
اگر سطح ناخن، مواج و دارای فرورفتگی و برآمدگی باشد و پوست زیر ناخن به قهوهای مایل به قرمز تغییر رنگ داده باشد، میتواند از نشانههای اولیه بیماری پوستی پسوریازیس و یا التهاب مفاصل باشد.
ناخن پوسته پوسته شده و ترک خورده:
ناخنهای خشک و شکننده که دائماً ترک خورده و ترکها به بستر ناخن پیش میروند، به مشکلات تیروئید مربوط میشود. اما اگر ترکهای ایجاد شده به رنگ زرد متمایل باشند، احتمال عفونتهای قارچی بیشتر است.
پف کردگی بستر ناخن:
پوست اطراف ناخن، اگر پف کرده و به رنگ قرمز متمایل باشد میتواند به عنوان التهاب ناخن شناخته شود. لوپوس و بیماریهای بافت همبند از این دسته به شمار میآیند. همچنین وجود عفونت در بدن نیز میتواند باعث قرمزی و التهاب پوست شود.
خطوط تیره زیر ناخن:
خطوط تیره زیر ناخن را نباید نادیده گرفت و در اولین فرصت باید به پزشک مراجعه شود. اغلب دلیل نمایان شدن این خطوط، وجود تومورهای سیاه رنگ قشر عمیق پوست ملانوما است که از خطرناک ترین نوع سرطان پوست به شمار می آید.
جویدن ناخن:
جویدن ناخن ممکن است چیزی بیشتر از یک عادت قدیمی نباشد، اما در برخی موارد میتواند از علائم استرس مزمن باشد که نیاز به درمان دارد. همچنین جویدن و کندن ناخن میتواند نشانه وسواس جبری باشد که در این صورت باید با پزشک معالج مشورت شود.گر چه برخی شرایط و ناهنجاری ها در بدن موجب تغییر رنگ و شکل ناخن ها می شوند، اما این تغییرات در موارد نادر نشان دهنده بیماری است، به گونه ای که تمام افرادی که ناخنهای سفید رنگ دارند، حتماً به هپاتیت مبتلا نیستند. با این وجود اگر ناخنهایی سالم دارید احتمالاً بدن شما نیز از شر مشکلات فوق در امان است. اما چنانچه نگران تغییرات ظاهری ناخنهای خود هستید، به طور حتم مراجعه به یک متخصص پوست بی ضرر خواهد بود.