مصرف بیش از حد گوشت قرمز باعث سکته‌ی مغزی می‌شود

مصرف منظم و بیش از حد گوشت قرمز خطر سکته مغزی را افزایش می‌دهد. این در حالی است که منابع دیگر پروتئین این خطر را کاهش می‌دهند.

گوشت قرمز بخش عمده‌ای از برنامه‌ی غذایی زندگی مدرن امروزی را به خود اختصاص داده است، به دلیل این که بر اساس یک باور اشتباه مردم تصور می‌کنند گوشت قرمز برای به خصوص مردها ضروری است.

این تصور وجود دارد که مردها بیشتر از زن‌ها به گوشت قرمز نیاز دارند و برای همین مصرف گوشت قرمز در بین مردم و به ویژه در کشورهای ثروتمند بیشتر شده است.

محققان دانشگاه هاروارد نتایج دو پژوهش گسترده را جمع آوری کرده و از نزدیک تغذیه‌ی 84010 زنِ بین 30 تا 55 سال و 150 مرد بین 40 تا 75 ساله را به ترتیب به مدت 26 و 25 سال مورد بررسی قرار دادند.

نتایج این بررسی‌ها نشان داد هر چه مصرف گوشت قرمز بیشتر می‌شود خطر سکته‌ی مغزی نیز افزایش می‌یابد.

جذب پروتئین از طریق مصرف محصولات لبنی خطر سکته‌ی مغزی را بین 10 تا 11 درصد کاهش می‌دهد

محققان با در نظر گرفتن این که در هر وعده مصرف گوشت بین 110 تا 170 گرم گوشت مصرف می‌شود به این نتیجه رسیدند افرادی که روزانه دو وعده گوشت قرمز می‌خورند، به میزان 28 درصد بیشتر در معرض خطر سکته‌ی مغزی قرار می‌گیرند. در مورد زن‌ها این احتمال 19 درصد تخمین زده شده است.

در عوض محققان مشاهده کردند مصرف گوشت سفید به جای گوشت قرمز خطر سکته‌ی مغزی را به میزان 27 درصد کاهش می‌دهد و جایگزین کردن پروتئین‌های گیاهی این خطر را 17 درصد کاهش می‌دهد.

مصرف ماهی نیز همین تأثیر را دارد و در نهایت این که جذب پروتئین از طریق مصرف محصولات لبنی خطر سکته‌ی مغزی را بین 10 تا 11 درصد کاهش می‌دهد.

6 مرحله برای بهبود رژیم لاغری

آیا شما هم رژیم گرفته‌اید اما از آن راضی نیستید و تصور می‌کنید رژیمتان نیاز به تغییراتی دارد؟ در این مطلب کوتاه 6 مرحله برای دست یافتن به رژیم غذایی سالم و نتیجه بخش ارائه می‌دهیم.

1- یادداشت بردارید

از همین امروز هر آنچه می‌خورید را یادداشت کنید. تمام کالری‌ها و میزان مواد غذایی چربی که می‌خورید را بنویسید. با خودتان صادق باشید. نتیجه‌ی مطالعات نشان می‌دهد افرادی که برنامه‌ی لاغری دارد و هر غذایی که می‌خورند را یادداشت می‌کنند دو برابر بیشتر از افرادی که این کار را نمی‌کنند وزن کم می‌کنند.

زمانی که یک لیست از غذاهای مصرفیتان تهیه می‌کنید کم کم عادت‌های غذایی‌تان بهتر می‌شود و مواد غذایی زاید را حذف می‌کنید.

2- برچسب مواد غذایی را مطالعه کنید

بر اساس بررسی‌هایی که در مرکز Fred Hutchinson Cancer Center انجام شده است، افرادی که اطلاعات غذایی روی برچسب مواد غذایی را به دقت می‌خوانند نسبت به افرادی که به ترکیبات مواد غذایی مصرفی خود اهمیتی نمی‌دهند لاغرتر هستند.

زمانی که یک لیست از غذاهای مصرفیتان تهیه می‌کنید کم کم عادت‌های غذایی‌تان بهتر می‌شود و مواد غذایی زاید را حذف می‌کنید

3- شاخص توده‌ی بدنتان را اندازه بگیرید

قبل از اینکه رژیم بگیرید باید مطمئن شوید آیا به رژیم لاغری نیاز دارید یا خیر؟ برای فهمیدن این موضوع شاخص توده‌ی بدنتان را اندازه بگیرید. در این صورت بهتر می‌فهمید که چقدر نیاز به لاغری دارید.

4- ناهار را بیشتر از شام میل کنید

به جای اینکه جلوی تلویزیون بنشینید و یک شام مفصل میل کنید، برای ناهار غذای کامل‌تری صرف کنید. در طول شب فعالیت بدنی کم می‌شود. برای همین گاهی وقت‌ها برای لاغر ماندن کافی است که در طول شب پرخوری نکنید و بیشتر غذاها را در طول روز میل کنید که فعالیتتان بیشتر است.

5-طبیعت را به منزل خود ببرید

برای اینکه تغذیه‌ی سالمی داشته باشید لازم است که مواد غذایی خوبی تهیه کرده باشید.

تا جایی که برایتان امکان دارد مواد غذایی تازه و طبیعی خریداری کنید. توصیه می‌کنیم میوه و سبزیجات تازه‌ی رنگی را در الویت برنامه‌ی غذایی‌تان قرار دهید. هر چه این مواد غذایی رنگی‌تر باشد نشانه‌ی این است که این مواد غذایی حاوی عناصر مغذی بیشتری است.

6- به خودتان جایزه بدهید

اگر تصمیم گرفته‌اید سبک زندگی‌تان را تغییر دهید باید برای خودتان اهداف و مراحلی را تعیین کنید. بعد از اینکه هر کدام از این مراحل را پشت سر گذاشتید و به هدفتان رسیدید به خودتان جایزه بدهید. مثلاً زمانی که با دقت توانستید غذاهایی که در طول یک هفته مصرف کردید را بنویسید معطل نکنید و به خودتان جایزه بدهید.

گلوکوم یا آب سیاه چشم چیست؟

گلوکوم (Glaucoma) یا آب سیاه چشم، با افزایش فشار داخل چشم و کاهش میزان بینایی مشخص می شود.

آب سیاه در مردان نسبت به زنان شیوع بیشتری دارد. آب سیاه دومین علت شایع نابینایی در جهان بعد از آب مروارید است.

علل

در گلوکوم، فشار مایع داخل چشم (زلالیه) زیادتر از حد معمول می‌گردد که به دلیل اشکال در خروج این مایع از منافذ بسیار کوچکی در پیرامون عنبیه (قسمت رنگی چشم) است.

در برخی موارد به طور مادرزادی منافذ تنگ هستند. در موارد دیگر جلو آمدن عنبیه یا مسدود شدن این منافذ با رنگدانه های عنبیه یا سلول های خون پس از خونریزی داخل چشم، مسیر تخلیه مایع داخل چشم مسدود می‌شود.

زیادی فشار داخل چشم منجر به تحلیل عصب بینایی و کاهش بینایی می‌شود

میزان آسیب به شدت و مدت افزایش فشار داخل چشم وابسته است.

عوامل افزایش دهنده خطر

- افزایش زیاد فشار داخل چشمی

- افزایش سن

- سابقه خانوادگی ابتلا به گلوکوم

- دیابت

- بیماری قلبی عروقی

- سیاه پوست بودن

- کم بودن ضخامت قرنیه

- سردرد های میگرنی- بیماری های فشار خون

- قرص‌های سرماخوردگی و آلرژی، آنتی هیستامین‌ها، آرام‌بخش‌ها، داروهای کورتیکواستروئیدی و برخی داروهای معده و روده‌ که فشار چشم را بالا می برند.

- افراد با عینک نمره بالا

- دوربینی و نزدیک بینی

- افراد دچار وقفه تنفسی در خواب

نکات مهم

- افراد بالای 40 سال، هر چند سال یک بار معاینه چشم شوند.

- در خانواده هایی که یکی از اعضا از جمله پدر، مادر، خواهر و یا برادر مبتلا به آب سیاه چشم هستند، معاینات دوره ای چشم، باید با فواصل زمانی کوتاه تری (مثلا به صورت سالیانه) انجام شود تا در صورت وجود آب سیاه به موقع تشخیص داده شود.

انواع گلوکوم

زاویه طبیعی قرنیه و عنبیه به طور طبیعی 30 تا 45 است و با بالارفتن سن، این زاویه تنگ‌تر می‌شود و بر اساس این زاویه، گلوکوم به زاویه باز و بسته تقسیم می‌شود.

انواع گلوکوم عبارتند از:

- گلوکوم اولیه

- گلوکوم زاویه باز اولیه

- گلوکوم زاویه بسته حاد اولیه

- گلوکوم زاویه بسته تحت حاد

- گلوکوم زاویه بسته مزمن

- گلوکوم مادرازدی

- گلوکوم ثانویه

گلوکوم اولیه

اگر علتی برای ایجاد گلوکوم یافت نشود، به نام گلوکوم اولیه گفته می‌شود.

گلوکوم زاویه باز اولیه

شایع ترین نوع گلوکوم می‌باشد. جنبه ژنتیکی، خانوادگی، فامیلی و نژادی دارد. بعد از 50 سالگی بروز می‌کند و تا مراحل آخر، بیمار هیچ علامتی ندارد و در معاینات پزشکی کشف می شود.

در این بیماری، میدان بینایی به تدریج کوچکتر شده و در انتها، بیمار فقط دید لوله ای دارد و فقط روبروی خود را می‌بیند.

علائم:

- از دست‌ رفتن‌ دید محیطی‌ در نواحی‌ کوچک‌ از میدان‌ دید

- تاری‌ دید‌ در یک‌ طرف‌ میدان‌ دید

- بزرگ تر شدن‌ نواحی‌ از دست‌ رفتن‌ دید، معمولاً در هر دو چشم‌

- سفت‌ شدن‌ کره‌ چشم‌

- دیدن‌ هاله‌ در اطراف‌ نورها

- وجود نقاط‌ کور در میدان‌ دید

- نامناسب‌ بودن‌ دید در شب‌

درمان:

درمان داوریی تحت نظر پزشک متخصص. اگر با داروها فشار چشم بیمار طبیعی نشود، لیزر درمانی یا عمل جراحی لازم می‌شود.

گلوکوم زاویه بسته حاد اولیه

این حالت وقتی رخ می‌دهد که برآمدگی عنبیه در زاویه اتاق قدامی چشم انسداد ایجاد کند. به این ترتیب، کاهش خروج زلالیه باعث افزایش حاد فشار داخل چشم شود.

افراد دوربین (به علت اینکه از قبل تنگی زاویه دارند)، همچنین افراد پیر (به علت بزرگ شدن عدسی) بیشتر به این حالت دچار می‌شوند.

علایم:

این بیماری اکثرا بصورت حمله‌ای است. در یک چشم ظاهر می شود.

حملات آن معمولا هنگام عصر به علت گشادشدن نسبی مردمک و یا هنگام استفاده از داروهای گشادکننده مردمک در معاینات پزشکی رخ می‌دهد.

تاری دید شدید

درد طاقت فرسای چشم

قرمزی چشم

اشک ریزش و حساسیت به نور

دیدن هاله ای اطراف نور

تهوع و استفراغ

در معاینه پزشکی، فشار داخل چشم افزایش یافته و مردمک به نور پاسخ نمی‌دهد و گشادی نسبی دارد و قرنیه کدر می شود.

درمان:

درمان گلوکوم زاویه بسته حاد یک فوریت پزشکی است. فشار داخل چشم باید سریعا پایین آورده شود.

بعد از آن درمان اصلی، جراحی است که جراحی روی هر دو چشم انجام می‌شود.

فشار داخل چشم را با داروهای دیورتیک (ادرار آور) پایین می‌آورند.

گلوکوم زاویه بسته تحت حاد

این بیماری نوع حاد است، فقط حملات افزایش فشار داخل چشم در اینها مدت کمتری می‌ماند و حالت راجعه دارد. حملات خودبخود رفع می‌شوند. گاه به فرم حاد تبدیل می‌شوند.

علایم :

حملات کوتاه مدت و راجعه درد

قرمزی، تاری دید یکطرفه همراه با دیدن هاله اطراف نور

درمان آن، مشابه نوع زاویه بسته حاد اولیه است.

گلوکوم زاویه بسته مزمن

این بیماری نیز مثل نوع زاویه باز مزمن، با کاهش وسیع میدان بینایی تظاهر پیدا می‌کند.

این بیماران هیچ گاه دچار حملات افزایش فشار داخل چشم نمی شوند.

درمان با جراحی است.

گلوکوم مادرازدی

این بیماری بر اثر ناهنجاری رشد ساختمان چشم ایجاد می شود.

نوع ثانویه آن همراه با برخی بیماری های مغزی مادرزادی دیده می شود (استورچ وبر- نورفیبروماتوز و سرخجه مادرازدی).

تشخیص گلوکوم مادرزادی معمولا تا یک سالگی داده می شود.

علائم:

اشک‌ریزش، اولین و شایع ترین علامت آن می‌باشد.

حساسیت به نور و کاهش شفافیت قرنیه وجود دارد.

در معاینه پزشک: افزایش فشار داخل چشم و بزرگ شدن کاپ اپتیک وجود دارد.

در این بیماران قرنیه بزرگ می‌شود و چشم بزرگ می‌شود که اصطلاحا چشم گاوی (بوفتالموس) می‌گویند.

پارگی چشم با ضربه خفیف و کوری نتایج این بیماری است.

درمان این گلوکوم، جراحی است.

گلوکوم ثانویه

علت افزایش فشار داخل چشم در گلوکوم ثانویه، بیماری چشمی دیگری می‌باشد. بیماری های مانند:

کاتاراکت (آب مروارید)

در رفتگی عدسی

التهاب شبکیه (تومور چشمی)

مصرف کورتون ها (معمولا مصرف موضعی این داروها باعث گلوکوم می‌شود)

ضربه ها نیز می‌توانند باعث افزایش فشار داخل چشم و گلوکوم گردند.

7 ورزش برای درد زانو

غالبا زانودرد در اثر استفاده بیش از حد، کم تحرکی، گرم و سرد نکردن بدن موقع ورزش و یا کشش نامناسب بدن عارض می‌شود.

در این مطلب 7 ورزش برای بهبود درد زانو را برای شما بیان می کنیم.

1- کشش زردپی طرفین حفره پشت زانو

بدن خود را با 5 دقیقه راه رفتن گرم کنید.

سپس، بدن خود را بکشید.

به پشت دراز بکشید.

یک ملحفه را به دور پای راست بیندازید.

از این ملحفه کمک ببرید و با استفاده از آن، پای خود را بکشید.

مدت 20 ثانیه به همین حالت بمانید.

دوباره تکرار کنید و بعد پای خود را عوض کنید.

تنوع ورزش ها و یا ورزش های کششی، بدن شما را نرم می کند.

کشش، یکی از ورزشهای مهم برای افراد مبتلا به استئوآرتریت (درد مفاصل) است

ورزش های قدرتی، عضلات را قوی می کنند تا مفاصل ضعیف را محکم کنند.

ورزش های هوازی (مانند پیاده روی)، به توانایی بیشتر ریه و قلب کمک می کنند.

2- کشش ساق پا

ورزش های کششی، عضلات را شل می کنند، انعطاف پذیری بدن را بهتر می کنند و از درد و صدمات جلوگیری می کنند.

دست های خود را روی پشتی یک صندلی تکیه دهید.

پای راست خود را خم کنید.

پای چپ با فاصله یک قدم در پشت پای راست قرار بگیرد.

به آرامی پای چپ خود را صاف کنید. پاشنه پای چپ را به زمین فشار دهید.

باید کشیدگی در پشت پای خود احساس کنید.

برای انجام کشش بیشتر:          

به جلو خم شوید، در نتیجه زانوی راست بیشتر خم می شود.

مدت 20 ثانیه در این حالت بمانید.

دو بار این حرکت را انجام دهید و سپس پای خود را عوض کنید.

3- مستقیم پا را بالا آوردن

به پشت دراز بکشید.

آرنج های خود را روی زمین قرار دهید و سر خود را بالا بیاورید.

زانوی چپ خود را خم کنید.

کف پاها باید روی زمین باشد.

پای راست خود را صاف و بلند کنید. انگشتان پا باید رو به بالا باشند.

عضلات ران پای راست خود را سفت کنید.

باید دقت کنید که برای بالا آوردن پا، نباید از عضلات پشت استفاده کنید.

به مدت 5 ثانیه در این حالت بمانید و سپس به آرامی پای خود را بر زمین بگذارید.

10 بار این حرکت را انجام دهید و سپس استراحت کنید. 10 بار دیگر نیز انجام دهید و بعد پای خود را عوض کنید.

4- پشتیبانی از چهار طرف

اگر پای خود را به سختی بالا می برید، این ورزش را انجام دهید.

این ورزش بر عضله چهار سر ران تاثیر دارد.

به روی زمین دراز بکشید.هر دو پا باید روی زمین باشد.

عضلات پای چپ را سفت کنید و مدت 5 ثانیه در همین حالت بمانید و سپس شل کنید.

10 بار این تمرین را انجام دهید و استراحت کنید. سپس 10 بار دیگر نیز انجام دهید.

سپس پای خود را عوض کنید.

5- قدم های نشسته

این حرکت باعث تقویت عضلات ران و باسن می شود. بنابراین شما به راحتی می توانید پیاده روی کنید و یا از صندلی بلند شوید.

صاف بر روی صندلی بنشینید.

پاهایتان باید بر روی زمین باشد.

پای راست را با زانوی خمیده از زمین بلند کنید .

5 ثانیه پا را در هوا نگه دارید و سپس به آرامی پای خود را بر روی زمین بگذارید.

این حرکت را 10 بار انجام دهید، استراحت کنید. 10 بار دیگر هم انجام دهید و سپس پای خود را عوض کنید.

اگر برایتان سخت است، برای بالا بردن پا، از دستان‌تان هم می توانید کمک بگیرید.

6- فشار دادن بالش

این حرکت به قوی شدن عضلات داخل پا و حفاظت از زانو کمک می کند.

به پشت دراز بکشید و هر دو زانو را خم کنید، یا روی یک صندلی بنشینید.

یک بالشت بین دو زانو قرار دهید.

دو  زانو را به هم فشار دهید.

5 ثانیه در این حالت بمانید و سپس شل کنید.

این حرکت را 10 بار انجام دهید، استراحت کنید و 10 بار دیگر هم انجام دهید.

7- بلند کردن پاشنه پا

پشت صندلی را بگیرید.

صاف بایستید.

پاشنه پاها را از زمین بلند کنید.

5 ثانیه در این حالت بمانید و سپس به آرامی پاشنه ها را روی زمین بگذارید.

این حرکت را 10 بار انجام دهید، استراحت کنید و 10 بار دیگر هم انجام دهید.

اگر برایتان سخت است، می توانید بر روی صندلی بنشینید و این حرکت را انجام دهید.

در زمستان بیشتر مراقب سکته باشید

سرمای هوا با بالا رفتن فشار خون در ارتباط است، بنابراین هوای سرد به ویژه زمستان فشار خون را به خصوص در افراد سالمند بالا برده و آن ها در معرض خطر سکته قرار می دهد.

تغییرات آب و هوا و گذر فصل‌ها می‌تواند روی خلق‌و‌خو و رفتارهای ما تأثیر بگذارد. اما چیزی که شاید کمتر به آن توجه کرده باشیم، این است که وقتی هوا سرد می‌شود، ممکن است احتمال بیماری‌های قلبی بالاتر برود یا فشار خون‌‌مان خوب کنترل نشود.

در فصل تابستان، تعداد افرادی که پاسخ مناسب به درمان ضد فشار خون داشته‌اند و فشار خون آنها به سطح طبیعی برگشته، حدود 9 درصد بیشتر از فصل زمستان بوده است.

سرمای هوا با بالا رفتن فشار خون در ارتباط است، بنابراین هوای سرد به ویژه زمستان فشار خون را به خصوص در افراد سالمند بالا برده و آن ها در معرض خطر سکته قرار می دهد.

اندازه فشار خون در طی روز در نوسان است. مقدار فشارخون شب ها هنگام خواب و روزها هنگام بیدار شدن از خواب پایین تر است.

به محض خارج شدن از رختخواب فشارخون شروع به افزایش می کند تا این که در اواسط بعدازظهر، مقدارش  به حداکثر می رسد. از اواسط بعد از ظهر و عصر به بعد، مجددا فشار خون رو به کاهش می رود.

در صورتی که الگوی نوسانات فشار خون غیر از این باشد، برای مثال: اگر فشار خون صبح ها بالاتر باشد، احتمالا مشکلاتی وجود دارد، مانند کنترل ناقص فشار خون، وقفه تنفسی هنگام خواب، تومورهای غدد فوق کلیه و بیماری کلیه.

بیماران مبتلا به فشارخون باید به طور مرتب فشارخون خود را، به ویژه در فصل زمستان، اندازه بگیرند

عوامل موثر بر تغییر میزان فشار خون

شیفت شبانه کاری

مصرف کافئین

مصرف سیگار

پر بودن مثانه

فشار عصبی

استرس زیاد

مصرف داروهای فشار خونی که تاثیرشان تا 24 ساعت ادامه نداشته باشد.

فصول سرد سال

چرا در فصول سرد سال، پرفشاری خون و سکته بیشتر رخ می دهند؟

- یکی از مهم‌ترین دلایل این موضوع، احتمالا تغییرات رفتاری و تغییر سبک زندگی افراد در فصل زمستان است.

- اشتهای مردم در این فصل بیشتر است و بیشتر تمایل دارند غذاهای با کالری بالا مصرف کنند.

- علاقه‌شان به ورزش کمتر است. در صورتی که تمام این شرایط در تابستان معکوس است.

- در تابستان، به‌دلیل گرمای هوا، میزان تعریق هم بیشتر است و به این ترتیب احتمال کاهش وزن و نیز پایین آمدن فشار خون هم بیشتر می‌شود.

- یکی از این محققان احتمال داده که بیماران در زمستان بیشتر از خوراکی‌های شور استفاده می کنند یا پرهیزهای غذایی‌شان را کنار می گذارند.

- در زمستان، به‌دلیل سردی هوا، عروق تغذیه‌کننده قلب تنگ‌تر می‌شوند و به همین علت، احتمال افزایش تنگی یا حتی انسداد کامل این عروق، در زمستان بیشتر می‌شود.

بالا رفتن جزئی فشار خون، به اضافه این تنگی، دست به دست هم می‌دهند و زمینه را برای بروز یک حمله قلبی و یا حتی سکته مغزی، فراهم می‌کنند.

ازدواج و فشار خون

ازدواج موفق برای فشار خون شما خوب است، اما ازدواجی پرتنش از لحاظ تاثیر بر فشار خون از مجرد بودن هم بدتر است.

هرچه رضایت افراد از ازدواج بیشتر باشد و زوج‌ها سازگاری بیشتری داشته باشند، میانگین فشار خون پایین‌تری در طول روز دارند. اما زوج‌هایی که رضایت پایینی از ازدواج‌شان دارند، دارای فشار خون بالاتری نسبت به افراد مجرد هستند.

7 راه برای فعالیت بدنی در زمستان

شما نباید سردی هوا را بهانه ای برای کاهش فعالیت بدنی خود در فصل زمستان بدانید. شما می توانید با تدابیری هوشمندانه، فعالیت بدنی خود را در این فصل سرد حفظ نمایید.

ممکن است در فصل زمستان که هوا رو به سردی می رود، فعالیت بدنی بیرون از منزل چندان مورد علاقه افراد نباشد و ترجیح دهند که بیشتر در محیط گرم خانه بمانند. لذا ممکن است سرمای فصل زمستان موجب کاهش فعالیت بدنی و همچنین افزایش اضافه وزن در برخی افراد گردد.

مخصوصا وقتی که هوا خیلی سرد است، چه کسی دوست دارد لباس های سنگین بپوشد تا بتواند در هوای سرد بیرون ورزش کند یا بدود؟ یا چه کسی مایل است خطر لیز خوردن روی زمین یخ بسته را برای پیاده روی قبول کند؟

حتی شاید در هوای سرد با ماشین رفتن به یک  کلاس ورزش یا باشگاه نیز سخت به نظر برسد. این امر می تواند موفقیت افرادی که قصد کاهش وزن و یا حفظ تناسب اندام را دارند به مخاطره اندازد.

ولی شما نباید سردی هوا را بهانه ای برای کاهش فعالیت بدنی خود در فصل زمستان بدانید. شما می توانید با تدابیری هوشمندانه، فعالیت بدنی خود را در این فصل سرد حفظ نمایید.

ورزش در خانه در فصول سرد، یک راه راحت برای باقی ماندن در مسیر تندرستی و تناسب اندام است و خطر سرما خوردن را نیز به همراه ندارد

برخی از راهکارهای هوشمندانه برای حفظ فعالیت بدنی در فصل سرما به شرح زیر می باشند:

1- طرز فکرتان را عوض کنید.

برای شما که زندگی هدفمندی را دنبال می کنید، زمستان فقط  به منزله ی یک فصل سرد نیست، بلکه زمانی است که می توانید بنشینید و اهداف خود را مرور کنید. سپس برای چند ماه بعدی خود برنامه ریزی کنید. با این شیوه، شما فصل زمستان را به چشم دیگری می بینید و در این فصل  پویاتر و فعال تر خواهید بود.

2- بازی های زمستانی را امتحان کنید.

اگر به نظر می رسد که انرژی و حوصله‌ی ورزش کردن در بیرون از منزل را ندارید، به جای آن  بازی های زمستانی را امتحان کنید. شما با بازی کردن می توانید مقداری کالری بسوزانید. فایده بازی کردن در این است که سختی ورزش در آن نیست و ضمن اینکه تفریح می کنید، ضربان قلبتان را نیز افزایش می دهید و کالری می سوزانید.

اگر برف کافی روی زمین نشسته است بیرون بروید و بازی کنید؛ مثلا می توانید یک آدم برفی درست کنید و یا گلوله های برف را به طرف یکدیگر پرتاب کنید (فقط مراقب باشید آسیبی به هم نزنید).

انجام یک ساعت از بازی های مذکور می تواند تا 200 تا 300 کیلوکالری بسوزاند. اگر احیانا در محل زندگی شما امکان اسکی روی یخ میسر است، انجام آن نیز می تواند تا بیش از 450 کیلوکالری در هر ساعت را مصرف کند.

3- در خانه خلاق باشید. 

شاید رفتن به باشگاه در هوای خیلی سرد به نظرتان خیلی دشوار برسد، اما به هیچ دلیلی نباید برنامه فعالیت بدنی خود را در زمستان تعطیل کنید. شما در خانه نیز می توانید فعالیت بدنی داشته باشید. برای مثال می توانید با استفاده از CD و DVD های آموزش ورزش در خانه ورزش کنید، می توانید چند نمونه از دستگاه ها و تجهیزات ورزشی  را در منزل داشته باشید و با آنها ورزش کنید.

ورزش در خانه در فصول سرد، یک راه راحت برای باقی ماندن در مسیر تندرستی و تناسب اندام است و خطر سرما خوردن را نیز به همراه ندارد.

4- ورزش های زمستانی را امتحان کنید.

شاید از آن دسته افرادی هستید که به انجام ورزش های زمستانی نظیر اسکی و راهپیمایی در برف با کفش‌های مخصوص، اسکی روی یخ و غیره علاقمند باشید و بتوانید از چنین ورزش هایی بهره ببرید.

5- گزینه های جدید را امتحان کنید.

شاید زمستان فرصت خوبی باشد، برای اینکه فعالیت های جدیدی را امتحان کنید. اگر مایل باشید می توانید در یک رشته ورزشی مورد علاقه ثبت نام کنید و مهارت های جدیدی را در زمستان فرا بگیرید (مانند تنیس، والیبال و غیره). لذت بازی و ورزش با دوستان و هم گروهی ها، خود انگیزه ای برای تداوم فعالیت بدنی شما در زمستان می شود.

6- برای خود اهدافی را در نظر بگیرید.

باید اهدافی را برای تناسب اندام و میزان فعالیت بدنی ای که می خواهید داشته باشید، در نظر بگیرید. برای مثال اهداف شما می توانند شامل کاهش 5 کیلوگرم وزن در زمستان تا عید نوروز باشد. ابتدا اهداف کلی و عمده (برای کل فصل زمستان) را در نظر بگیرید و سپس اهداف جزئی تر (بر حسب روز و هفته) را تنظیم کنید.

7- اشتیاق خودتان را نسبت به فصل زمستان افزایش دهید.

اگر تا پیش از این، به فصل زمستان به چشم فصلی که رخوت و عدم فعالیت بدنی را به همراه دارد، نگاه می کرده اید، از حالا نگاه خودتان را عوض کنید و هیجان خود را نسبت به زمستان افزایش دهید. زمستان فصل زیبایی است که میوه های خوشمزه خودش را به همراه دارد، به لذت نوشیدن یک نوشیدنی گرم پس از فعالیت طولانی در سرما فکر کنید. می توانید از این پس زمستان را فصلی پویا و دارای زیبایی های خاص خود ببینید و فعالیت و پویایی خود را در این فصل از سال ادامه دهید. 

با بیماری سارکوئیدوز آشنا شوید

در بیماری سارکوئیدوز (Sarcoidosis)، التهاب در گره های لنفاوی، ریه ها، کبد، چشم ها، پوست و دیگر بافت ها رخ می دهد.

علل

علت این بیماری هنوز مشخص نشده است.

در این بیماری، توده کوچکی از بافت غیرطبیعی (گرانولوما) در اندام های خاص بدن شکل می گیرد.

گرانولوماها، خوشه هایی از سلول های ایمنی هستند.

در برخی مبتلایان، این گرانولوماها از بین نمی روند و در نتیجه موجب التهاب بافت و زخم شدن آن می شوند.

این بیماری، تقریبا تمام اندام های بدن را مورد حمله قرار می دهد، اما اغلب بر ریه ها اثر دارد.

علل احتمالی سارکوئیدوز عبارتند از:

- واکنش شدید سیستم ایمنی به عفونت

- حساسیت زیاد به عوامل زیست محیطی

- عوامل ژنتیکی

زنان بیشتر به این بیماری دچار می شوند.

این بیماری در سن 20 تا 40 سالگی شایع است.

سارکوئیدوز در کودکان بسیار نادر است.

بیشتر مبتلایان به سارکوئیدوز دارای علائم ریوی می باشند

علائم

هنگامی که علائم رخ می دهد، این علائم تقریبا تمام بدن و اندام ها را درگیر می کند.

بیشتر مبتلایان دارای علائم ریوی می باشند.

- درد سینه

- سرفه های خشک

- تنگی نفس

- خستگی

- تب

- درد مفاصل

- احساس ناراحتی

- کاهش وزن

- ریزش مو

- برآمدگی های قرمز در صورت و بازوها

- زخم های برجسته، قرمز رنگ و سفت (اریتم ندوزوم) در جلوی ساق پا

- خارش پوست و ظهور جوش

- زخم هایی که بزرگ و ملتهب می شوند.

- سردرد

- تشنج

- تعریق شبانه

- ضعف در یک قسمت صورت

- تاری دید

- ترشح اشک از چشم

- خشکی چشمان

- خارش چشمان

- درد چشمان

- از دست دادن بینایی

- دهان خشک

- خون دماغ

- غش کردن

- ورم قسمت بالایی شکم

راه های تشخیص

- صدای تنفس

- بزرگ شدن کبد

- بزرگ شدن غدد لنفاوی

- بزرگ شدن طحال

- بزرگ شدن غدد بزاقی

- وجود کیست در بافت استخوانی

- تحریک پوست و خارش

- عکسبرداری از قفسه سینه

- CT اسکن قفسه سینه

- اسکن ریه

- نمونه براداری از ریه و دیگر بافت های بدن

- شمارش کل گلبولهای قرمز خون

- آزمایش های عملکرد کبد

درمان

علائم سارکوئیدوز، بدون درمان، به خودی خود بهتر خواهند شد.

بیمارانی که چشم، قلب، سیستم اعصاب و یا ریه هایشان درگیر شده است، ممکن است نیاز به کورتیکواستروئید داشته باشند.

درمان ممکن است 1 تا 2 سال ادامه داشته باشد. برخی از بیماران نیز ممکن است به درمان مادام العمر نیاز داشته باشند.

داروهای سرکوب گر سیستم ایمنی ممکن است نیاز باشد. به ندرت، برخی از بیماران نیاز به پیوند قلب و یا ریه پیدا می کنند.

بیماران مبتلا به سارکوئیدوز نباید در معرض گرد و غبار و مواد شیمیایی که ممکن است به ریه ها آسیب برسانند، قرار بگیرند

عوارض

- عفونت قارچی ریه

- آب سیاه و کوری چشم (به ندرت)

- سنگ کلیه به علت افزایش کلسیم خون و یا ادرار

- پوکی استخوان و دیگر عوارض ناشی از مصرف کورتیکواستروئیدها برای مدت زمان طولانی

- پرفشاری خون ریوی

- ناباروری در مردان

مرگ در اثر این بیماری کمتر از 5 درصد می باشد و به دلایل زیر رخ می دهد:

- خونریزی بافت ریه

- تخریب و نابسامانی قلب و تپش نامنظم قلب

- زخم در ریه

درمان های خانگی

- سیگار نکشید.

- در معرض گرد و غبار و مواد شیمیایی که ممکن است به ریه ها آسیب برسانند، قرار نگیرید.

- رژیم متعادل داشته باشید. به مقدار زیاد میوه جات و سبزیجات و غلات را مصرف کنید.

- روزانه 8 تا 10 لیوان آب مصرف کنید.

- 6 تا 8 ساعت در شب بخوابید.

- مرتب ورزش کنید.

- وزن خود را متعادل کنید.

- مصرف زنجبیل و روزماری مفید است.

- برای کاهش استرس می توانید از ویتامین های گروه B استفاده کنید.

- ماساژ گرمایی نیز برای این بیماران خوب است.

- ماساژ با روغن های تسکین دهنده مثل روغن روزماری، کاج و یا اکالیپتوس.

بارداری و سارکوئیدوز

بسیاری از زنان جوان مبتلا به سارکوئیدوز، در حالی که درمان می شوند می توانند نوزادان سالم به دنیا بیاورند. اما بهتر است با پزشک خود در تماس باشند.

معاینات پزشکی در طول بارداری و بلافاصله بعد از آن، برای بیمار مبتلا به سارکوئیدوز مهم است.

در برخی موارد، استراحت مطلق در سه ماهه آخر بارداری لازم است.

نکات طلایی برای پوست‌های خشک

این مهم نیست که پوستتان تا چه حد خشک باشد، پاکسازی شبانه پوست امری ضروری است. پوست حساس صورت شما در طول فعالیت های روزانه، آغشته به انواع مواد آرایشی، کرم های ضدآفتاب، باکتری های پوستی، سلول های مرده، گردوخاک و چربی می گردد که آنها می توانند با بستن منافذ پوستتان، سبب التهابات پوستی شوند.

پاک کننده ها، صابونی و غیر صابونی

پاک کننده های خشن و قوی صابونی می توانند لایه چربی طبیعی پوست صورتتان را از بین ببرند و سبب خشکی، سوزش و التهاب پوستتان شوند.

استفاده از پاک کننده های غیرصابونی که درصد کمی صابون دارند و ضعیف تر هستند، بیشتر توصیه می شود، مگر در مواردی که پوست فرد به شدت چرب باشد که با مشورت پزشک، باید صابون مناسب را استفاده کند.

ویژگی پاک کننده های صابونی

زمانی که شما پوست خشکی دارید، استفاده از یک پاک کننده ملایم با درصدی از مرطوب کننده می تواند بهترین گزینه برای داشتن پوستی نرم و تمیز باشد. اگر بعد از شستشو با مواد پاک کننده، پوستتان خشک، قرمز و یا دچار خارش شد، سعی کنید محصولی دیگر را امتحان کنید و چه بهتر که با پزشک مشورت کنید.

معایب برخی از پاک کننده ها

علاوه بر اینکه درصد صابون پاک کننده ها باید کم باشد، بهتر است از محصولی استفاده شود که عاری از هر نوع اسانس و عطر، یا مواد شیمیایی و الکل باشد. تا حد ممکن از صابون های ضدباکتری و یا صابون های دارای حاوی اسیدگلیکولیک که خاصیت لایه برداری دارند استفاده نکنید، زیرا سبب خشکی شدید پوست‌تان می گردند.

آب و پوست های خشک

بر اساس تحقیقات، 4 دقیقه ماندن زیر دوش آب گرم می‌تواند کل لایه چربی محافظ پوست را از بین ببرد که استفاده از صابون و محلول‌های شوینده نیز این وضعیت را وخیم‌تر کرده و پوست را شکننده‌تر و تحریک پذیرتر می‌کند.

توصیه می شود هنگام استحمام از آب ولرم و محلول‌های شوینده ملایم استفاده شود

همیشه در حمام را بسته نگه دارید، این کار به مرطوب نگه داشتن حمام و رطوبت پوستتان کمک خواهد کرد.

راحتی از لایه برداری (اسکراب) پوست

یک خبر خوب: اگر شما پوستی خشک دارید، دیگر خیالتان از بابت لایه برداری و خرید کرم های مختلف و مالش روزانه پوست راحت است. ماساژ و لایه برداری، پوست شما را تحریک می کند، حتی استفاده از لیف ها و اسفنج های زبر نیز برای شما مضر خواهد بود. بهترین راه برای شستن صورتتان، همان راحت ترین راه یعنی شستن با دست ها است.

خیس کردن دست ها و صورت با آب ولرم

از آنجا که شما باید با دستهای‌تان کار کنید، اول آنها را بشویید. سپس دست ها و صورت خود را با آب ولرم مرطوب و خیس کنید. نگران این نباشید که آیا آب برای خوب کف کردن صابون یا شوینده تان کافی است یا نه، زیرا هدف شما داشتن پوستی نرم و انعطاف پذیر است، نه پوستی که هنگام شستن جیرجیر کند.

گام بعدی استفاده از پاک کننده مناسب صورت

بعد از اینکه صورتتان را با آب مرطوب کردید، مقداری از پاک کننده مناسب پوستتان را در کف دستتان بریزید. سپس به آرامی روی صورت بمالید و با نوک انگشتان و حرکات دایره وار ماساژ دهید، اما مراقب اطراف چشمتان باشید که این نواحی را ماساژ ندهید، حتی به آرامی! زیرا در دراز مدت سبب زود چروک شدن پوست این نواحی می شود.

دستکاری صورت ممنوع!

هیچگاه سعی نکنید صورتتان را بدون آب و به صورت خشک پاک کنید، زیرا کشیدن حوله یا پد روی صورتتان سبب تحریک و التهابات پوستی می شود. در عوض برای تمیز کردن چربی اضافی پوستتان می‌توانید صورت خود را ابتدا با آب شستشو دهید و سپس با یک حوله ی پنبه ای تمیز و یا لیف های مخصوص صورت، به آرامی تمیز کنید.

لایه برداری آسان

لایه برداری سبب از بین رفتن سلول های مرده پوست می شود و اجازه می دهد که مرطوب کننده ها بهتر به پوستتان نفوذ کنند. اما مالش پوست به وسیله اسکراب ها خشکی پوستتان را تشدید خواهند کرد و سبب پوسته پوسته شدن پوستتان می شوند. بنابراین فقط لایه برداری توسط لیف های مخصوص با دانه های مصنوعی به پوستتان آسیب نمی رسانند. لایه برداری هیچگاه نباید سبب آسیب ولو جزئی در پوستتان شود، در غیر این صورت از لایه بردارهای خفیف تری استفده کنید.

مرطوب کردن، مرطوب کردن، مرطوب کردن

مرطوب کننده ها علاوه بر این که پوستتان را مرطوب نگه می دارند، سبب آبرسانی مناسب نیز می شوند. استفاده از مرطوب کننده مناسب، دو یا سه بار در طول روز امری ضروری است. طریقه ی درست استفاده از مرطوب کننده ها هم به این صورت است که بعد از شستشوی صبح و شب پوست خود، به مدت 3 دقیقه مرطوب کننده را روی پوستتان بمالید تا کاملا جذب پوستتان شود. به علاوه فراموش نکنید که در طول روز هم از مرطوب کننده استفاده کنید.

باد سرد تاثیر زیادی در خشک کردن پوست دارد. بنابراین در روزهای سرد، صورت و دست خود را حتی الامکان با شال و دستکش بپوشانید

ویژگی یک مرطوب کننده خوب

اولین مشخصه یک مرطوب کننده خوب این است که موقع مصرف با کمی ماساژ، جذب پوست شود.

دومین ویژگی مرطوب کننده مناسب این است که سریعاً بعد از شستشو پاک شود.

به یاد داشته باشید که قیمت بالاتر، نشان دهنده بهتر بودن مرطوب کننده نیست.

معایب برخی از مرطوب کننده ها

برای پوست های خشک که معمولا حساس هم هستند، بهتر است از مرطوب کننده های حاوی اسانس و عطر استفاده نکنید. همچنین قبل از استفاده از مرطوب کننده بر روی پوست صورتتان، ابتدا چند روز آن را بر روی پوست ساعد دستتان امتحان کنید. اگر هیچ کدام از علایم حساسیت مانند خارش، قرمزی و سوزش را نشان نداد، با خیال راحت آن را مصرف کنید.

در صورت ایجاد حساسیت یا خارش، فرد باید از مرطوب کننده هایی که فاقد مواد حساسیت زا هستند و اصطلاحاً به آنها هیپوآلرژیک می گویند، استفاده کند.

نکات لازم

کسانی که پوست خشک دارند باید چند نکته ساده را به یاد داشته باشند :

- دستگاه های بخور گرم و سرد می توانند به رفع خشکی هوای خانه کمک کنند. البته ساده ترین و کم خرج ترین راه مرطوب کردن هوا در زمستان آن است که قابلمه ای از آب را بر روی بخاری یا رادیاتور شوفاژ قرار دهید.

- موقع دوش گرفتن به جای آب داغ، از آب ولرم استفاده کنید. آب داغ، مواد چربی را که به حفظ آب پوست کمک می کنند از بین می برد. می توانید از روغن حمام به عنوان مرطوب کننده  استفاده کنید. مثلا یک قاشق از آن را در دو فنجان آب گرم حل کرده و بعد از دوش گرفتن ، روی پوست خود بمالید.

- بعد از دوش گرفتن یا شستن صورت به جای آن که برای خشک کردن پوست، حوله را روی آن بکشید ، حوله را روی پوست گذاشته و بردارید.

- از صابون های ملایم استفاده کنید.

- لباس های راحت و کمی گشاد بپوشید.

- باد سرد تاثیر زیادی در خشک کردن پوست دارد. بنابراین در روزهای سرد، صورت و دست خود را حتی الامکان با شال و دستکش بپوشانید.

- اثرات مضر نور آفتاب بر روی پوست، در اینجا هم خود را نشان می دهد، زیرا پوستی که مکررا در معرض تابش نور آفتاب قرار می گیرد، نازک شده و توانایی کمتری در حفظ رطوبت خواهد داشت.