از علائم کم‌کاری تیروئید

پرکاری تیروئید، بزرگی کل تیروئید یا قسمت‌هایی از آن که اصطلاحا به آن گره تیروئید می‌گویند، از دیگر اختلالاتی است که ممکن است در تیروئید بروز کند. بزرگی تیروئید که به علت کمبود ید و اختلالات ایمنی بدن به‌وجود می‌آید عوارض خاصی ندارد، ولی ممکن است در موارد حاد تنگی نفس، مشکلات بلع، اثرات فشاری و تغییرات صدای قلب را به همراه داشته باشد. اگر فردی دچار پرکاری تیروئید باشد به عوارضی مانند ضربان زیاد قلب، کاهش وزن، مشکلات قلبی، تعرق زیاد، پرخوری و در طولانی‌مدت پوکی استخوان دچار می‌شود.
عوارض گره‌های تیروئید
بزرگ شدن تیروئید یا گره‌های تیروئید از اختلالات دیگری است که درصد کمی از آنها می‌تواند بدخیم شوند. دلیل اصلی اختلالات تیروئیدی مشخص نیست ولی عواملی وجود دارد که می‌تواند احتمال ابتلا به این بیماری‌ها را افزایش دهد یا موجب تشدید عوارض آن شود. استرس، کشیدن سیگار یا قرار گرفتن در معرض دود آن از جمله عواملی هستند که می‌توانند علائم این بیماری را تشدید کنند.
شایع‌ترین بدخیمی غدد درون‌ریز
به گفته متخصصان مرکز تحقیقات پزشکی هسته‌ای دانشگاه علوم پزشکی مشهد کانسرهای تیروئید (سرطان تیروئید) شایع‌ترین بدخیمی سیستم غدد درون‌ریز به شمار می‌رود، این بیماری به صورت توده گردن بدون علامت ظاهر می‌شود و اکثر بیماران به‌طور اتفاقی متوجه بیماری خود می‌شوند. انواع مختلف کانسرهای تیروئید شامل پاپیلری، فولیکولر، مدولاری و آناپلاستیک است و در مواردی توده‌های ایجاد شده در گردن ممکن است همراه با درد، گرفتگی صدا، احساس فشار در گردن یا ورم توده‌های لنفاوی گردن نیز باشد.
این بیماری با استفاده از نمونه‌برداری تیروئید تشخیص داده می‌شود. گاهی از آزمایش‌های تیروئیدی، سونوگرافی و اسکن تیروئید نیز برای تشخیص کمک گرفته می‌شود.درمان این بیماری جراحی و ید درمانی است، کانسر تیروئید در صورت درمان صحیح اغلب به خوبی کنترل می‌شود و این درمان مانع از کاهش عمر بیمار می‌شود.بیشتر از 95درصد این بیماران در صورت درمان صحیح 20 سال بعد زنده هستند و مشکل عمده‌ای نخواهند داشت.
درمان سرطان تیروئید با جراحی و برداشتن تمام تیروئید شروع می‌شود و در صورتی که نمونه‌برداری اولیه نتیجه قطعی نداشته باشد جراحی در دو مرحله انجام می‌شود که در مرحله اول توده تیروئیدی حذف می‌شود و پس از بررسی آسیب‌شناسی توده فوق و اطمینان از بدخیم بودن، بقیه تیروئید نیز جراحی می‌شود.
مهارت و دقت در جراحی تیروئید نقش بسیار مهمی در بهبود بیماری دارد.
براساس اعلام این مرکز، پس از تکمیل جراحی تیروئید، بیمار لازم است به بخش پزشکی هسته‌ای ارجاع شود تا بقایای میکروسکوپی کانسر تیروئید توسط درمان با ید رادیواکتیو از بین برود. در این روش مقداری ید رادیواکتیو به صورت مایع به بیمار خورانده می‌شود، ید رادیواکتیو در سلول‌های تیروئید و کانسر تیروئید تجمع پیدا کرده و با تشعشع به آنها باعث از بین رفتن این سلول‌ها می‌شود.
این درمان باعث می‌شود تا عود بیماری به‌طور قابل توجهی کاهش یابد و در برخی بیماران از کاهش طول عمر بیمار جلوگیری می‌کند.بنا بر تحقیقات، در گذشته کمبود ید مهم‌ترین علت کم‌کاری تیروئید نوزادان در کشورمان بوده اما با افزایش مصرف ید در نمک و رژیم غذایی، اکنون اختلال در تشکیل ساختمان غده تیروئید به‌طور اتفاقی عمده‌ترین علت این بیماری است.در حالیکه تأخیر در رشد، کاهش ضریب هوشی و عقب‌ماندگی ذهنی کودک از تبعات عدم تشخیص این بیماری است؛ اگر کم‌کاری تیروئید در سنین نوزادی تشخیص داده شود به‌طور قطعی درمان خواهد شد.

9نیاز مهم مردان در یک رابطه زناشویی

رابطه زناشویی خوب باید همه جوانب را در نظر گرفته و همه نیاز ها را پاسخ دهد. نیازهایی که هر 2 طرف باید برای طرف مقابل رعایت کنند.

احترام

یکی از مهم‌ترین مسائلی که ذهن آقایان را درگیر می‌کند، میزان احترامی است که از همسر خود انتظار دارند. آن‌ها شاید این مسئله را هرگز به زبان نیاورند، اما بی‌شک یکی از دلایل پرخاشگری‌ها و ناسازگاری‌های آن‌ها، عدم دست‌یابی به احترامی است که از همسر خود توقع دارند.اگر به آن‌چه می‌گوییم صددرصد ایمان ندارید، از همسرتان بپرسید. احترام گذاشتن به همسر چیز ماورایی و سختی نیست.

همین‌که شما به افکار و عقاید و رفتارها و احساسات مرد زندگی‌تان احترام بگذارید، او را آرام خواهد کرد. اگر همسرتان می‌گوید که خسته است، سکوت و درک متقابل شما در آن لحظه پاسخی در جهت احترام‌گذاشتن به همسرتان خواهد بود. چند بار اتفاق افتاده که همسرتان بگوید که خسته است و شما با پافشاری زیاد به او می‌گویید که باید به خرید بروید؟

تشویق

مردها عاشق این هستند که همسرشان آن‌ها را تحسین کند. اما فرق بین تشویق واقعی و تعریف و تمجید بی‌خودی را خوب درک می‌کنند. به‌جای تعریف‌های متملقانه در برابر اقوام و آشنایان که ظاهری کاملاً مصنوعی دارد، در خلوت خود به همسرتان بگویید که او بی‌نظیر است و از کارهایی که انجام می‌دهد مثال بزنید و بگویید: فلان کار را عالی به اتمام رساندی یا تو در انجام آن کار بی‌نظیری.

زیبایی و ظاهر همسر

بخشی از زندگی مردها، همسرشان است. شاید این اعتراف را از هیچ مردی نشنیده باشید که بگوید: زیبایی و ظاهر تو برایم مهم است چون دوستت دارم! اما واقعیت این است که مردها به دلیل علاقه‌ای که به همسرشان دارند، توقع دارند او را همیشه آراسته و مرتب ببینند. آن‌ها از این‌که همسرشان برای خودش وقت می‌گذارد و تلاش می‌کند تا زیبا به نظر برسد لذت می‌برند. کمی آرایش ساده و مرتب کردن موها شما را تا حد زیادی جذاب می‌کند.

بلند صحبت نکردن

فریاد زدن خوب نیست. کارهای مذموم مانند فریاد زدن و بلند صحبت کردن نه برای زن‌ها خوشایند است و نه برای مردها. وقتی‌که پیش همسرتان هستید، ملایم صحبت کنید. تن صدایتان را طوری تنظیم کنید که همسرتان از صحبت‌کردن شما آرامش بگیرد. از کلمات وزین و عبارات محبت‌آمیز استفاده کنید. گاهی با صدای کودکانه با همسرتان صحبت کنید.

تحسین شدن توسط همسر

چه کسی هست که نیاز به تشویق و تحسین نداشته باشد؟ مردها به دلیل حجم کاری و فشارهای زندگی که بر دوش آن‌هاست، شاید بیشتر نیاز به تشویق‌ها و تعریف‌های همسرشان دارند تا انرژی بگیرد و باانگیزه بیشتری برای خانواده‌شان تلاش کنند. تصور مردها این‌گونه است که اگر همسرشان به توانایی‌شان اعتماد داشته باشد می‌توانند از پس هر مشکلی در زندگی بربیایند. هدیه دادن چنین حسی به مرد زندگی‌تان، قطعاً کار سختی نخواهد بود. کافی است هر شب با چند جمله انرژی‌بخش او را تحسین کنید.

تشکر و قدردانی

هرچند که همه مردها می‌دانند کارکردن و برآورده‌کردن مخارج زندگی یکی از وظایف‌شان است، اما دانستن وظیفه، یک مسئله است و نیاز به قدردانی یک مسئله دیگر. شاید کاری وظیفه خاص یک نفر باشد، اما بی‌شک قدردانی و تشکر باعث می‌شود او توان بیشتری برای کارش بگذارد و باکیفیت مطلوب‌تری به انجام کارش بپردازد. همان‌طورکه شما توقع دارید همسرتان کارهای خانه را که از صبح تا شب انجام می‌دهید ببیند و متوجه شود جای گلدان چینی روی میز را تغییر داده‌اید، و به شما خسته نباشید بگوید و تشکر کند که خانه را مرتب کرده‌اید، طبیعی است او هم توقع داشته باشد شما متوجه فعالیت‌های روزمره‌اش شده باشید. نکته مهم و مستتری که در این نوع قدردانی کردن‌ها وجود دارند، عزیزشدن شما در دل‌وجان همسرتان است.

حس استقلال

حتماً شنیده‌اید که یکی از اهداف زندگی مشترک، استقلال زوج جوان است. این استقلال یک حس همیشگی و مداوم در طول زندگی است که اتفاقاً مردها را به‌شدت مجذوب خود می‌کند. هیچ مردی نیست که علاقه‌مند به استقلال نباشد.

این بدان معنی است که مردها تمایل دارند برخی از کارها را به‌تنهایی و بدون آن‌که مورد نظارت قرار بگیرند، انجام دهند. به‌همین دلیل لازم است برخی اوقات اجازه بدهید همسرتان این حس استقلال را درک کند. اگر می‌خواهد یکی دو ساعت تنها باشد یا به‌تنهایی بعضی از خریدها را انجام بدهد، به حس استقلالش احترام بگذارید. مطمئن باشید این احترام متقابلاً به خود شما بر خواهد گشت.

حمایت

شاید شما به‌عنوان یک خانم گمان کنید یکی از فواید ازدواج حس حمایت‌گری همسرتان از شماست. این دقیقاً در مورد آقایان هم صادق است. مردها هم نیاز دارند گاهی اوقات همسرشان حمایت‌شان کند.زمانی که همسرتان می‌خواهد تغییر شغل بدهد، ماشینش را عوض کند یا پای در یک معامله متفاوت بگذارد، به‌شدت نیازمند حمایت‌های شماست حتی اگر به زبان نیاورد. در این‌گونه مواقع همسرتان را با گوش‌دادن به صحبت‌هایش و جملات امیدبخش حمایت کنید. بی‌شک حس حمایت‌گرانه شما عامل موفقیت همسرتان خواهد شد و همین حس در طول زندگی شما را هم با دست حمایت‌گر همسرتان از هر آنچه دلتان را بلرزاند مصون نگه می‌دارد.

دوست داشتن همسر

تمایل به خواسته‌شدن در همه آدم‌ها وجود دارد. همه افراد چه مرد و چه زن تمایل به خواسته‌شدن از سوی همسرشان را دارند. این حس در مردها بیشتر است. هرچند که لایه بیرونی چهره مردانه سرشار از غرور است، اما خوب جمله دوستت دارم را می‌شنوند و این‌گونه جملات انقلابی در وجود آن‌ها پدید می‌آورد. با دیدن چهره اخمو و مردانه همسرتان تصور نکنید که جملات عاطفی را لوس‌بازی می‌پندارد. او را نوازش کنید و در گوشش بگویید که دوستش دارید. حتی اگر پلک‌هایش را روی هم بگذارد و غرق در یک ظاهر مردانه شود، اما بی‌شک در درونش عشق به شما فوران می‌کند.

انجام چه آزمایشاتی برای خانم‌ها مفید است؟

انجام تست های غربالگری در زمان مناسب بهترین راه تشخیص بیماری های مختلف است، حتی زمانی که این بیماری ها علایمی نداشته باشند.

باهم برخی از تست های غربالگری را که پزشک به شما پیشنهاد می کند، مرور می کنیم :

1- سرطان سینه

فرد با انجام تست غربالگری و تشخیص اولیه سرطان سینه، تا حد زیادی شانس خود را برای بهبودی و زنده ماندن افزایش می دهد، زیرا هرچه توده سرطانی کوچک‌تر باشد، کمتر به نقاط دیگر بدن از جمله سیستم لنفاوی دست‌اندازی می کند و درمان راحت تر انجام می گیرد.

اگر 30 یا 40 ساله هستید، باید خودتان در منزل معاینه سینه را انجام دهید (برای انجام صحیح این کار باید از پزشک متخصص سئوال کنید) تا از عدم وجود هر نوع توده ای در سینه تان مطمئن گردید، و اگر مسن هستید، باید تحت نظر پزشک، هر چند وقت یک‌بار، تست های غربالگری سرطان سینه را انجام دهید.

انجام تست پاپ اسمیر در پیشگیری از سرطان دهانه رحم بسیار موثر است

تست غربالگری برای سرطان سینه: انجمن سرطان آمریکا توصیه می کند خانم های 40 تا 50 ساله باید هر سال ماموگرافی سینه را انجام دهند و خانم های 50 تا 75 ساله، باید هر دو سال یک‌بار این تست را تحت نظر پزشک انجام دهند.

ماموگرافی، سرطان سینه را در اوایل ایجاد آن (حتی زمانی که علایم مشخصی ندارد) نشان می دهد.

دوز پایین اشعه x نیز توده سرطانی سینه را قبل از آن‌که فرد احساسش کند، تشخیص می دهد.

2- سرطان دهانه رحم

دهانه رحم به طرف واژن است. عفونت مزمن با ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) عامل خطر مهمی برای ایجاد سرطان دهانه رحم می باشد. با انجام تست غربالگری می توانید سریعا به وجود این سرطان پی ببرید و آن را درمان کنید.

همچنین با انجام تست غربالگری، سلول های غیرطبیعی و پیش سرطانی موجود در دهانه رحم که به راحتی قابل برداشتن هستند را تشخیص داده و از ایجاد سرطان جلوگیری کنید.

تست غربالگری برای سرطان دهانه رحم :  تست پاپ اسمیر برای بررسی سلول‌های غیرطبیعی که بعد ها منجر به سرطان می شوند، انجام می گیرد. در این تست، پزشک متخصص زنان، نمونه ای از سلول های دهانه رحم را برداشته و آن را به آزمایشگاه می فرستد.

 این تست از سن 21 سالگی می تواند انجام گیرد و هر سه سال یک بار تکرار شود.

این آزمایش برای پیشگیری از سرطان دهانه رحم بسیار موثر است.

3- پوکی استخوان

پوکی استخوان بیماری است که استخوان ها را ضعیف و شکننده می کند. این بیماری در زنان شایع تر از مردان می باشد، به خصوص بعد از سن یائسگی. اولین علایم این بیماری، درد استخوانی و سپس ترک خوردن استخوان است که طی ضربه و یا حتی پیچ خوردگی ساده ایجاد می شود.

تست غربالگری برای پوکی استخوان: آزمایشی به نام DxA وجود دارد که می تواند تراکم مواد معدنی استخوان را اندازه‌گیری کند (تست سنجش تراکم استخوان). اگر در این تست، مواد معدنی استخوان از مقدار معینی کمتر بود، خطر ابتلا به پوکی استخوان را به فرد اطلاع می دهد.

آزمایش تراکم استخوان برای تمام زنان 65 ساله و بالاتر توصیه می شود. همچنین برای زنانی که کمتراز 65 سال سن دارند و در معرض بسیاری از عوامل خطر پوکی استخوان (مثل کم تحرکی، مصرف کم کلسیم، کشیدن سیگار و ...) هستند، نیز توصیه می شود.

4- سرطان پوست

خطرناک ترین شکل سرطان پوست ملانوم یا ملانوما نام دارد که سلول‌های تولیدکننده رنگدانه پوست (ملانین) را تحت تاثیر قرار می دهد. برخی افراد به طور ارثی، استعداد ابتلا به ملانوم را دارند که در اثر قرارگرفتن طولانی‌مدت در برابر نور خورشید و یا برنزه کردن پوست تشدید می شود.

تست غربالگری برای سرطان پوست: متخصصین توصیه می کنند که هر فردی باید به طور منظم، هر نوع تغییر در لکه های پوستی خود را شامل تغییر رنگ، تغییر شکل و اندازه بررسی کند و در صورت تغییر، سریعا به پزشک مراجعه کند.

عوامل زیر شانس فرد را برای ابتلا به سرطان پوست زیاد می کند :

- پوست روشن

- سابقه برنزه کردن

- در معرض نور خورشید قرار گرفتن

- مکان زندگی در ارتفاع بالا و آفتابی

- سابقه خانوادگی ابتلا به سرطان پوست

- سیستم ایمنی ضعیف شده (مثلا در بیماری ایدز و یا افرادی که پیوند عضو داشته اند)

- افزایش سن

- در معرض ماده خاصی قرار داشتن مانند آرسنیک، که شانس ابتلا به سرطان پوست را زیاد می کند.

برای جلوگیری از ابتلا به سرطان پوست، از برنزه کردن پوست، چه در برابر نور آفتاب و چه در دستگاه سولاریوم، بپرهیزید

مواردی که در پیشگیری از سرطان پوست موثر است :

- در طول روز، زمانی که تابش نور خورشید شدید است، از فعالیت در بیرون از منزل بپرهیزید.

- از کرم ضد آفتاب استفاده کنید.

- لباس هایی بپوشید که تمام سطوح بدن شما را بپوشانند.

- از برنزه کردن پوست، چه در برابر نور آفتاب و چه در دستگاه سولاریوم، بپرهیزید.

- چند وقت یک بار پوست خود را بررسی کنید و یا در صورت امکان به پزشک متخصص پوست برای چکاپ مراجعه کنید.

5- فشار خون بالا

به فشار خون بیشتر از 14، فشار خون بالا اطلاق می شود. فشار خون بالا را قاتل خاموش هم می نامند، زیرا طی سالیان متمادی بدون علامت است و فرد از بیماری خود اطلاعی ندارد و زمانی فرد از بیماری خود مطلع می شود که آسیب جدی برایش رخ داده است.

کنترل ضعیف فشار خون بالا آسیب های جدی به اعضای بدن مانند آسیب عروق قلبی، حمله قلبی، سخت شدن رگ ها، نارسایی کلیه و سکته را ایجاد می کند.

همچنین فشارخون بالا در زمان بارداری می تواند منجر به مسمومیت حاملگی در خانم های باردار شود. لذا خانم های باردار باید به طور منظم فشار خون خود را اندازه گیری کنند.

شیوه زندگی در ایجاد فشار خون بالا موثر است. اگر رژیم غذایی سرشار ازمیوه و سبزیجات داشته باشید و ورزش کنید، کمتر به فشار خون بالا مبتلا می شوید.

عواملی مانند مصرف زیاد نمک، چاقی، کم تحرکی، مصرف الکل و قهوه و سیگار به شدت در بروز فشار خون بالا موثرند

تست غربالگری برای فشار خون بالا : فشار خون همیشه به صورت دو تا عدد بیان می شود که عدد اول نشانگر مرحله سیستول (انقباض قلب) و عدد دوم نشانگر مرحله دیاسستول (استراحت قلب) می باشد.

فشار خون طبیعی 12 روی 8 می باشد و فشار خون بالا 14 روی 9 به بالا را گویند.

6- چربی خون بالا

میزان بالای کلسترول LDL ، عامل مهمی برای تنگی عروق و گرفتگی رگ هاست. کلسترول خون بالا هم می تواند مانند فشار خون بالا، سالیان طولانی در فرد وجود داشته باشد، بدون اینکه فرد متوجه باشد و زمانی متوجه بیماری خود می شود که این بیماری به صورت سکته و یا حمله قلبی آشکار شود. همچنین عواملی مانند فشار خون بالا، دیابت و کشیدن سیگار نیز می توانند منجر به سکته یا حمله قلبی شوند.

تست غربالگری برای کلسترول خون بالا : با انجام آزمایش خون، میزان LDL یعنی کلسترول بد خون فرد مشخص می شود. هرچند وقت یک بار با انجام آزمایش خون می توان از بروز بیماری های خطرناکی مانند سکته قلبی جلوگیری کرد.

کم آبی بدن و کاهش اشتها در کودکان

الف – کم آبی در اسهال

بدن، جهت تأمین نیازهای خود به مواد معدنی، حفظ ثبات شیمیایی و دفع مواد زائد، به مقادیر کافی آب نیاز دارد. اگر کودک به دلایل مختلف مثل اسهال ، استفراغ یا تب ، آب بدنش را از دست بدهد و این مقدار توسط مایعات کافی جبران نشود، کم آبی اتفاق می افتد. در اسهال از آنجایی که حرکت روده سریع می شود و روده فرصت کافی برای جذب آب ندارد ، کم آبی خیلی سریع اتفاق افتاده و پیشرفت می کند. بنابراین اسهال ، به خصوص اگر همراه با استفراغ باشد، در کودکان می تواند بسیارخطرناک باشد. در صورتی که تب نیز به مجموعه علائم فوق اضافه شود ، به خاطر از دست دادن آب از طریق تعریق ، کم آبی خیلی سریع تر و بیشتر پیشرفت می کند. ثبات شیمیایی بدن به هم ریخته ، مواد مغذی ضروری از بدن دفع می شوند و حجم خون در گردش تا حد خطرناکی پایین می آید. کم آبی مشکل جدی و خطرناکی است و باید فوراً درمان شود. اگر کم آبی ، شدید و پیشرفته باشد ممکن است باعث آسیب مغزی و حتی مرگ شود.

علائم احتمالی :

- خشکی دهان ولبها،

- بی حالی،

- ملاجهای فرو رفته،

- ادرار غلیظ ( ادرار زرد رنگ تیره ) یا خشک ماندن پوشک ( عدم وجود ادرار).

نخستین اقداماتی که می توانید انجام دهید:

1- اگر کودک مبتلا به اسهال یا استفراغ است ، درجه حرارت او را اندازه بگیرید . در صورت تب بالای 38 درجه  سانتی گراد ، سعی کنید تب او را با کمک یک اسفنج مرطوب و  استفاده از شربت استامینوفن پایین بیاورید.

2- اگر کودک شما با استفاده از بطری ، شیر می خورد به او مقداری آب جوشیده خنک بدهید. اگر کودک با شیر مادر تغذیه می شود، شیردهی را ادامه دهید. در صورتی که اسهال یا استفراغ پس از شش ساعت متوقف نشد به پزشک اطلاع دهید.

3- کودک را تشویق کنید تا مایعات بنوشد. از دادن شیر یا آب میوه رقیق نشده به کودک خودداری کنید.

4- پودرORS را مطابق دستورالعمل نوشته شده بر روی بسته بندی درست کرده و به کودک بدهید. این محلول حاوی قند و نمک و مقداری املا ح لازم برای بدن است که درطی اسهال از بدن دفع می شود.

5- هرگز به کودک خود داروی ضد اسهال یا ضد استفراغ ندهید مگر طبق دستور پزشک.

6- اگر اسهال کودک بیشتر از شش ساعت طول کشید یا همراه با سایر علائم بیماری مانند تب یا استفراغ بود با پزشک خود تماس بگیرید.

اقداماتی که پزشک انجام می دهد :

- پزشک شما احتمالاً مصرف ORS را به منظور جایگزین کردن مایعات و املاح از دست رفته توصیه می کند. در مواردی که کم آبی کودک شدید است ممکن است لازم باشد در بیمارستان بستری شده و آب واملاح را از طریق داخل وریدی دریافت دارد.

- در موارد نادری که اسهال کودک به دلیل عدم تحمل قند شیر( لاکتوز) است پزشک ممکن است شیرخشک فاقد قند برای کودک تجویز کند.

اقداماتی که شما می توانید برای کمک به کودک انجام دهید:

- ادرار کودک را بررسی کنید. رنگ روشن و شفاف ادرار و ادرار کردن به طور مرتب نشان می دهد که سطح مایعات بدن کودک به حد طبیعی برگشته است.

- بعد از برطرف شدن بیماری ، به تدریج غذاهای حاوی شیر را مجدداً برای کودک شروع کنید. اگر کودک از شیر خشک استفاده می کند، می توانید شیر را  تا سه برابر رقیق تراز معمول درست کنید و سپس ظرف دو تا سه روز بعد میزان آب داخل شیر را به حد طبیعی برسانید.

- اگر کودک را از شیر گرفته اید  و غذاهای جامد به او می دهید، به خاطر داشته باشید که حتماً مایعات کافی به وی بدهید.

ب- کاهش اشتها

کودک بیمار تقریباً همیشه از خوردن غذا اجتناب می کند. کاهش اشتها یک علامت عمومی در اغلب بیماری هاست و در بسیاری موارد همراه تب دیده می شود. همچنین این مشکل در بیماری هایی مثل التهاب معده و روده و گلو درد نیز دیده می شود. مشکلات خفیف مثل بیماری حرکت ( یا مسافرت ) اغلب سبب کاهش اشتهای کودک می شود ، اما این مشکل گذرا و موقتی است. اگر کودک به علت خستگی یا خوردن یک میان وعده مفصل ، یک وعده غذای خود را نخورد ، نباید نگران کاهش اشتهای وی باشید چون دراین شرایط این مسئله طبیعی است و در وعده غذایی بعدی احتمالاً جبران می شود.

اگر کودک برای 24 ساعت از خوردن غذا اجتناب کند و هیچ دلیل مشخصی برای کاهش اشتهای وی پیدا نشود ممکن است مشکلی جدی وجود داشته باشد.

نخستین اقداماتی که می توانید انجام دهید :

1- اگر کودک برای یک روز کامل از خوردن غذا اجتناب کرده اما مقدار زیادی مایعات نوشیده ، نخست درجه حرارت وی را اندازه بگیرید . سپس به کمک دسته قاشق زبان وی را به آرامی پایین بیاورید و از او بخواهید بگوید " آآ..." به این ترتیب می توانید لوزه های وی را معاینه کنید . در صورت وجود التهاب و بزرگی لوزه ها ، بلع دشوار و دردناک شده و کودک ازخوردن اجتناب می کند.

2- ممکن است کودک مبتلا به گوش درد باشد. یک عفونت گوشی مانند اوتیت میانی ( عفونت گوش میانی ) به اندازه کافی برای کاهش اشتهای کودک دردناک است.

3- به وسیله معاینه قسمت تحتانی و راست شکم می توان به وجود آپاندیسیت شک کرد . برای این کار کودک را بخوابانید و قسمت تحتانی و راست شکم ، کمی پایین تراز ناف را به آرامی فشار دهید. وجود درد درفشار ملایم شکم وایجاد یک درد تیز هنگام برداشتن ناگهانی دست ، می تواند نشانه های آپاندیسیت باشد.

4- از کودک بپرسید که آیا هنگام ادرار کردن دچار درد می شود؟ این علامت می تواند نشانه یک عفونت در دستگاه ادراری باشد.

5- اگر درجه حرارت کودک طبیعی است و هیچ نشانه ای از بیماری های ذکرشده در وی دیده نمی شود ولی کودک همچنان از خوردن غذا خودداری می کند، به او مقدار زیادی مایعات بدهید.

چنانچه بی اشتهایی حتی بدون هیچ علامتی برای 24 ساعت ادامه پیدا کرد، با پزشک خود مشورت کنید.

اقداماتی که پزشک انجام می دهد :

- پزشک نخست کودک را معاینه می کند تا از وجود هر علتی که سبب بی اشتهایی کودک شده آگاه شود . اگر هیچ علامتی پیدا نشد احتمالاً کودک را تحت نظر گرفته ، توصیه های لازم را به شما می کند.

گوش درد

علل متعددی برای گوش درد وجود دارد. شایعترین علت، عفونت و التهاب گوش میانی است که " اوتیت مدیا " نامیده می شود . این مسئله بیشتر در کودکان زیر شش سال اتفاق می افتد ؛ زیرا لوله ای که گوش میانی را به حلق مرتبط می کند ( شیپور استاش) ، در این کودکان نسبتاً کوتاه است، به این ترتیب عفونتهای بینی و گلو به راحتی می توانند به حفره گوش میانی منتقل شوند. کود کان ممکن است نتوانند محل درد را به خوبی مشخص کنند و در صورت شدید بودن درد ممکن است روی تمام یک نیمه ی صورت (نیمه مبتلا) دست گذاشته و آن را بفشارند. گلو درد، التهاب لوزه ها یا اوریون و التهاب و تورم غدد لنفاوی گردن نیز ممکن است باعث شکایت کودک از گوش درد شوند. درد شدید و تیرکشنده گوش ممکن است به علت عفونت گوش خارجی ( اوتیت اکسترنال) باشد. التهاب گوش خارجی در کودکان می تواند به دلیل گیر افتادن یک جسم خارجی در گوش بوده  وهمراه تاول در گوش باشد.

گوش درد اگرهمراه با کاهش شنوایی باشد باید جدی تلقی شود. اگر این مشکل تشخیص داده نشده و درمان نشود  می تواند باعث آسیب دائم به گوش میانی شده و سبب کاهش شنوایی و اختلال درتکلم شود.

علائم احتمالی:

درد درمنطقه اطراف گوش، حرارت بالای 38 درجه سانتی گراد (100درجه فارنهایت)، ترشح چرک از گوش، کم شنوایی، التهاب لوزه ها، درد هنگام لمس گوش، غدد لنفاوی متورم در گردن.

نخستین اقداماتی که شما می توانید انجام دهید:

1- نخست درجه بدن کودک را اندازه گیری کنید؛2- مطمئن شوید که آیا ترشح از گوش وجود دارد یا خیر؛

3- شنوایی کودک را آزمایش کنید. برای این کار، هنگامی که سرکودک به سمت شما نیست نام او را به آرامی صدا کنید و ببینید آیا کودک سرش را بر می گرداند یا خیر؛

4- ته گلوی کودک را با انتهای یک قاشق که روی زبان کودک قرار می دهید معاینه کنید و ببینید آیا لوزه ها متورم و قرمز هستند یا خیر؛

5- حفره گوش خارجی را برای یافتن التهاب یا تاول بررسی کنید. هیچ چیز حتی یک گوش پاک کن پنبه ای را داخل گوش نکیند؛

6- هیچ گاه بدون دستور پزشک از قطره های گوشی استفاده نکنید.

مراجعه به پزشک

- اگر کودک شما از گوش درد شکایت دارد هرچه سریعتر با پزشک خود مشورت کنید. اغلب گوش دردها به علت عفونت هستند.

- در صورت درد شدید، تب بالا و بخصوص خروج مایع از گوش، بلافاصله با پزشک تماس بگیرید.

- اگر کودک کوچکتراز آن است که درد گوش خود را بیان کند و فقط گریه می کند یا احتمالاً گوش مبتلا را می کشد و فشار می دهد، با پزشک تماس بگیرید.

اقداماتی که پزشک انجام می دهد:

پزشک برای اطمینان از علت گوش درد، گوش را معاینه می کند. اگر علت گوش درد عفونت میکروبی باشد، پزشک احتمالاً یک داروی آنتی بیوتیک تجویز خواهد کرد.

اقداماتی که شما می توانید برای کمک به کودک انجام دهید:

- در صورتی که علت گوش درد، وجود تاول در گوش خارجی و التهاب نباشد، یک کیسه آب گرم را داخل یک حوله پیچیده و آن را روی گوش مبتلا قرار دهید تا درد کودک آرام تر شود؛

- تا زمان پاک شدن عفونت، از ورود آب به داخل گوش هنگام حمام کردن جلوگیری کنید.

عفونت گوش خارجی ( اوتیت اکسترنال)

اوتیت خارجی عبارت است از عفونت کانال گوش خارجی ( مجرایی که لاله گوش را به پرده گوش متصل می کند)، این عفونت ممکن است به وسیله یک جسم خارجی در گوش، یک فولیکولیت ( التهاب و عفونت ریشه مو) در کانال گوش خارجی ، یا بر اثر آسیب پوست کانال به علت دستکاری و خاراندن شدید ایجاد شود. عفونت گوش خارجی درافرادی که در آبهای آلوده شنا می کنند، بیشتر است .

علائم عفونت عبارت اند از: درد گوش ، التهاب گوش خارجی، تورم ، خارش و پوسته ریزی و یا ترشح از گوش. از آنجایی که گوش خارجی نقش خیلی اساسی در شنوایی ندارد، عفونت آن اغلب خطرناک نیست. با این حال عفونت گوش خارجی باید همیشه درمان شود زیرا امکان دارد که این عفونت به استخوان های جمجمه منتقل شود. هر ترشحی از گوش باید جدی تلقی شده و درمان شود زیرا ممکن است علامتی از عفونت گوش میانی باشد.

علائم احتمالی: گوش درد ، قرمزی و درد لاله گوش و کانال گوش خارجی ، وجود تاول چرکی در کانال گوش خارجی ، ترشح از گوش ، خارش ، خشکی و پوسته ریزی گوش.

نخستین اقداماتی که شما می توانید انجام دهید:

1- مجرای گوش وکانال گوش را تاحدی که امکان دارد معاینه کنید وعلائم عفونت را بررسی نمایید. در صورت وجود جسم خارجی در کانال گوش ، بدون دستکاری زیاد سعی کنید آن را خارج نمایید، اگر جسم خارجی به راحتی بیرون نیامد ازهر نوع دستکاری بیشتر خودداری کنید؛

2- هیچ شیئی را داخل گوش نکنید و کودک را نیز تشویق کنید تا از دستکاری و خاراندن گوش خودداری کند؛

3- از کودک بخواهید دهان را تا حد امکان بازکند و ببیند آیا این کار سبب درد می شود یا خیر ( این علامت نشانه عفونت گوش میانی است)؛

4- به آرامی گوش را کشیده و ببینید آیا لاله گوش در لمس ، دردناک است یا خیر( این علامت نشانه عفونت گوش خارجی است)؛

5- هر ترشحی را با آب گرم و صابون بشویید ؛

6- برای کاهش درد گوش کودک ، می توانید از شربت استامینوفن استفاده کنید؛

7- می توانید یک پارچه تمیز پنبه ای روی گوش قرار دهید تا ترشحات گوش را جذب کند؛

8- در صورت وجود هرگونه ترشحی از گوش یا شک به عفونت کانال گوش خارجی ، هرچه سریع تر با پزشک تماس بگیرید.

عفونت ادراری در کودکان

عفونت اداری می تواند هر یک از قسمت های دستگاه ادراری را درگیر کند. این قسمت ها عبارت اند از: کلیه ها، مثانه و مجرای ادراری ( مجرای ادراری، لوله ای است که ادرار را از مثانه به خارج هدایت می کند) . در اغلب موارد بخش عفونی ، پوشش مخاطی مثانه است. به این بیماری سیستیت اطلاق می شود. ابتلا به عفونت ادراری در دخترها بیشتر از پسرها دیده می شود زیرا مجرای ادراری در دختران کوتاهتر بوده و احتمال انتقال عفونت به مثانه بیشتر است. بندرت یک اختلال ساختمانی در دستگاه ادراری سبب بروز عفونت ادراری می شود. شایع ترین علامت عفونت ادراری، درد هنگام دفع ادرار و بروز تکرر ادرار است. عفونت ادراری را همیشه باید جدی تلقی کرد.

علائم احتمالی:

- درد یا سوزش هنگام دفع ادرار،

- تکرر ادرار که گاه می تواند سبب شب ادراری در کودکانی شود که قبلاً کنترل ادرار در شب را پیدا کرده اند،

- تب،

- بوی تند ادرار و کدرشدن رنگ آن،

- درد در قسمت پایین شکم،

- درد پایین کمر (درصورت عفونت قسمت های فوقانی سیستم ادراری و کلیه ها).

نخستین اقداماتی که شما می توانید انجام دهید:

1- اگر کودک از درد هنگام ادرار شکایت دارد نخست درجه حرارت بدن او را برای اطمینان از وجود تب کنترل کنید؛

2- بو و رنگ ادرار را بررسی کنید؛

3- برای افزایش حجم ادرار و کمک به کار کلیه ها مایعات فراوان به کودک بدهید؛

4- در صورت وجود درد در پشت و کمر، از یک کیسه آب گرم استفاده کنید؛

5- در صورت وجود درد در هنگام ادرار کردن حتماً با پزشک مشورت کنید.

اقداماتی که پزشک انجام می دهد:

- پزشک نخست کودک را به دقت معاینه کرده و برای تشخیص قطعی عفونت و نوع عامل میکروبی یک آزمایش در خواست می کند و در صورت تشخیص عفونت از یک دوره درمان آنتی بیوتیک مناسب استفاده می کند؛

- ممکن است لازم باشد پس از اولین حمله تشخیص داده شده عفونت ، آزمایش های اختصاصی تر (مثل عکس و اسکن از کلیه ها) انجام شود؛

- در صورت عود مجدد عفونت ممکن است لازم باشد کودک را برای بررسی اختلالات ساختمانی دستگاه ادراری به یک متخصص اطفال ارجاع داد.

اقداماتی که شما می توانید برای کمک به کودک انجام دهید:

به کودک یاد بدهید که حتماً بعد از استفاده از دستشویی ، محل خروج ادرار را به طور صحیح با آب بشوید ( از جلو به عقب )

با فرزند تب دار خود چه کنیم (قسمت اول)

باید توجه‌ داشت‌ که‌ تب‌ به‌ خودی‌ خود صدمه‌ ای‌ به‌ کودک‌ نمی‌ رساند و در واقع‌ یکی‌ از راه های‌ مقابله‌ با عفونت‌ است.

دمای‌ عادی‌ بدن‌

می ‌دانیم‌ که‌ 37 درجه‌ سانتیگراد، دمای‌ بدن‌ در حالت‌ عادی‌ است. اما به‌ تازگی‌ مشخص‌ شده‌ که‌ در افراد بالغ‌ با وضعیت‌ جسمانی‌ سالم، در ساعات‌ مختلف‌ شبانه‌ روز، این‌ دما می‌تواند در فاصلهِ بین‌ 5/35 تا 2/38 درجه‌ سانتیگراد تغییر کند.

در کودکان، بخصوص‌ کودکانی‌ که‌ نسبت‌ به‌ تغییرات‌ دمای‌ هوا حساسند، دمای‌ بدن‌ با نوسان‌ بیشتری‌ روبروست. فعالیت‌ شدید کودکان‌ می‌ تواند دمای‌ بدن‌ آنها را یک‌ تا دو درجه‌ افزایش‌ دهد. به‌ علاوه‌ کودکان‌ و نوزادانی‌ که‌ در هوای‌ گرم‌ در چند لایه‌ لباس‌ و پتو پیچیده‌ می‌ شوند، ممکن‌ است‌ تب‌دار به‌ نظر برسند.

به‌ طور معمول‌ دمای‌ بدن‌ بیش‌ از 8/37 درجه‌ سانتیگراد در نوزادان‌ کمتر از دو ماه، و دمای‌ بیش‌ از 3/38 درجه‌ سانتیگراد در کودکان، غیرعادی‌ محسوب‌ می‌ شود.

چگونگی‌ اندازه‌گیری‌ دمای‌ بدن‌

دماسنج های‌ قدیمی‌ جیوه‌ای‌ وسایل‌ چندان‌ مناسبی‌ برای‌ اندازه‌ گیری‌ دمای‌ بدن‌ نیستند. درعین‌ حال، نوارهای‌ سنجش‌ تب‌  که‌ اغلب‌ بر روی‌ پیشانی‌ کودک‌ قرار داده‌ می ‌شود، نیز خیلی‌ دقیق‌ نیستند. یکی‌ از روش های‌ مناسب‌ اندازه‌ گیری‌ دمای‌ بدن‌ کودکان، گذاشتن‌ دماسنج‌ در زیر بغل‌ آنهاست. البته‌ بلافاصله‌ پس‌ از حمام‌ این‌ کار را انجام‌ ندهید، چون‌ پوست‌ تحت‌ تأثیر آب‌ گرم‌ و یا رطوبت‌ خود می ‌تواند بر درجه‌ حرارت‌ بدن‌ تأثیر بگذارد. برای‌ کودکان‌ بالای‌ پنج‌ سال‌ می ‌توانید دماسنج‌ را زیر زبان‌ آنها قرار دهید.

تب و تشنج در کودکان

تشنج ناشی از تب، نوعی از تشنج است که با تب های بالاتر از 39 درجه سانتیگراد در ارتباط است. تب نیز به علت وجود یک کانون عفونی در بخشی بجز از مغز است. تشنج ناشی از تب اغلب در کودکان شش ماهه تا پنج ساله اتفاق می افتد و علیرغم وحشتناک بودن، اغلب اوقات چندان جدی و خطرناک نیست.

این تشنج معمولاً با افزایش ناگهانی درجه حرارت بدن شروع می شود و اغلب در آغاز ، یک بیماری تب دار دیده می شود و معمولاً در ارتباط با عفونت های دستگاه تنفسی فوقانی مثل سرماخوردگی است. کوکان نسبت به تشنج بسیار مستعد هستند زیرا سیستم مغزی و عصبی آنها هنوز بالغ و کامل نشده است. تشنج ناشی از تب به صورت تونیک – کلونیک و ژنرالیزه است.

نخستین مرحله تشنج معمولاً در حدود نیم دقیقه طول می کشد و علائم آن عبارت اند از:

- کاهش هوشیاری؛

- سفتی بدن و اندام؛

- قطع تنفس برای حدود 30 ثانیه، بعد از این زمان وقتی تنفس مجدداً شروع می شود ممکن است بسیار سطحی باشد؛

- دفع ناخودآگاه ا

درار یا مدفوع ؛

مرحله دوم اغلب کمتر از پنج دقیقه طول می کشد.

در مرحله دوم کودک هنوز بیهوش است و این علائم دیده می شوند:

- پرش اندام ها یا صورت

- برگشت چشم ها به بالا

پس از اتمام فاز دوم، کودک به هوش می آید و سپس ممکن است برای یک تا دو ساعت به خواب رود. هنگام بیدارشدن ممکن است گیج، خواب آلود و تحریک پذیر باشد.

آیا مشورت با پزشک لازم است؟

اگر کودک شما تشنج کرده و یا درجه حرارت بدن وی بالای 39 درجه است سریعاً با پزشک تماس بگیرید.

نخستین اقداماتی که شما می توانید انجام دهید:

- اگر درجه حرارت بدن کودک شما بالاست سعی کنید به کمک یک اسفنج مرطوب وی را خنک کنید. همچنین می توانید از شربت استامینوفن استفاده کنید؛ با پایین آمدن درجه حرارت بدن ، از بروز تشنج پیشگیری می شود، اگر کودک مبتلا به تشنج شد، او را به یک سمت خوابانده و یک بازوی او را زیر سرش قرار دهید؛

- حتی در صورت بروز تشنج باز هم سعی کنید درجه حرارت بدن کودک را پایین بیاورید تا از تشنج مجدد جلوگیری کنید.

- با پزشک مشورت کنید.

اقداماتی که پزشک انجام می دهد:

- پزشک نخست کودک را به دقت معاینه می کند تا مطمئن شود که علائم مننژیت یا عفونت دیگری وجود دارد یا خیر.

- برای یافتن علت تب ، نمونه گیری از حلق، آزمایش خون و ادرار و گرفتن مایع نخاع لازم است

- پزشک توصیه های لازم برای مقابله با حملات بعدی احتمالی تشنج را می کند. همچنین برای کم کردن طول مدت تنشج های احتمالی بعدی "دیازپام" تجویز می شود تا در صورت لزوم از طریق مقعد کودک مصرف شود.

پیش آگهی

در حدود یک سوم کودکانی که یک حمله تشنج به دنبال تب داشته اند، ظرف شش ماه آینده مبتلا به یک حمله مجدد می شوند. اکثریت کودکانی که تشنج به دنبال تب داشته اند، در درازمدت هیچ مشکلی پیدا نمی کنند و تعداد اندکی ممکن است در آینده مبتلا به صرع شوند.

صرع (epilepsy)

حملات تشنجی مکرر که صرع نامیده می شود، از هر 200 کودک در یک نفر اتفاق می افتد. در طی یک حمله صرع امواج مغزی، مختل و نامنظم می شوند. در نتیجه اختلال هوشیاری و گاه حرکات کنترل نشده رخ می دهد. به غیر از صرع علل متعدد دیگری نیز برای تشنج وجود دارد که یکی از آنها تب بالاست. یک تشنج واحد و منفرد علامت ابتلاء به صرع نیست.

گاه علت صرع وجود یک اختلال ساختمانی در مغز است اما در اغلب موارد هیچ علت خاصی یافت نمی شود. در برخی از کودکان مبتلا، حملات تشنجی به دنبال یک محرک حسی مثل نورهای درخشان و شدید بروز می کنند و در برخی دیگر هیچ عامل شروع کننده ای وجود ندارد.

علائم:

انواع مختلفی از تشنج های صرعی تاکنون شناخته و تعریف شده است. در بچه ها تشنج های تونیک – کلونیک شایعتر است، بیشتر از سه چهارم کودکان مبتلا به صرع ، از این نوع تشنج رنج می برند، صرع کوچک یا ابسانس دومین نوع شایع صرع ( epilepsy) در کودکان است.

علائم عمده این دو نوع صرع به ترتیب زیر هستند:

تشنج تونیک – کلونیک:

- تحریک پذیری یا رفتارهای غیرعادی به مدت چند دقیقه پیش از بروز تشنج.

- اسپاسم و انقباض عضلات که 30 ثانیه طول می کشد و کودک در طی آن بیهوش شده و به زمین می افتد و تنفس نامنظم می شود.

- حرکات پرشی اندام ها یا صورت که می تواند از 20 ثانیه تا چند ساعت طول بکشد. در این مرحله ممکن است کودک زبانش را گاز بگیرد و کنترل مثانه یا روده را از دست بدهد.

- پس از آنکه تشنج متوقف شد، ممکن است کودک تا چند دقیقه و به ندرت تا ده دقیقه بیهوش باقی بماند.

- بعد از بازگشت هوشیاری کودک معمولاً گیج است و سردرد دارد و ممکن است به خواب رود.

تشنج ابسانس:

در طی این نوع حمله تشنجی کودک برای 10 تا 15 ثانیه هوشیاری خود را از دست می دهد و به فضا خیره می شود و فعالیت های معمول وی متوقف می شود اما به زمین نمی افتد.

- پس از بازگشت هوشیاری ، کودک چیزی از حمله خود به یاد نمی آورد.

فرمی از اپی لپسی است که کمتر شایع است. صرع نسبی خوش خیم که سبب حرکات پرشی در یک سمت از صورت یا یک اندام می شود. همچنین هوشیاری نیز ممکن است مختل شود. در اغلب موارد کودک مبتلا به یک نوع صرع است ، با این حال برخی کودکان مبتلا به انواع پیچیده تر اپی لپسی هستند که ترکیبی از دو یا چند نوع مختلف است.

اقداماتی که شما می توانید انجام دهید:

- اگر کودک دچار یک تشنج تونیک – کلونیک شده او را به یک سمت بخوابانید و سرش را همسطح یا پایینتر از بدنش قرار دهید. هرگز چیزی را با فشار میان دندانهایش قرار ندهید تا از گاز گرفتن زبانش جلوگیری کنید

- در مورد سایر انواع تشنج کودک را در یک محل آرام بنشانده و صبر کنید تا تشنج کاملاً برطرف شود و کودک هوشیار شود.

سپس به آرامی با او صحبت کنید و به او آرامش خاطر بدهید. از زدن یا تکان دادن کودک برای متوقف کردن تشنج خودداری کنید.

اگر کودک تاکنون یک تشنج تونیک – کلونیک نداشته و نخستین باری است که به این نوع حمله دچار می شود، به سرعت کودک را به نزدیکترین بیمارستان برسانید. همچنین اگر اختلال هوشیاری کودک بیشتر از ده دقیقه طول بکشد باید کودک را هر چه سریعتر به بیمارستان برسانید. هر چند سایر انواع حملات چندان جدی نیستند، با این حال حتماً با پزشک مشورت کنید و او را در جریان حملات بعدی قرار دهید.

اقداماتی که پزشک انجام می دهد:

1- پزشک نخست از شما سؤالاتی در مورد رفتارها و علائم کودک [ قبل، در طی و بعد از حمله تشنج ] می پرسد. برای مشخص کردن عوامل محرک احتمالی، ممکن است از شما خواسته شود تا دقیقاً نوع فعالیت کودک را هنگام بروز حمله مشخص کنید؛

2- یک نوار مغزی الکتروآنسفالوگرام از کودک گرفته می شود تا به تشخیص نوع صرع کمک کند؛

3- انجام mri مغزی ممکن است برای تشخیص ناهنجاری های ساختمانی مغز لازم باشد؛

4- انجام آزمایش خون ضروری است.

درمان:

کودکان مبتلا به صرع ، نیاز به مصرف منظم داروی ضد تشنج دارند. این داروها معمولاً به مدت دو تا چهار سال بعد از آخرین حمله تشنج ادامه می یابند و سپس می توان به تدریج ظرف چند ماه آنها را قطع کرد. اگر حملات صرع با دارو کنترل نشوند و همچنین mri یک ضایعه مغزی را نشان دهد، ممکن است جراحی (خیلی به ندرت) مورد بررسی قرار بگیرد.

پیش آگهی:

پیش آگهی صرع بسته به نوع آن متفاوت است. بیشتر از سه چهارم کودکان به مبتلا به صرع "تونیک – کلونیک" که به مدت دو سال حمله ای نداشته اند، عود نخواهند داشت. اغلب کودکان مبتلا به صرع نسبی خوش خیم، خود به خود خوب می شوند و بعد از بلوغ احتیاج به مصرف دارو ندارند. پیش آگهی صرع کوچک ( ابسانس) مبهم و نامعلوم است . اغلب کودکان، حتی کودکانی که مشکلشان حل نشده، هیچ ناتوانی و معلولیتی از نظر ذهنی پیدا نمی کنند و می توانند به مدارس معمولی بروند و در اغلب فعالیت های ورزشی شرکت کنند.