تغذیه و چاقی کودکان

الگوهای غذایی ومیزان فعالیت بدنی از دوران کودکی شکل می گیرد و خانواده در شکل گیری عادات غذایی و فعالیت بدنی نقش بسیار مهمی دارد زیرا والدین تعیین کننده سبد و در نهایت سفره غذایی خانواده هستند و کودک را برای اولین بار وارد دنیای تنوع غذایی می نمایند.کم تحرکی و دریافت مواد غذایی کم ارزش و پر انرژی و عادات نامناسب غذایی در زندگی کودکان آنها را به سمت اضافه وزن و چاقی سوق می دهد. اضافه وزن و چاقی کودکان احتمال ابتلاء آنان به بیماری های مزمن را در سنین بزرگسالی افزایش می دهد.از جمله بیماریهای مزمنی که متعاقب عادات غذایی نادرست در سنین کودکی و نداشتن تحرک بدنی کافی ایجاد می شود عبارتند از:

• بیماریهای قلبی 

• پرفشاری خون

• افزایش چربیهای خون

• دیابت

• بیماریهای کبدی

• بیماریهای تنفسی

عارضه مهم دیگری که چاقی کودکی در پی دارد، چاقی در بزرگسالی است. اغلب کودکان چاق امروز بزرگسالان چاق آینده خواهند بود. عوامل متعددی می توانند به تنهائی یا به همراه هم باعث چاقی کودکان شوند که مهمترین آنها عبارتند از:

• عوامل ارثی

• کاهش فرصتهای بازی در خارج از منزل

• مصرف مکرر تنقلات و غذاهای چرب

• عادت به مصرف غذاهای آماده و تنقلات کم ارزش

• غذا خوردن مکرر درخارج از منزل مانند رستورانها

• فعالیت بدنی ناکافی ( استفاده بیش از حد از کامپیوتر، تماشای تلویزیون به مدت طولانی و...)

نتایج برخی مطالعات نشان داده است که خطر چاقی در کودکانی که 5 ساعت در روز تلویزیون تماشا می کنند بیش از 5 برابر کودکانی است که تلویزیون تماشا نمی کنند یا حداکثر 2 ساعت تماشا می کنند. برخی عوارض اجتماعی نیز از چاقی منتج می شوند که سلامت کودک را تحت تاثیر قرار می دهند نظیر:

• اضطراب

• افسردگی

• اعتماد به نفس پایین 

• سطح تحصیلات پایینتر

چه توصیه های غذایی جهت پیشگیری و کنترل اضافه وزن و چاقی کودکان وجود دارد ؟

• کودک را در شش ماه اول زندگی فقط با شیر مادر تغذیه کنید

• هنگامی که کودک گرسنه نیست او را مجبور به خوردن و آشامیدن نکنید 

• در هنگام تماشای تلویزیون از دادن غذا یا تنقلات به اوخودداری کنید

• کودک را وادار به اتمام غذایش نکنید

• به کودک برای غذا خوردن پاداشی نظیر شکلات و شیرینی ندهید

• تا حد امکان برای تغذیه کودکان خود، از غذاهای آماده کمتر استفاده کنید

• مصرف غذاهای چرب و سرخ شده وتنقلات پرکالری و پر روغن مانند سیب زمینی سرخ شده، چیپس، پفک، شکلات، کیکهای شکلاتی، بستنی ، شیرکاکائو  و... را تا حد ممکن کاهش دهید

• به جای نوشابه از آب یا دوغ  کم نمک استفاده کنید

• برای کودکان بزرگتر از دو سال از لبنیات کم چرب استفاده کنید

• مصرف کره، سرشیر و خامه را به حداقل برسانید و سس مایونز را از برنامه غذایی کودکان حذف کنید

• به جای آب میوه های صنعتی آماده و شربت ها از میوه ها یا آب میوه طبیعی استفاده نمایید

• از سبزی های تازه یا بخار پز و میوه تازه در کنار غذای کودک استفاده کنید

• از غذاهای فیبر دار مانند نان سبوس دار ( نان سنگک )، ماکارونی سبوس دار،  بیسکویت سبوس دار ، خشکبار و میوه های خشک، میوه ها و سبزی های خام در برنامه غذایی کودک خود استفاده کنید.

فعالیت بدنی در سلامت کودکان چه نقشی دارد؟

انجام فعالیت بدنی در کودکان موجب افزایش قدرت بدنی و تقویت عضلات، کاهش استرس، ایجاد اعتماد به نفس، حفظ وزن ایده آل، کاهش یبوست، کاهش خطر دیابت، کاهش ابتلاء به پرفشاری خون و بیماری های قلبی – عروقی می گردد . بنابر این لازم است والدین فعالیت بدنی مناسب را از کودکی در برنامه روزانه کودکانشان قرار دهند و خود نیز با اجرای آن، الگوی مناسبی برای کودکانشان باشند. 

چه توصیه هایی برای فعالیت بدنی کودکان چاق وجود دارد؟

• فعالیت بدنی کودک را افزایش دهید. کودکان روزانه به 60 دقیقه فعالیت بدنی نیاز دارند. کودک را با خود پیاده به مدرسه یا خرید ببرید. به جای آسانسور از پله استفاده کنید. ورزش هایی مانند دوچرخه سواری، دویدن و شنا برای کاهش وزن موثر هستند. از مشارکت کودک در انجام کارهای روزمره منزل مانند نظافت خانه استفاده کنید. کودک را تشویق کنید با کودکان دیگر بازی کند.

• سرگرمی های غیر فعال را محدود کنید. تماشای تلویزیون یا بازی های کامپیوتری را به 2 حداکثر ساعت در روز تقلیل دهید. تماشای تلویزیون موجب افزایش مصرف غذا و تنقلات نیز می شود مخصوصا غذاهایی که از طریق تلویزیون تبلیغ می شوند.

• اجازه ندهید کودک بیش از یک ساعت بطور مستمر بی حرکت باشد یا بنشینید (مگر در زمان خواب).

علائم هشدار روماتیسم

بیماری آرتریت رومائید بیماری‌ای است که منجر به ایجاد درد و تورم در مفاصل کوچک دست‌ها، آرنج‌ها، زانوها و مفاصل انگشتان پا می‌شود، اما نکته اینجاست که این بیماری قابلیت آن را دارد که هر مفصل متحرکی در بدن را نیز متورم و درگیر کند.البته یکی از مهم‌ترین عوارض آرتریت رومائید علاوه بر ورم، خشکی مفاصل است که با احساس خشکی و تشدید درد مفاصل، بویژه در صبحگاه و بعد از بیدار شدن از خواب همراه است که این احساس معمولا طولانی‌مدت بوده و بیشتر از یک ساعت طول می‌کشد. بعلاوه بیمار در شروع بیماری و نیز طی زمان‌های عود آرتریت رومائید از ضعف و بی‌حالی، کاهش انرژی و خستگی زودرس رنج می‌برد.به‌طور کلی روماتیسم به معنای حالاتی است که می‌تواند باعث ایجاد التهاب و درد در عضلات، تاندون‌ها، مفاصل، استخوان‌ها و اعصاب محیطی شود. بنابراین شامل طیف وسیعی از بیماری‌ها در رشته روماتولوژی می‌شود، ولی در این گروه از بیماری‌ها شناخته شده‌ترین عارضه، آرتریت رومائید است.

روماتیسم با عوارض غیرمفصلی

نشانه‌های بیماری آرتریت رومائید فقط به ورم مفاصل محدود نمی‌شود. در سیر بیماری تقریبا اکثر ارگان‌های بدن غیر از مفاصل ممکن است درگیر شوند که این موارد، شامل درگیری عروق قلبی، کم‌خونی ناشی از فعالیت بیماری، فیبروز و سفت شدن بافت ریه، التهاب عروق محیطی، پوکی استخوان و خشکی چشم و دهان می‌شود. درواقع، تشخیص بیماری آرتریت رومائید از طریق علائم بالینی مفصلی است و از طریق علائم خارج مفصلی تشخیص داده نمی‌شود.عمده مشکلاتی که برای مفاصل فرد بیمار ایجاد می‌شود طی یک تا دو سال اول بیماری به‌وجود می‌آید. بنابراین تشخیص زودرس و درمان مناسب از ارکان اصلی حفظ کارآیی مفاصل در بیماران است.

علائم هشدار روماتیسمی

بی‌شک اگر بیماری دچار درد و تورم مفصلی است و این تورم همراه خشکی صبحگاهی شدید و بارز است، صلاح است که هرچه سریع‌تر از سوی متخصص روماتولوژی معاینه شود و در صورت تشخیص بیماری آرتریت رومائید درمان مناسب را دریافت کند.تشخیص بیماری آرتریت رومائید، بالینی بوده و باید از سوی پزشک صورت گیرد. البته تست‌های آزمایشگاهی و روش‌های تصویر‌برداری در کنار علائم بالینی به تشخیص بیماری کمک می‌کند. باید توجه داشت که مصرف نکردن دارو در ماه‌های اول بیماری می‌تواند باعث گسترش گرفتاری مفاصل و شروع تخریب آنها شود.

نشان روماتیسم بر پوست

نوعی روماتیسم وجود دارد که روماتیسم پسوریازیسی نامیده می‌شود و در کسانی دیده می‌شود که به بیماری پوستی پسوریازیس مبتلا هستند.یک‌چهارم مبتلایان به پسوریازیس که یک بیماری مزمن پوستی است، ممکن است مبتلا به روماتیسم مفصلی نیز شوند. البته این نوع روماتیسم از بعضی جهات با آرتریت رومائید تفاوت دارد. در این بیماران، مشاهده ضایعات پوستی می‌تواند به تشخیص این نوع روماتیسم کمک کند.  مسلما در آرتریت رومائید، آسیب‌پذیر‌ترین ارگان‌ها، مفاصل متحرک در اندام‌های فوقانی و تحتانی هستند که در صورت درگیری و بی‌توجهی به درمان می‌توانند تخریب و باعث کاهش کارایی فرد شوند.

روماتیسم در کمین شماست

آرتریت رومائید در هر سنی می‌تواند ایجاد شود، اما شایع‌ترین سن شروع بیماری بین سنین 30 تا 50 سالگی است. البته خانم‌ها دو تا سه برابر بیشتر از آقایان به این بیماری مبتلا می‌شوند. علت ابتلا به این بیماری دقیقا مشخص نیست، اما زمینه‌های ژنتیک فردی همراه با کارکرد نادرست سیستم ایمنی که تحت تاثیر عوامل ژنتیکی اتفاق می‌افتد در کنار عوامل و فاکتورهای محیطی دست به دست هم داده و بیماری را ایجاد می‌کند. به بیان دیگر، ژن‌ها به نوبه خود ممکن است در معرض عوامل محیطی که باعث تشدید آرتریت می‌شوند قرار بگیرند.عوامل محیطی تشدید‌کننده خطر آرتریت رومائید شامل صدمه به مفصل در افرادی می‌شود که دچار آسیب‌های مفصلی ناشی از ورزش یا حوادث می‌شوند. همچنین چاقی و وزن زیاد ‌روی مفاصل فشار وارد می‌کند و به مفاصل بدن ازجمله مفاصل زانو، لگن و ستون فقرات آسیب می‌زند.

به داد مفاصل بیمارتان برسید

بیماری آرتریت رومائید در صورت درمان نشدن و در موارد کمی، حتی با درمان نیز می‌تواند باعث تخریب و کاهش کارآیی مفاصل و بیمار شود. در کنار این موارد، عوارض خارج مفصلی بیماری و عوارض احتمالی دارو‌ها نیز می‌تواند بر مشکلات بیمار افزوده شود.درمان ورم مفاصل دارای جنبه‌های مختلف بوده، ولی پایه اصلی آن را آموزش به بیمار و مصرف دارو تشکیل می‌دهد. در سیر بیماری نیز متخصص روماتولوژی می‌تواند از کمک همکاران روان‌شناس، ارتوپد و چشم پزشک و دیگر تخصص‌ها نیز استفاده کند. البته در 15 درصد از بیماران، مصرف داروها باعث بهبود قطعی بیماری می‌شود، ولی در بقیه بیماران، داروها باعث کنترل بیماری و حفظ کیفیت مطلوب زندگی بیمار خواهد شد.به یاد داشته باشید که در حال حاضر روش قطعی برای پیشگیری از ابتلا به آرتریت رومائید وجود ندارد، اما پیشگیری از عوامل خطر بیماری ازجمله چاقی و کشیدن سیگار می‌تواند از عوامل پیشگیری‌کننده از روماتیسم محسوب شود.

کلیات افسردگی از علایم تا پیشگیری و درمان

فرد مورد علاقه شما، ماه‌هاست که آن فرد قبلی نیست. شما امیدوار بودید که آن حالت، موقت باشد ولی این طور نبود. شما درگیر این مساله شدید که وی ممکن است مبتلا به افسردگی شده باشد.‌چه وقت او دوباره به شخصیت قبلی‌اش برمی‌گردد؟ چه کمکی از دست شما برمی‌آید؟ اولین چیزی که باید در نظر داشته باشید این است که شما و فرد مورد علاقه‌تان تنها نیستید.قریب به ۱۹ میلیون آمریکایی بزرگسال از افسردگی رنج می‌برند و این تغییر توسط افراد نزدیک آنان تشخیص داده می‌شود. اما امروزه، افسردگی یک بیماری کاملاً درمان‌پذیر است و شما می‌توانید بیاموزید که چگونه به آنان کمک کنید.‌
هدف نهایی این است که فرد مورد علاقه شما به همان شخصیت قبلی باز گردد، حال ممکن است در حال حاضر تحت درمان باشد یا خیر.

افسردگی از دامنه وسیعی از علائم تشکیل شده که می‌تواند با روش زندگی، تداخلات زیادی داشته باشد. بعضی از مهمترین علائم در اینجا ذکر شده است. به یاد داشته باشید که هر کسی که افسرده باشد ممکن است همه این علائم را نداشته باشد.
- نداشتن تمرکز
- احساس خستگی و کمبود انرژی‌
- دردهای غیرقابل توصیف، سردردهای متوالی‌
- نداشتن انگیزه‌
- احساس تنهایی، نداشتن ارتباط زیاد با خانواده و دوستان‌
- گریه کردن، احساس ناراحتی‌
- عدم تمایل به فعالیت‌های مورد علاقه قبلی‌
- مشکل خواب‌
- نگرانی مداوم‌
- احساس بی‌ارزشی یا احساس گناه‌

● علایم‌ شایع عبارتند از:
▪ از دست‌ دادن‌ علاقه، بی‌حوصلگی‌ و دل‌زدگی‌، ناتوانی‌ از لذت‌ بردن‌
▪ احساس‌ ناامیدی‌، بی‌حالی‌ و خستگی‌
▪ بی‌خوابی، خواب‌ زیاد یا ناراحت‌
▪ گوشه‌گیری‌ اجتماعی، احساس‌ بی‌ارزش‌ بودن‌ و مورد نیاز نبودن‌
▪ بی‌اشتهایی‌ یا پرخوری‌، یبوست‌
▪ از دست‌ دادن‌ میل‌ جنسی‌
▪ مشکل‌ داشتن‌ در تصمیم‌گیری‌، مشکل‌ داشتن‌ در تمرکز
▪ یکباره‌ به‌ گریه‌ افتادن‌ بدون‌ توضیح‌ مشخص‌ احساس‌ گناه‌ شدید به‌ خاطر وقایع‌ بی‌اهمیت‌ یا خیالی‌
▪ تحریک‌پذیری، بی‌قراری‌، افکار خودکشی‌
▪ دردهای‌ مختلف‌، مثل‌ سردرد، درد قفسه‌ سینه‌ بدون‌ شواهدی‌ از بیماری‌ جسمی‌
● علل‌:
▪ برای‌ بیماری‌ افسردگی‌ واقعی‌ هیچ‌ علت‌ یگانه‌ و روشنی‌ نمی‌توان‌ متصور بود.
▪ بعضی‌ از عوامل‌ زیست‌شناختی‌ مثل‌ بیماری‌های‌ جسمی‌، اختلالات‌ هورمونی‌، یا بعضی‌ داروها می‌توانند نقش‌ داشته‌ باشند.
▪ عوامل‌ اجتماعی‌ و روانی‌ نیز می‌توانند نقش‌ داشته‌ باشند.
▪ اختلالات‌ ارثی‌ نیز می‌توانند مؤثر باشند.
▪ بروز این‌ حالت‌ ممکن‌ است‌ با تعداد وقایع‌ ناراحت‌کننده‌ زندگی‌ فرد ارتباط‌ داشته‌ باشد.
● عوامل‌ افزاینده‌ خطر:
▪ عصبانیت‌ یا احساس‌ دیگری‌ که‌ فرو خورده‌ شده‌ باشد.
▪ داشتن‌ شخصیتی‌ وسواسی‌، منظم‌ و جدی‌، تکامل‌گرا، یا شدیداً وابسته‌
▪ سابقه‌ خانوادگی‌ افسردگی‌ وابستگی‌ به‌ الکل‌
▪ شکست‌ در کار، ازدواج‌، یا روابط‌ با دیگران‌
▪ مرگ‌ یا فقدان‌ یکی‌ از عزیزان‌
▪ از دست‌ دادن‌ یک‌ چیز مهم‌ (شغل‌، خانه‌، سرمایه‌)
▪ تغییر شغل‌ یا نقل‌ مکان‌ به‌ یک‌ جای‌ جدید
▪ انجام‌ بعضی‌ از اعمال‌ جراحی‌ مثل‌ برداشتن‌ پستان‌ به‌ علت‌ سرطان‌
▪ وجود یک‌ بیماری‌ یا معلولیت‌ عمده‌
▪ گذر از یک‌ مرحله‌ از زندگی‌ به‌ مرحله‌ای‌ دیگر، مثلاً یائسگی‌ یا بازنشستگی‌
▪ استفاده‌ از بعضی‌ از داروها مثل‌ بنزودیازپین‌ها
▪ محرومیت‌ از داروها و مواد محرک‌ مثل‌ کوکائین‌، آمفتامین‌ها یا کافئین‌
▪ بعضی‌ از بیماری‌ها مثل‌ دیابت‌، سرطان‌ لوزالمعده و اختلالات‌ هورمونی‌
● پیشگیری:
▪ تغییرات‌ عمده‌ زندگی‌ را پیش‌بینی‌ و آمادگی‌ لازم‌ برای‌ مواجهه‌ شدن‌ با آنها را کسب‌ کنید.
● حتی‌الامکان‌ از عوامل‌ خطر پرهیز کنید:
▪ عواقب‌ مورد انتظار در بسیاری‌ از موارد، بیماری‌ خود به‌ خود خوب‌ می‌شود، اما با کمک‌ گرفتن‌ از پزشک‌ می‌توان‌ مدت‌ افسردگی‌ را کم‌ کرد و روش‌های‌ مقابله‌ با افسردگی‌ را فرا گرفت‌.
▪ عود افسردگی‌ شایع‌ است‌.
▪ درصد بهبودی‌ بالا است‌، حتی‌ اگر فرد به‌ هنگام‌ افسردگی‌، نسبت‌ به‌ بهبودی‌ خود دید منفی‌ داشته‌ باشد.
● عوارض‌ احتمالی :
▪ خودکشی‌
● علایم‌ هشداردهنده‌ آن‌ عبارتند از:
▪ گوشه‌گیری‌ از خانواده‌ و دوستان‌
▪ عدم‌ توجه‌ به‌ ظاهر خود
▪ به‌ زبان‌ آوردن‌ این‌ که‌ فرد می‌خواهد «همه‌ چیز را تمام‌ کند» یا اینکه‌ «زیادی‌ است‌ و مزاحم‌ دیگران‌.»
▪ شواهدی‌ از داشتن‌ نقشه‌ برای‌ خودکشی‌ (مثلاً نوشتن‌ وصیت‌نامه‌ یا توجه‌ به‌ یک‌ سلاح‌ قتاله‌)
▪ خوشحالی‌ ناگهانی‌ پس‌ از احساس‌ نومیدی‌ طولانی‌ مدت‌
▪ عدم‌ بهبود افسردگی
● اصول‌ کلی درمان‌ :
▪ در صورتی‌ که‌ علایم‌ خفیف‌ تا متوسط‌ باشند، روش‌های‌ به‌ عهده‌ گرفتن‌ مراقبت‌ از خود را در پیش‌ گیرید:
▪ با دوستان‌ و خانواده‌ صحبت‌ کنید.
▪ به‌ طور منظم‌ ورزش‌ کنید.
▪ یک‌ رژیم‌ غذایی‌ متعادل‌ و کم‌چرب‌ داشته‌ باشید.
▪ الکل‌ مصرف‌ نکنید؛ کارهای‌ عادی‌ زندگی‌ خود را ادامه‌ دهید.
▪ فیلم‌های‌ خنده‌دار و شاد ببینید.
▪ در صورت‌ امکان‌ به‌ تعطیلات‌ بروید.
▪ احساسات‌ خود را در یک‌ دفتر خاطرات‌ روزانه‌ بنویسید.
▪ سعی‌ کنید مشکلات‌ در روابط‌ با دیگران‌ را حل‌ کنید (البته‌ بهتر است‌ که‌ در این‌ زمان‌ تصمیمات‌ عمده‌ نگیرید).
▪ تا حدی‌ که‌ می‌توانید فعالیت‌ خود را حفظ‌ کنید.
▪ مسؤولیت‌های‌ خود را تا زمان‌ بهبودی‌ به‌ فرد دیگری‌ واگذار کنید.
▪ به‌ گروه‌های‌ حمایتی‌ در مورد افسردگی‌ بپیوندید.
▪ داروهای‌ ضدافسردگی‌ برای‌ بعضی‌ از افراد که‌ افسردگی‌ طولانی‌مدت‌ یا نسبتاً شدید دارند.
● فعالیت:
▪ محدودیتی‌ برای‌ آن‌ وجود ندارد.
▪ فعالیت‌ها و علایق‌ روزانه‌ را حفظ‌ کنید حتی‌ اگر حوصله‌ آنها را ندارید.
● رژیم‌ غذایی‌:
▪ یک‌ رژیم‌ عادی‌ و متعادل‌ داشته‌ باشید حتی‌ اگر اشتها به‌ غذا ندارید.
● در این‌ شرایط‌ به‌ پزشک‌ خود مراجعه‌ نمایید:
▪ اگر شما یا یکی‌ از اعضای‌ خانواده‌تان علایم‌ افسردگی‌ دارید.
▪ اگر احساس‌ تمایل‌ به‌ خودکشی‌ یا ناامیدی‌ دارید.

آیا شما یک یا چند مورد از موارد بالا را در فرد مورد نظرتان مشاهده کرده‌اید؟ اگر چنین است، شما ممکن است پیشنهاد دهید که در این موارد با پزشک صحبت و راه‌های مختلف درمان را بررسی کند.
● افسردگی چیست؟
راجع به افسردگی، سوءتعبیرهای زیادی وجود دارد. دلیل آن هم این است که از واژه افسردگی برای بیان حالات ناراحتی و غمگینی نیز استفاده می‌شود.‌
افسردگی واقعی از تغییر حالات روحی عادی افراد متفاوت است. افسردگی تنها یک ناراحتی ساده نیست و چیزی نیست که به راحتی بتوان از آن خلاصی یافت. افسردگی می‌تواند بدن، خلق و خو و افکار را تغییر دهد. افسردگی، افکار فرد را حتی راجع به چیزهای مورد علاقه نیز تغییر می‌دهد.
افسردگی نه تنها فرد مبتلا را تحت تاثیر قرار می‌دهد، بلکه حتی آنهایی که با فرد، رابطه نزدیکی دارند نیز درگیر می‌کند. حتی اگر فرد مبتلا بخواهد که احساس بهتری داشته باشد، نمی‌تواند افسردگی را از خود دور کند و دلیل آن این است که افسردگی یک بیماری کاملاً جدی است. همان‌طور که یک فرد مبتلا به دیابت یا ناراحتی قلبی نمی‌تواند ناراحتی را از خود دور کند، فرد افسرده نیز نمی‌تواند چنین کاری انجام دهد. اما افسردگی یک بیماری کاملاً درمان‌پذیر است. در حقیقت با یک درمان مناسب می‌توان به بیشتر این بیماران کمک کرد.‌
● چه عواملی موجب افسردگی می‌شوند؟
دلیل اصلی افسردگی شناخته شده نیست. احتمالاً عوامل ژنتیکی و محیطی موجب بروز این بیماری می‌شوند. افراد ممکن است به جهات مختلفی به این بیماری مبتلا شوند.
در بعضی خانواده‌ها، افسردگی ارثی است و در هر نسل وجود دارد اما افسردگی ممکن است توسط شرایط زندگی مانند بیماری جسمی یا یک اتفاق تشنج‌زا بروز کند.
گاهی افسردگی ممکن است ناگهانی و بدون هیچ دلیل واضحی بروز کند. پزشکان معتقدند که افسردگی با عدم تعادل مواد شیمیایی طبیعی در مغز به نام <نوروترانسمیتر> مربوط است. این مواد مانند پیغام‌رسان عمل می‌کند که توسط سلول‌های عصبی به نام نورون موجب تحرکات ناگهانی می‌شود.
تصور می‌شود تغییر دادن سطح این مواد در مغز نقش اساسی در درمان افسردگی ایفاء می‌کند.‌
● افسردگی چگونه درمان می‌شود؟
خبر خوش این است که افسردگی پاسخ بسیار خوبی به درمان می‌دهد. امروزه راه‌های متفاوتی برای درمان افسردگی وجود دارد و انتظار می‌رود بیشتر افراد احساس خیلی بهتری از درمان داشته باشند.
● درمان با داروهای ضد افسردگی‌
یک راه درمان افسردگی، استفاده از داروهای ضد افسردگی است. اعتقاد براین است که این داروها، با تاثیر بر سطح مواد شیمیایی خاصی در مغز به نام <نوروترانس میتر> اثر خود را اعمال می‌کنند. دو ماده <سروتونین> و <نوراپی نفرین> از این دسته مواد هستند که نقش کلیدی در افسردگی دارند. با تغییر عدم تعادل این مواد شیمیایی در مغز ممکن است بتوان افسردگی را بهبود بخشید.
داروهای ضد افسردگی اولین بار در سال ۱۹۵۰ شناخته شدند. جدیدترین داروها، مهارکننده انتخابی باز جذب سروتونین‌‌ ‌‌(SSIS) و دسته دیگر مهارکننده بازجذب سروتونین - نوراپی نفرین نام دارند که به وفور برای بیماران افسرده تجویز می‌شوند.
درک این مساله بسیار مهم است که کار داروهای ضدافسردگی تنها مخفی کردن علائم بیماری و یا ایجاد خوشحالی مصنوعی در افراد یا تغییر شخصیت آنها نیست، بلکه اعتقاد براین است که ضد افسردگی‌ها بر تعادل مواد شیمیایی مغز، طوری اثر می‌کند که موجب خفیف شدن علائم افسردگی مانند فقدان انرژی و انگیزه شود.
● روان‌درمانی یا درمان با صحبت‌
برای بعضی افراد، ترکیبی از روان‌درمانی که گاهی به صحبت‌درمانی نیز اطلاق می‌شود به اتفاق داروهای لازم درمان دارویی، موثرترین راه برای درمان افسردگی است.
صحبت با یک روان‌شناس می‌تواند موجب شود که فرد مورد نظر شما راجع به افسردگی و احساسات خود بیشتر بداند و یاد بگیرد که با حوادث آینده چگونه برخورد کند.‌
بهترین راه برای فهم اینکه کدام شیوه درمان برای فرد مناسب است، مشاوره با یک پزشک است. هر روش درمانی که انتخاب شود، هدف نهایی آن برگشت به همان حالت قبل از بیماری و با همان احساسات است.‌
● زمان بهبود چقدر طول می‌کشد؟
افسردگی در طول یک شب ایجاد‌‌‌‌نمی‌شود تا در طول یک شب بهبود یابد.
این مساله بسیار اهمیت دارد که شما و شخص مورد نظر شما انتظار معقولی از درمان داشته باشید.
این موارد را برای درمان ضد‌افسردگی باید به یاد داشته باشید:
- تاثیر داروها بسیار متفاوت است. دارویی که برای یک بیمار موثر واقع شود، ممکن است روی بیمار دیگر تاثیر نداشته باشد.
- بسته به اینکه از چه دارویی استفاده می‌شود، شخص ممکن است بعد از دو هفته متوجه تغییراتی شود.
- به طور کلی، شش تا هشت هفته طول می‌کشد تا از تمام مزایای درمان با دارو بهره‌مند شوید.
- عوارض جانبی ممکن است وجود داشته باشد.
اگر درمان دارویی بعد از شش تا هشت هفته هیچ اثر درمانی نشان ندهد، و یا اگر عدم تحمل به دارو وجود داشته باشد، بیمار را تشویق کنید تا با یک فرد متخصص راجع به تنظیم مقدار دارو یا تغییر روش درمانی صحبت کند. به یاد داشته باشید که تنها راهی که یک متخصص سلامت می‌تواند به شما کمک کند، داشتن یک رابطه باز و بی‌محدودیت با بیمار است.
● چه کمکی از شما برمی‌آید؟
ممکن است هفته‌ها طول بکشد که اثرات مثبت درمان با داروهای ضد‌افسردگی یا صحبت درمانی را مشاهده کنید. در حقیقت، اولین کسی که متوجه این تغییرات می‌شود، فردی است که رابطه بسیار نزدیکی با فرد افسرده دارد.
اگر شما متوجه هرگونه پیشرفتی در بیمار از قبیل: احساس ناراحتی کمتر، خنده بیشتر، بازیافتن علاقه به فعالیت‌های قدیمی شدید حتماً این پیشرفت‌ها را به فرد مورد نظر یادآور شوید.
وقتی او بداند که شما این تغییرات مثبت را درک می‌کنید برای ادامه درمان و بازگشت به شخصیت قبلی‌اش تشویق می‌شود.
● رعایت بایدها و نبایدها
▪ بایدها...:‌
- به یاد داشته باشید که افسردگی یک بیماری واقعی و کاملاً درمان‌پذیر است.
- به فرد بیمار یادآوری کنید که مراحل درمان مدتی طول می‌کشد.
- فرد بیمار را تشویق کنید با پزشک راحت و بدون محدودیت صحبت کند.
- مسئولیت‌های امور خانه را طوری تغیر دهید که زندگی را برای فرد بیمار ساده‌تر کند.
- بیمار را تشویق کنید که برنامه خواب، غذا و ورزش منظم داشته باشد.
- وقتی تغییر مثبتی مشاهده کردید، از خود عکس‌العمل نشان دهید.‌
- به بیمار یادآوری کنید که صبور باشد و خودتان نیز به یاد داشته باشید که صبور باشید.
- تعادلی بین نیازهای فرد بیمار و خودتان برقرار کنید.
▪ ‌نبایدها...:‌
- آنها را مورد انتقاد یا سرزنش قرار دهید.
- با آنها طوری برخورد کنید که آنها دیگر هیچوقت نمی‌توانند درست عمل کنند.
- از مسائل خانوادگی، آنها را حذف کنید.
- تصور کنید افسردگی چیزی است که شما شخصاً و به تنهایی بتوانید آن را اصلاح کنید.
- انتظار نتیجه سریع داشته باشید.
- علائم خودکشی را نادیده بگیرید.
- فراموش کنید که برای شخص خود و علائقتان وقت صرف کنید.
- خودتان را برای افسردگی شخص بیمار سرزنش کنید.
مساله خیلی مهمی که نباید فراموش کرد این است که شخص افسرده ممکن است همیشه تمایل به پذیرفتن حمایت و کمک شما نداشته باشد. به یاد داشته باشید که نپذیرفتن و رد کردن کمک دیگران یک قسمت از بیماری آنهاست و تنها شخص شما را شامل نمی‌شود.
● نمونه‌ای از کمک خانواده و دوستان‌
هنرپیشه معروف، جرالد مک‌رانی به همسر افسرده‌اش دلتا برک کمک کرد تا بتواند او را به حالت قبلی‌اش برگرداند. جرالد می‌گوید:
وقتی من متوجه شدم که دلتا از افسردگی رنج می‌برد، احساس ناامیدی می‌کردم. هرچه سعی می‌کردم نمی‌توانستم کاری کنم که همسرم احساس بهتری داشته باشد. بنابراین تصمیم گرفتم که راجع به افسردگی و روش‌های درمانی آن چیزهای بیشتری بیاموزم. حالا همسرم کاملاً بهبود یافته و ازدواج ما دوام مجدد یافته است.
● گفته‌های دلتا برک‌
رنج افسردگی به اندازه کافی زیاد بود اما بدون صبر و تحمل جرالد و حمایت مداوم او، شرایط بسیار بدتر می‌شد. دانستن اینکه او در هر شرایطی به من تعلق داشت، در من ایجاد انگیزه می‌کرد. می‌دانستم که با چیزی ستیز می‌کنم که به هر دوی ما لطمه می‌زند، و این موضوع به من نیرو و انگیزه می‌داد که به شرایط قبلی خود برگردم. هر وقت که انرژی و نیرویی برای درک شرایط و درمان آن را نمی‌یافتم، همسرم همیشه حاضر بود به من کمک کند. باید به خاطر داشت: وقتی فردی به افسردگی مبتلا می‌شود، نقشی که خانواده و دوستان او بازی می‌کنند، بسیار تعیین‌کننده است. جرالد باعث شد که من احساس کنم که ما همیشه در این شرایط با یکدیگر هستیم.
به یاد داشته باشید که شما می‌توانید شرایط را کاملاً تغییر دهید
شما می‌توانید نقش مهمی در بهبود شخص مورد علاقه‌تان داشته باشید. بهبود افسردگی ممکن است ماهها طول بکشد، و حمایت شما می‌تواند موجب تسریع بازگشت آنها به وضعیت قبلی در کوتاهترین زمان ممکن شود.

بیان احساس مسئولیت و تقدیر از او برای خودتان به صورت یک عادت درآورید.از او تمجید کنید و روی خوب شدن شخص مورد علاقه‌تان تمرکز کنید.ایجاد شرایط حمایت کننده به آنها انگیزه می‌دهد که به خود قبلی‌شان و به دوستان و خانواده‌شان که به آنها علاقه دارند، برگردند.

چگونه می توانید بر افسردگی غلبه کنید؟
تفریباً همه افراد در طول زندگی خود چنین احساساتی را تجربه می کنند ؛ اگر شما هم اکنون در چنین شرایطی هستید راهکارهای زیر به شما کمک می کند تا بر این احساسات غلبه کنید.
از رختخواب خارج شوید
یکی از کارهای مهمی که می توانید انجام دهید صبح بیدار شدن در موعد مشخص است (حتی در تعطیلات پایان هفته). ترجیحاً ساعت ۷ صبح یا زودتر پیشنهاد می شود. داشتنِ «نظم» به کارکرد طبیعی بدن شما کمک می کند و در نتیجه احساس های بهنجاری خواهید داشت.
نور
نور به بهتر شدن کارکرد بدن کمک می کند. بنابراین به محض بیدار شدن خود را در معرض نور قرار دهید. پرده ها را به کناری بزنید تا نور بیشتری به درون خانه بتابد. از آن بهتر هر چه سریعتر از منزل خارج شوید و در معرض تابش نور خورشید قرار گیرید.
حرکت
فعال باشید، اکسیژن جذب کنید! به این معنی که برخیزید و به مدت ۵ الی ۱۰ دقیقه در اتاق راه بروید و در صورت امکان دوچرخه سواری کنید. ورزش ملایم به جریان خون کمک می کند ، اکسیژن بیشتری را به بدنتان (به ویژه مغز) می رساند و هشیاری و سرزندگی را در شما بهتر می کند.
صبحانه
صبحانه خود را با پروتئین ( تخم مرغ ، کره ، بادام زمینی ، آجیل ، پنیر) شروع کنید. هنگامی که بیدار می شوید اندام های بدن شما جهت تأمین نیروی لازم آماده جذب غذا و به ویژه پروتئین هاست. برای متعادل کردن وعده های غذایی اصلی تان یک عدد پرتقال یا سایر میوه های تازه و نیز حبوبات یا نان گندم را نیز به رژیم غذایی تان اضافه کنید.
با کسی صحبت کنید
یکی از سریع ترین راه ها برای مبارزه با افسردگی ایجاد ارتباط با دیگران است. نباید فکر کنید که به هنگام افسردگی باید از دیگران دوری کرد. بنابراین مسئله را برای خود آسان بگیرید. با کسی که دوستش دارید در مورد موضوعی لذت بخش صحبت کنید. وقتی با کسی صمیمی می شوید هرگز بر پایه فرضیه های پیش ساخته خود نتیجه گیری نکنید. شما احساسات و افکار طرف مقابل را به خوبی نمی شناسید. یک رابطه سالم همه جوانب را می سنجد. اگر احساس کردید به کمک فرد دیگری احتیاج دارید از وی کمک بگیرید.
در صورتی که نتوانستید مسائل خود را با طرف مقابل به شیوه ای صحیح حل کنید حتماً از فردی مثل مشاور، والدین، افراد با تجربه دیگر و افراد قابل اعتماد کمک بخواهید. یک رابطه سالم از تقاضای کمک نمی هراسد.به خاطر بسپارید همیشه پایان گفتگوها حل کامل مسئله نیست. خود را برای پایان ناموافق و یا بینابین آماده کنید. یک رابطه سالم ، پیروی کورکورانه و یا توافق کامل را طلب نمی کند.
از دیگران خرده نگیرید. البته شما نمی توانید هر چیز و هر کس را بپذیرید ولی در عین حال خرده گیر هم نباشید. این کار از انرژی های شما می کاهد. مطالعات نشان می دهد هر چه بیشتر خوبی های دیگران را ببینید و کشف کنید، روابط بهتری برقرار خواهید نمود. رابطه سالم با سوء تفاهم و زخم های گذشته ارتباطی ندارد.
به خاطر بسپارید هدف از گفتگو، پیروز شدن هر دو نفر است. ارتباط سالم بر مبنای برنده و بازنده استوار نیست. یک رابطه سالم دارای دو برنده است که هر یک با کمک دیگری به دنبال پاسخ مسئله می گردد
شما قادرید ارتباط خود را قطع کنید ، می توانید خود را از یک رابطه بیرون بکشید و به ارتباط خود پایان دهید. مطالعات نشان می دهد اگرچه در یک ارتباط مؤثر «وفاداری» اصل مهمی است اما یک ارتباط سالم به اکنون می اندیشد نه امیدواری نسبت به یک ایده آل احتمالی در آینده.
محبت و صمیمیت خود را نشان دهید
صمیمیت نقش بسیار مهمی در ارتباطات بین فردی دارد. یک رابطه سالم ، احساسات صمیمانه و دوستانه را می طلبد.
تعادل زندگی خود را حفظ کنید
در همه امور تعادل خود را حفظ کنید و به هر یک از افراد و مسائل زندگی خود سهم مناسبی را اختصاص دهید. یک رابطه سالم وابستگی های شدید و عادت گونه را نمی پذیرد.
به خود فرصت دهید
دوست شدن و ایجاد یک رابطه سالم ، یکباره اتفاق نمی افتد. به خصوص وقتی در محیطی جدید مثل دانشگاه و خوابگاه قرار می گیرید، نزدیک شدن به افراد جدید کمی دشوار به نظر می رسد. ولی به خاطر بسپارید آشنا شدن با افراد کمی طول می کشد ایجاد یک رابطه سالم نیاز به زمان دارد.
خودتان باشید
اگر بتوانید در برخوردهایتان خودتان باشید و نقش بازی نکنید بسیار دلچسب تر و مقبول تر خواهید بود. چنانچه خود را زیر نقاب پنهان کنید بالاخره دیر یا زود خود واقعی تان آشکار خواهد شد و به روابط شما لطمه خواهد زد. یک رابطه سالم با انسان های واقعی ساخته می شود نه با تصورات.

چگونه هفته ای یک کیلو لاغر شویم؟

 تعادل کالری‌ها

کم کردن وزن فقط به متعادل کردن کالری‌هایی که مصرف می‌کنید و کالری‌هایی که می‌سوزانید بستگی دارد. هیچ دارو، برنامه یا ماده‌ای نمی‌تواند به طور معجزه‌آسایی وزن شما را پایین بیاورد. نیم کیلو چربی معادل 3500 کالری است، ازاینرو برای کم کردن یک کیلو از وزنتان در هفته باید بتوانید طی 7 روز، روزانه حداقل 1000 کالری کمتر مصرف کرده و با ورزش کردن، سوختن کالری‌تان را تقویت کنید.

اصول برنامه غذایی

وقتی مجبور باشید کمتر از 1200 کالری در روز مصرف کنید، شاید سخت باشد که همه نیازهای غذایی بدنتان را تامین کنید. برنامه‌های غذایی که کمتر از این میزان کالری در روز به فرد می‌رسانند برای طولانی‌مدت خوب نیستند زیرا به مرور زمان بدنتان احساس قحطی کرده و حس پرخوری به شما غلبه خواهد کرد.

طبق تحقیقاتی که دکتر باربارا رولز، فوق‌تخصص تغذیه دانشگاه ایالتی پن، توضیح می‌دهد که افراد می‌توانند با بالا بردن تراکم مواد مغذی در غذاهای مصرفی خود در عین کم بودن کالری، احساس سیری کنند، مثل غذاهای با محتوی فیبر یا آب بالا مثل میوه‌ها، سبزیجات و سوپ‌ها. آکادمی تغذیه و رژیم‌غذایی اضافه می‌کند که مصرف 4 تا 5 وعده‌غذایی در روز، ازجمله صبحانه، در کاهش‌وزن اهمیت زیادی دارد.

براساس راهبردهای غذایی USDA، یک برنامه‌غذایی 1200 کالری می‌تواند شامل یک فنجان میوه، یک و نیم فنجان سبزیجات، 110 گرم غلات یا نان، 85 گرم گوشت یا حبوبات، 3 فنجان شیر بدون چربی و 17 گرم چربی یا روغن سالم، باشد.
 
ورزش

تعداد کالری‌هایی که از طریق ورزش می‌سوزانید برحسب سن، وزن، شدت و مدت تمرینتان متفاوت است. MayoClinic.com توصیه می‌کند که 30 دقیقه ورزش هوازی روزانه مثل پیاده‌روی تند یا دویدن داشته باشید.

یک فرد 70 کیلویی که به مدت نیم ساعت با سرعت 5.5 کیلومتر در ساعت راه برود، 149 کالری می‌سوزاند. ورزش علاوه بر اینکه کالری می‌سوزاند، روحیه‌تان را تقویت کره و سلامت قلبی‌-عروقی‌تان را ارتقا می‌دهد. اگر به طور منظم ورزش نمی‌کنید، کم‌کم شروع کرده و به تدریج مدت تمرینتان را بالا ببرید. قبل از شروع هر برنامه ورزش با پزشکتان مشورت کنید.
 
راهکارهای رفتاری

داشتن دفترچه یادداشت غذایی یک راهکار رفتاری عالی برای موفقیت در کاهش وزن است. درواقع، در یک تحقیق که در سال 2008 انجام گرفت، مشخص شد که نوشتن چیزهایی که در طول روز می‌خورید، کاهش‌وزنتان را تا دو برابر تقویت می‌کند. این یادداشت‌برداری آگاهی و هوشیاری شما را نسبت به آنچه می‌خورید بالا برده و درنتیجه از پرخوری‌های فکری را کنترل می‌کند. اینکه یاد بگیرید آرام‌تر غذا بخورید هم خیلی مهم است. ازآنجا که 20 دقیقه از شروع غذا خوردنتان طول می‌کشد تا پیام سیری به مغز برسد، کسی که تند غذا می‌خورد، قبل از اینکه احساس سیری کند، به احتمال زیاد میزان غذای بیشتری مصرف خواهد کرد.v

رعایت برخی نکات بهداشتی هنگام فعالیتهای ورزشی

-پس از ورزش، جهت نظافت بدن، با آب گرم دوش بگیریم.
-سعی کنیم پس از تمرین و بازی، لباسهای ورزشی خود را شسته و زیر نور آفتاب خشک کنیم.
-لباسهای ورزشی آغشته به عرق بدن، محیط مناسبی برای رشد قارچهای بیماری زایی است که در صورت عدم شستشوی آنها می‌توانند انسان را مبتلا نمایند.
-بهتر است فاصله غذا خوردن تا شروع تمرینات ورزشی، کمتر از 3 ساعت نباشد تا هضم و جذب مواد غذایی به خوبی انجام گرفته و خون به مقدار کافی در دسترس ماهیچه‌ها باشد.
-نیم ساعت قبل از تمرین و یک ربع بعد از آن، از آشامیدن نوشیدنی‌های خیلی سرد باید خودداری نمود.
-بعد از تمرینات و مسابقات ، تنها مواد غذایی مناسب،نوشیدنی‌ها مخصوصاً آب میوه‌ها هستند
-در هنگام ورزش کردن در زمین یا سالنها باید به موانع و خطرات توجه کنیم.
-هنگام استفاده از ابزار و وسایل ورزشی هوشیار باشیم و چگونگی استفاده از آنها را بدانیم تا از ورزش خود لذت ببریم
-ورزش و تمرینات را با توجه به فصل انجام دهیم. اگر در فصل گرما هستیم ورزشها وحرکات را سبک، ملایم و با فاصله انجام دهیم و اگر در فصل سرما هستیم، حرکات وتمرینات را پی در پی و به تندی انجام دهیم
-سرما ورزش در فصل گرما ورزش ملایم‌تر و در فصل بیشتر و شدیدتر مناسب است
-پس از فعالیتهای ورزشی  نباید در معرض جریان هوای سرد قرار گیریم زیرا احتمال ابتلا به امراض مختلف از جمله بیماریهای کلیوی همواره وجود دارد.
-از ورزش کردن در هوای آلوده خودداری کنید
بهتر است لباسهای زیرکه مستقیماً با بدن تماس دارند از جنس پنبه و سفید رنگ باشند
-تا حد امکان از لباسهای رنگی و دارای الیاف مصنوعی به عنوان لباس زیر استفاده نشود.
-لباسهای زیر راباید زود به زود عوض کرد.
-به هنگام ورزش باید از لباس کم و مناسب و کفش فاقد پاشنه بلند استفاده نمود
-ورزش حتی الامکان باید در هوای آزاد صورت گیرد
-استفاده کافی از ظرفیت تنفسی یعنی تنفس عمیق و کافی ضروری است بدین منظور باز بودن و پاکیزه بودن مجاری تنفسی فوقانی لازم است
-از فعالیتهای ورزشی سنگین بطور ناگهانی باید اجتناب نمود. توصیه می‌شود فعالیتهای ورزشی را ازمقدار کم و نسبتاً سبک شروع نموده و بتدریج مقدار و شدت آنرا افزایش دهید.
-از ورزش کردن با شکم خالی بپرهیزیم.
-نوع ورزش را باید به تناسب سن و جنس انتخاب کرد
-ورزش نباید بعد از یک فعالیت جسمی یا فکری سنگین صورت گیرد.
-بعداز ورزش در حالیکه بدن عرق دارد نباید در معرض جریان هوا قرار گیرید.

4 توصیه‌ی کاربردی استفاده از پوست موز!

همه‌ی ما از فواید بی‌شمار موز آگاهیم، میوه‌ای خوشمزه، سالم و نه چندان گران‌قیمت. موز منبعی غنی از ویتامین ب6، پکتین و پتاسیم است. اما آیا می‌دانستید که پوست موز هم می‌تواند به اندازه‌ی خود میوه مفید باشد؟ پوست موز سرشار از فیبر، پتاسیم، منیزیم و انواع ویتامین ب است و خواص مختلفی نیز دارد:

سفید کردن دندان‌ها: سفید کردن دندان با استفاده از پوست موز یکی از ایمن‌ترین و بی‌خطرترین شیوه‌های سفید کردن دندان‌ها است و خشونت و مضرات دیگر مواد سفیدکننده را ندارد. این خاصیت سفیدکنندگی به دلیل وجود پتاسیم است. برای سفید کردن دندان‌هایتان با استفاده از پوست موز کافی است تنها به مدت دو دقیقه قسمت داخلی آن را به روی دندان‌هایتان بکشید تا جرم و لکه‌های سطحی را از میان برده و موجب درخشش و زیبایی دندان‌ها شود.

از بین بردن زگیل: کشیدن تکه‌ای از پوست موز روی زگیل یا ثابت کردن آن روی محل قرار گرفتن زگیل با استفاده از چسب‌زخم در طول شب می‌تواند به از میان رفتن آن کمک کند.

کاهش آکنه: اگر از امتحان کردن انواع مختلف درمان‌ها و محلول‌ها برای رهایی از آکنه خسته شده‌اید می‌توانید پوست موز را امتحان کنید. کافیست تنها به مدت ده دقیقه قسمت داخلی پوست موز را روی محل جوش‌ها بکشید تا ویتامین‌ها و مواد مغذی توسط پوست جذب شوند؛ بلافاصله بعد از این کار صورتتان را نشویید و حدود نیم ساعت صبر کنید تا مواد مفید و ویتامین‌ها کاملاً جذب پوست شوند.

پولیش طبیعی: از پوست موز می‌توان برای پولیش کردن و برق انداختن مواد مختلفی از چرم گرفته تا نقره و کفش استفاده کرد. تنها کافیست قسمت داخلی پوست موز را روی سطح موردنظرتان بکشید و بعد آن را با پارچه‌ی نرمی تمیز کنید. برای تمیز کردن سطح CD یا DVD نیزمی‌بایست پوست موز را به صورت دورانی روی آن کشیده و سپس آن را با پارچه ی تمیز و مایع شیشه پاک‌کن تمیز کنید.

توصیه ای برای افرادی که سردرد دارند

کاهش میزان مصرف نمک می‌تواند تا یک‌سوم احتمال ابتلا به سردرد را کاهش میدهد. افرادی که میزان نمک مصرفی خود را به ۳ گرم در روز کاهش می‌دهند، کمتر دچار سردرد می‌ شوند. کارشناسان معتقدند کاهش میزان مصرف نمک احتمال ابتلا به سردرد را پایین می‌آورد زیرا به تنظیم فشارخون کمک می‌کند. کاهش میزان نمک مصرفی از ۹ گرم به ۳ گرم در روز میزان ابتلا به سردرد را تا ۳۱ درصد پایین می‌آورد. بر این اساس به افراد توصیه می‌شود به منظور آنکه کمتر دچار سردرد شوند میزان نمک مصرفی روزانه را کاهش دهند. این توصیه به ویژه برای مبتلایان به میگرن از اهمیت بالایی برخوردار است.

نکاتی درباره خون‌دماغ یا خونریزی بینی

خونریزی از بینی که به خون‌دماغ نیز معروف است، مشکلی شایع است، به گونه‌ای که تخمین زده شده بیش از ۵۰ درصد مردم در طول زندگی دچار این مشکل شده‌اند.خونریزی از بینی بویژه وقتی به مقدار زیاد باشد می‌تواند فرد را دچار ترس کند، وحشت از اینکه به چه دلیل بینی خونریزی می‌کند معمولاً استرس زیادی بخصوص در کودکان ایجاد می‌کند.معمولاً خونریزی از بینی خطرناک نیست بجز مواردی که میزان خونریزی زیاد باشد که در برخی مواقع حتی ممکن است باعث ایجاد شوک در افراد شود، در مواردی خاص هم که مقدار خونریزی بسیار بالا باشد ممکن است خون، از مجرای اشکی که گوشه چشم را به درون بینی متصل می‌کند به بیرون تراوش کند، احتمال دارد که خونریزی از بینی دلیل خاصی نداشته باشد، اما در برخی موارد بر اثر تورم در نواحی درون بینی که بر اثر سرماخوردگی یا خشک بودن هوا به وجود می‌آید یا حتی انحراف تیغه بینی بروز می‌کند.مصرف بعضی داروها مانند آسپرین یا وارفارین سبب ایجاد اختلال در سیستم انعقاد خون شده و احتمال وقوع خون دماغ را بالا می‌برند، همچنین وارد شدن جسم خارجی به بینی و بیماری‌های خونی و اشکال در سیستم انعقاد خون و حتی مصرف الکل ممکن است موجب خونریزی از بینی شود.

در صورت خونریزی از بینی چه باید کرد؟

دکتر عامری با اشاره به اینکه در این گونه مواقع معمولاً سیستم انعقاد خون در بدن خود به خود فعال می‌شود و با ایجاد لخته خون سبب توقف خونریزی می‌شود، می‌گوید: «گرفتن محکم بینی با انگشت شست و اشاره به مدت 5 دقیقه سبب توقف خونریزی می‌شود ولی چنانچه خونریزی متوقف نشد می‌توان این کار را به مدت 10 دقیقه انجام داد و پس از خونریزی هم نباید بینی را دستکاری کرد یا حتی نباید فین کرد.قطره «فنیل افرین» یا «نفازولین» نیز برای بند آمدن خونریزی کمک‌کننده خواهند بود، در برخی مواقع هم میزان خونریزی به اندازه‌ای است که حتی ممکن است پشت حلق جمع شود، در این صورت برای به وجود نیامدن حالت تهوع و استفراغ بهتر است از دراز کشیدن خودداری کرده و در حالت نشسته کمی سر بیمار به جلو متمایل باشد.»

درمان‌های پزشکی خونریزی بینی

اگر با انجام اقدامات گفته شده خونریزی بند نیامد، بیمار باید به پزشک مراجعه کند تا علت دقیق خونریزی مشخص و درمان لازم انجام شود.گذاشتن تامپون در بینی به نحوی که کل سوراخ بینی را پر کند از درمان‌هایی است که معمولاً برای جلوگیری از خونریزی بینی انجام می‌شود، در این حالت پزشک باندی با طول بلند و آغشته به پماد را وارد سوراخ بینی می‌کند، وجود این باند سبب می‌شود به ناحیه خونریزی فشار وارد شده و خونریزی متوقف شود، معمولاً پزشکان این تامپون‌ها را بعد از 48 ساعت از بینی خارج می‌کنند.چنانچه مویرگ‌های متعددی عامل خونریزی باشند باید از کوتر شیمیایی استفاده شود، با استفاده از این روش با کمک نیترات نقره حرارت بالایی در منطقه به وجود آمده و در نتیجه آن، منطقه مورد نظر دچار سوختگی شده و زخمی می‌شود، با گذشت زمان و صبوری بیمار، زخم بتدریج خوب شده و خونریزی کاملاً بند خواهد آمد.

در صورتی که خونریزی به وسیله یک رگ بزرگ و مشخص ایجاد شده باشد باید از «کوتر الکتریکی» استفاده کرد که در بین عوام به سوزاندن رگ معروف بوده و از دستگاهی شبیه هویه استفاده می‌شود و در نتیجه این کار نیز زخمی ایجاد می‌شود که پس از 10 روز بهبود یافته و خونریزی کاملاً قطع می‌شود.چنانچه روش‌های گفته شده مؤثر نباشد اگر خونریزی از قسمت خلفی باشد، پزشکان از تامپون خلفی برای بندآمدن خونریزی استفاده می‌کنند؛ بدین صورت که تامپون را در عقب‌ترین قسمت بینی یعنی دقیقاً همان‌جایی که به حلق متصل می‌شود قرار می‌دهند.لازم به ذکر است قرار دادن تامپون خلفی ممکن است با عوارض قلبی یا ریوی همراه باشد و از آنجایی که معمولاً افراد مسن نیاز به این درمان دارند، باید حتماً درمان مذکور در مراکز درمانی مجهز انجام شود.