

حضرت امام محمّد
باقر(علیه السلام) اوّل ماه رجب، یا سوم صفر سال 57 هجرى قمرى در مدینه متولّد
گردید. نام مبارک امام پنجم محمد بود
لقب
آن حضرت باقر یا باقرالعلوم است ,بدین جهت که : دریاى دانش را شکافت و اسرار
علوم را آشکارا ساخت
. القاب دیگرى مانند
شاکر و صابر و هادى نیز براى آن حضرت ذکر کردهاند که هریک بازگوینده صفتى از صفات آن امام بزرگوار
بوده است
کنیه امام
ابوجعفر بود . مادرش فاطمه
دختر امام حسن مجتبى ( ع )است
.
بنابراین نسبت آن
حضرت از طرف مادر به سبط اکبر حضرت امام حسن ( ع )و از سوى پدر به امام حسین ( ع ) میرسید . پدرش حضرت سیدالساجدین , امام زین العابدین , على بن الحسین ( ع ) است . تولد حضرت باقر ( ع ) در روز جمعه سوم ماه صفر سال 57 هجرى در مدینه جانگداز
کربلا همراه پدر و در کنار جدش حضرت سیدالشهداء کودکى بود که به چهارمین بهار زندگیش نزدیک میشد

دوران امامت امام
محمد باقر ( ع ) از سال 95 هجرى که سال درگذشت امام زین العابدین ( ع ) است آغاز شد و تا سال 114 ه .
یعنى مدت 19
سال و چند ماه ادامه داشته است .
در دوره امامت امام محمد باقر ( ع ) و فرزندش امام جعفرصادق ( ع ) مسائلى مانند
انقراض امویان و بر سر کار آمدن عباسیان و پیدا شدن مشاجرات سیاسى و ظهور سرداران و مدعیانى مانند ابوسلمه
خلال و
ابومسلم خراسانى و دیگران مطرح است , ترجمه کتابهاى فلسفى و مجادلات کلامى در
این دوره پیش میآید , و عدهاى از مشایخ صوفیه و زاهدان و قلندران وابسته به دستگاه خلافت پیدا میشوند . قاضیها و متکلمانى به دلخواه مقامات رسمى و صاحب قدرتان پدیدمیآیند و فقه و
قضاء و عقاید و کلام و اخلاق را - بر طبق مصالح مراکز قدرت خلافت شرح و تفسیر مینماید , و تعلیمات قرآنى
- به ویژه
مسأ له امامت و ولایت را , که پس از واقعه عاشورا و حماسه
کربلا , افکار
بسیارى از حق طلبان را به حقانیت آل على ( ع ) متوجه کرده بود , و پرده از
چهره زشت ستمکاران اموى ودین به دنیا فروشان برگرفته بود , به انحراف میکشاندند و احادیث نبوى را
دربوته
فراموشى قرار میدادند برخى نیز احادیثى به نفع دستگاه حاکم
جعل کرده ویا مشغول جعل
بودند و یا آنها را به سود ستمکاران غاصب خلافت دگرگون
مینمودند
.
اینها عواملى بود
بسیار خطرناک که باید حافظان و نگهبانان دین در برابر آنهابایستند
بدین جهت امام محمد
باقر ( ع ) و پس از وى امام جعفر صادق ( ع )از موقعیت مساعد روزگار سیاسى , براى نشر
تعلیمات اصیل اسلامى و
معارف حقه بهره جستند , و دانشگاه تشیع و علوم اسلامى را
پایهریزى
نمودند
. زیرا این امامان
بزرگوار و بعد شاگردانشان وارثان و نگهبانان حقیقى تعلیمات پیامبر( ص ) و ناموس و قانون عدالت بودند
, و میبایست به
تربیت شاگردانى عالم و عامل و یارانى شایسته و فداکار دست یازند , و فقه آل محمد ( ص ) را جمع و تدوین و تدریس
کنند

درزیر مقاله ای براتون نوشتم
که حدود23صفحه وبصورت پی دی اف میباشد امیدوارم
دانلود کرده ومطالعه
بفرمائید ومارواز دعای خیرتون فراموش نکنید


مطلب رو مطالعه کنید نظر یادتون نره
منتظرم